China > De Verboden Stad

Rond zes uur ben ik wakker. Enkele minuten later loopt de wekker af. Ik neem een douche. Daarna kleed ik mij aan in de kleine kamer. Met een beetje passen en meten lukt het net. Het hotel heeft geen ontbijtservice. We volgen Frank naar het naastgelegen pand. Op de bagage grond wordt volop fruit en groente verkocht. Terwijl ik erlangs loop, ruikt alles vers en gezond. Met de roltrap gaan we naar de tweede verdieping. Hier zitten verschillende kleine restaurantjes. Eén soort foodcourt. De meeste keukentjes zijn rond dit tijdstip nog gesloten. Bij het kleine restaurantje dat wel open is bestel ik een soort zoete pannenkoek en een bruin ei. Vreemd genoeg is er niets te drinken te krijgen. Zelfs geen thee. Ik reken af met mijn Alipay app. Ik begin er steeds meer handigheid in te krijgen. Het eten smaakt zo zo. Aan de overzijde van de straat blijkt een Starbucks café te zitten. Hier bestel ik een cappuccino. Om acht uur verzamelen we weer voor het hotel. Met bus 60 rijden we naar de Verboden Stad. Frank geeft aan dat het beter is om aan de zijkant van de Verboden Stad uit te stappen. De meeste toeristen komen vanaf het Tian’anmen square. Hierdoor staan aan deze zijde vaak lange rijen. Ik heb mijn kaartje voor de Verboden Stad vorige week al via internet gereserveerd. Dit is maar goed ook, want alle tickets voor vandaag zijn uitverkocht. Ik sluit aan in de rij om binnen te komen. Na de controle van mijn tas, wordt het paspoort gescand voor de toegang. Blijkbaar is mijn ticket gekoppeld aan mijn paspoort. Ook wordt gecontroleerd, met een scan, of de foto in mijn paspoort wel overeenkomt. Alles klopt en ik betreed het terrein van de Verboden Stad. Ik ben duidelijk niet alleen. Grote groepen, voornamelijk Chinese toeristen, betreden ook het complex. De Verboden Stad werd gebouwd tussen 1406 en 1420, al zijn de meeste van de huidige gebouwen uit de 17de en 18de eeuw. Wanneer ik de Maridian Gate passeer kijk ik uit op de Gate of Supreme Harmony.

China - De paleizen vormen het hart van het Buitenhof, de plek waar de keizer mensen ontving

Op de enorme binnenplaats bevinden zich vijf marmeren bruggen. De middelste brug mocht alleen door de keizer gebruikt worden. Wanneer ik op de tweede binnenplaats kom, zie ik Hall of Supreme Harmony, het grootste bouwwerk van de Verboden stad. Het was de locatie waar de keizers van de Ming- en Qing- dynastieën hun troonsbestijging en huwelijksceremonies hielden. Samen met de Hall of Central Harmony en de Hall of Preserving Harmony vormen de drie hallen het hart van het Buitenhof van de Verboden Stad. Ik dwaal door het complex. De enorme leeuwenstandbeelden, grote kopers kuipen of de versieringen op de dakranden, alles is prachtig. Aan de oostzijde bevinden zich twee exposities. Voor elk is een extra entree ticket van tien yuan nodig (ongeveer 1,25 euro). De eerste tentoonstelling toont een verzameling klokken uit de tijd van de Ming en Qing dynastieën. In de Treasury Gallery worden de overige luxere bezittingen getoond. Rond de Treasury Gallery kun je ook in de verschillende vertrekken komen. Tot nu toe konden we de paleizen alleen van buiten bekijken.

China - De doorgang naar de Keizerlijke paleizen in de Verboden Stad

Hierdoor zijn ook de decoraties en de uitgewerkte plafonds goed zichtbaar. Doordat we van vertrek naar vertrek dwalen, blijken we maar een deel van de Treasury Gallery bekeken te hebben. Vooral de gouden en zilveren schatten blijken we, zonder dat we ons hier bewust van waren, gemist te hebben. We komen in de Imperior Garden. De keizerlijke tuin. We hebben voldoende van de keizerlijke pracht gezien en verlaten de Verboden Stad. Met de bus rijden we naar een Hutong. Een Hutong is een oude wijk waar vooral veel Chinese arbeiders woonden. De omstandigheden waren hier vaak primitief. Door de groei van de stad, zijn veel van de oude woonwijken gesloopt en vervangen door dure hoge appartementen. Nabij de Drumtower en Belltower ligt nog een stukje van de traditionele Hutong. Rond deze torens bevond zich vroeger het centrum van de stad. In de smalle straatjes bevinden zich tegenwoordig winkeltjes en restaurants. Veel van hen richten zich op de toeristen. Bij de Drumtower koop ik een kaartje om de toren te bezichtigen. Via een steile trap met relatief hoge treden kom ik op het plateau van de toren. Hier staan grote drums. Vroeger gaven de klanken van de trommels aan wanneer men moest beginnen met werk en wanneer het pauze was.

China - Een traditionele woonwijk in het oude Beijing

Vanaf de toren heb ik uitzicht over de stad. Helaas is de zijde gesloten waar ik uitzicht op de Belltower kan hebben. In de Hutong bestellen we iets te eten in een restaurant. Ik wijs iets aan wat een meneer zit te eten. Dit ziet er wel lekker uit. Bij een ander kraampje kopen we een biertje. Het eten smaakt prima, maar ik heb geen idee wat ik eet. Wanneer we hier na afloop naar vragen, blijkt het beef, pork en tofu te zijn. Wanneer we weer verzamelen om terug te reizen naar het hotel, sijpelen verontruste berichten door. Er wordt voor morgen een zeer zware storm voorspeld en de grote muur van China is gesloten. Er zit niets anders op dan langer in het hotel in Beijing te blijven. Ook de toeristische attracties in de stad zullen morgen gesloten zijn. Frank geeft aan dat hij morgenochtend zal kijken hoe het weer is en zal informeren of bijvoorbeeld het Zomerpaleis of de tempel van de Hemel te bezoeken zijn. Hij adviseert om wat extra eten in te slaan, mocht het morgen echt noodweer worden. Misschien zijn de restaurants morgen ook gesloten. Wanneer we aan het einde van de middag naar het theater lopen voor een acrobatiek voorstelling, lijkt er nog weinig aan de hand. Wel worden stoelen naar binnen gehaald en versieringen verwijderd. Iedereen neemt voorzorgsmaatregelen. Bij het theater is de zaal vooral gevuld met Chinese toeristen. Op het podium laten acrobaten bijzondere kunsten zien. Van knappe balanceer acts tot motoren in een ronde kooi. Wanneer we weer buiten komen, blijkt het te regenen. Snel lopen we naar een restaurant in de nabijheid voor een hotpot maaltijd. De hotpot is een van oorsprong Mongoolse maaltijd. In kokend water kunnen we vlees en groente bereiden. Het vlees wordt met stokjes in het water gehouden. Het heeft iets weg van fonduen. Op de terugweg naar het hotel schaf ik instant noodles aan, extra water en een biertje. Terwijl ik met enkele reisgenoten het biertje drink voor het hotel, merk ik dat de wind aan het aantrekken is. Op straat is het extreem rustig. Het voelt een beetje als letterlijk de stilte voor de storm. Wat gaan we meemaken morgen?