China > Het Labrang klooster in Xiahe

Het is fris in de ontbijtruimte wanneer ik om half negen arriveer. Eén voor één krijgt iedereen een bord uitgeserveerd met toast, ei, jam en yoghurt. Een prima start van de dag. Om kwart voor tien verzamelen we bij de receptie voor een bezoek aan het Labrang klooster. De ingang van het kloostercomplex bevindt zich op nog geen honderd meter van het hotel. In een groot modern gebouw bevindt zicht het ticketoffice. Ik koop een toegangskaartje. Mijn paspoort is hier alleen nodig om vast te stellen of ik boven de 65 jaar ben. Voor senioren is de toegang gratis. Bij het ticketoffice ontmoet ik ook Thasi. Het is de lokale Tibetaanse gids die uitleg zal geven over het klooster en de verschillende tempels. We volgen hem de straten van het kloostercomplex in. Thasi vertelt dat het Labrang klooster is een groot complex met tienduizenden kamers is, waaronder achttien hallen en zes onderwijsinstituten. Het huisvest meer dan 1000 monniken. Zij behoren tot de Gelungschool, de geelkap-orde. Tijdens de bezetting van Tibet door China in 1950, werden veel kloosters in Tibet verwoest. Het klooster van Labrang overleefde deze culturele revolutie grotendeels. Wel werd het klooster door de Chinezen in 1958 gesloten. Pas na twaalf jaar mocht het klooster weer gerestaureerd en heropend worden. Thasi neemt ons mee naar de eerste tempel. Hier staat een groot Boeddhabeeld.

China - Het klooster van de geel-kap Tibetaanse monniken

Ik schat het standbeeld zeker tien meter hoog. Deze Boeddha symboliseert de oprichter van het klooster, Ngawang Tsondru, in 1709. Tibetaanse inwoners uit het dorp en pelgrims komen in de tempel om te bidden en te offeren. Zij leggen geld of goederen bij de standbeelden. Het is een bijzonder tafereel. Het is helaas niet toegestaan om foto’s te maken. Ik moet mij inhouden om het niet ven stiekem te proberen. Ook in de tweede tempel wijst Thasi op de verschillende Boeddhistische afbeeldingen. Ook toont hij honderden oude Tibetaanse boeken. In het ‘museumpje’ worden kleurrijke decoraties van yakboter getoond. Ieder jaar, bij het begin van het jaar, wordt een nieuw kunstwerk gemaakt. De figuren zijn in detail perfect uitgewerkt. De grootste tempel van de Gelung monniken, de Grand Sutra Hall, is vandaag in gebruik voor een monniken-debat. Hierbij proberen monniken elkaar met argumenten te overtuigen. Helaas is de tempel hierdoor niet te bezichtigen. Als alternatief bezoeken we de gebedsruimte van de monniken. Ik stap een enorme ruimte binnen met bankjes waar monniken kunnen bidden. Een vijftigtal monniken zit klaar voor het gebed. In de ruimtes erachter spreken kleine groepjes monniken de mantra’s uit, terwijl zij op de trom slaan. Een hoge geestelijke met een hoge gele kap op zijn hoofd, komt ons wegsturen wanneer wij te lang stil blijven staan. Dit is duidelijk niet de bedoeling. Buiten de gebedshal, nemen we afscheid van Thasi. We hebben de tijd om zelf door het complex te dwalen. Het kloostercomplex heeft veel weg van een groot dorp. Tussen de kloosters staan de kleine huisjes waar de monniken verblijven. Via de brede straten loop ik tot de achterzijde van het complex. Wat afgezonderd van het complex, staan nog twee tempels. De deur tot de binnenplaats staat open. Bij deze poort staat een bord dat fotograferen niet toegestaan is en overtredingen 80 euro kosten. Het is wat onduidelijk wat de rol van deze tempel is binnen het klooster. Waarschijnlijk is dit het onderkomen van de hoogste Lama van de Geelkap-monniken in Labrang. De tempels zelf zijn gesloten. Bij de goudkleurige Gong Tang Pagoda stoepa staat bij de poort een Chinees bord, waar we alleen ‘20’ kunnen onderscheiden. Waarschijnlijk moeten we betalen om de stoepa te kunnen bezichtigen. Het blijkt dat voor dit bedrag (ongeveer 2,50 euro) je de stoepa ook mag beklimmen. Dat lijkt mij wel bijzonder. Even later kijk ik vanaf het hoogste platform van de Gong Tang Pagoda over het kloostercomplex. Ik zie ook de mensen de Kora lopen. Een ronde om het klooster van drie kilometer. Langs de route staan bijna 1.200 gebedsmolens.

China - De kloosters van het Labrang klooster

Pelgrims lopen de Kora terwijl zij bidden en draaien aan de gebedsmolens. Alles in het Boeddhisme is erop gericht om in een volgend leven dichter bij het Nirvana te komen. Ik loop ook de Kora een stukje mee en kom zo weer bij de ingang van het klooster. In een klein restaurantje met maar enkele tafels bestel ik yakvlees en champignons. Ik doe dit door een plaatje aan te wijzen aan de muur. Het smaakt prima. Na de lunch wandelen we naar een uitkijkplatform. Wanneer ik de trap op loop, merk ik goed dat ik rond op 3.000 meter hoogte ben. In een rustig tempo klim ik omhoog. Vanaf het platform heb ik zicht op het gehele kloostercomplex van Labrang. Het zicht is eigenlijk mooier dan in verwacht had. Vooral de ligging van het klooster en de achterliggende bergen. Boven de bergen vliegen enkele gieren. Zij hebben zich vanmorgen waarschijnlijk tegoed gedaan aan een maal op de skyburial plaats. Tibetanen begraven of verbanden hun doden niet, maar laten het opeten door de gieren. Hiermee komen ze dichter bij het volgende leven. Terug in het dorp bestel ik een biertje. Terwijl ik door het raam naar buiten kijk, zie ik het straatbeeld van de Tibetanen en de monniken voorbijtrekken. ‘s Avonds gaan we eten bij de Snow Mountain Inn. Het restaurant waar we gisteren een biertje gedaan hebben. Omdat de eigenaar Nepalees is, staan er ook Nepalese maaltijden op de kaart. De kip in dahl, een gekruide linzensoep, is lekker.