China > Zonsopkomst op de muur

Ik kom maar moeilijk in slaap. Ik heb ook moeite om mijzelf weer aangenaam warm te krijgen. Ik kruip nog dieper onder het dekbed. Om tien voor half vijf loopt de wekker af. Ik was mij bij de wastafel en trek voldoende warme kleren aan. Buiten is het nog donker en de sterren staan aan de hemel. Met de bus rijden we naar de entree van de muur. Normaliter kunnen bussen hier niet komen, maar op dit vroege tijdstip wordt een uitzondering gemaakt. Rond vijf uur passeren we de ticketcontrole. In het donker loop ik naar het begin van de Chinese muur. Bijlichten is niet nodig. Het is volle maan vandaag en aan de horizon ontwaakt de nieuwe dag. Via een stenen trap bereik ik de eerste toren van de Chinese Muur. Ik kan de contouren van de muur onderscheiden, die slingerend door het berglandschap loopt. We gaan naar de tweede toren. Deze toren ligt wat hoger en geeft een mooi zicht wanneer de zon boven de bergen uit komt. Door het klimmen heb ik het niet koud. Misschien heb ik wel te veel kleding aan. Mijn handschoenen heb ik al opgeborgen.

China - Bij zonsopgang op de Chinese Muur

Rond kwart voor zes verschijnen de eerste zonnestralen. Het zonlicht schijnt op de muur. Nu pas zie ik tot hoever de muur doorloopt. Helemaal in de verte zie ik de muur over de bergen verder gaan. Wat een prachtig gezicht. We volgen de muur in westelijke richting. We kunnen maximaal zo’n zes torens passeren. Daarna begint een militair gebied. Vanaf de laatste toren is mooi te zien dat het vervolg van de muur niet gerestaureerd is en volledig begroeid. We hebben voldoende tijd om ook de andere zijde op te wandelen. Waar aan de westzijde op sommige delen de muur niet volledig hersteld was en de zijmuren ontbraken, is de oostzijde volledig gerestaureerd. Via de treden klim en klauter ik van toren naar toren. Soms zijn de treden fors en moet ik zo’n veertig centimeter overbruggen. Ik dacht dat de Chinezen vroeger juist kleiner waren? We krijgen gezelschap van een Mongoolse vrouw. Zij is boer vertelt ze. Al snel blijkt ze souvenirs in haar rugzak te hebben en omdat er nauwelijks toeristen zijn, wil ze die graag aan ons slijten. Ze blijft meelopen met ons, eigenlijk tot vervelends aan toe. We besluiten een klein souvenirtje te kopen. Dit werkt en daarna is ze weg. Het zicht bij iedere toren is mooi. Dit maakt de keuze tot waar we doorlopen lastig. Bij iedere toren lijkt de volgende toren ook weer prachtig.

China - De Chinese Muur loopt door het heuvelachtige landschap

In één van de torens zit een klein souvenirwinkeltje. Alles moet handmatig omhoog gesjouwd worden. Dit geldt ook voor het water, cola en koffie. Ik bestel koffie. Vanaf het koffiepunt loop ik nog twee torens door. Dit is op dit stukje van de muur één van de hogere wachterstorens. Vanaf de toren heb ik mooi zicht op de muur en zie ik de hele route die ik gelopen heb. Deze route moet ik ook nog terug. Naarmate ik weer dichter bij het beginpunt kom, komen er ook meer toeristen. Tot nu toe waren we praktisch alleen met onze reisgroep op de Chinese Muur. Het is half tien en waarschijnlijk arriveren nu de eerste dagjesmensen vanuit Beijing. Ik wandel terug naar het guesthouse, neem een douche en pak mijn bagage weer in. Aan het einde van de ochtend gaan we terug naar het restaurant van gisteren. Nu staat wordt een uitgebreide brunch geserveerd. Dit komt neer op verschillende schalen rijst, kip, vlees en ei. De gerechten zijn verrassend anders dan het eten van gisteravond. Na de lunch stappen we in de bus. We rijden terug naar Beijing. Hier vertrekt aan het begin van de avond de trein naar Xi’an. Tegen half vier arriveren we bij het Beijing West Railway Station. Bij binnenkomst wordt de bagage gecontroleerd vergelijkbaar met een luchthavencontrole. Daarna kunnen we plaats nemen in een wachtruimte. Wanneer ik een rondje door het station loop, zie ik enkel hele grote wachtruimtes. Ik zie geen treinsporen en geen treinen. Waarschijnlijk worden we vanuit de wachtruimte naar het spoor geleid, zodra onze trein gearriveerd is. Bij de toegangspoorten wordt mijn paspoort gescand. Het treinticket is hieraan gekoppeld. Daarna loop ik naar spoor zeven. De trein staat al gereed. Bij iedere wagon staat een medewerker klaar om de reizigers aan boord te laten. We slapen in een coupes voor vier personen. Het is een beetje passen en meten om onze bagage ook in de coupé te plaatsen. Twee koffers kunnen boven de ingang. De overige twee tassen zetten we onder het tafeltje. Het past allemaal net. Ondertussen verlaat de trein het station. In de trein is heet water beschikbaar. Ik heb vooraf noodles gekocht. Hier kan ik warm water op gieten. Het smaakt verrassend goed. Later gaan we op zoek of er bier te krijgen is. Met de vertaalapp proberen we het in de restauratiewagen. Helaas er is geen bier aan boord. Wel is er een sterk drankje. We krijgen een flesje in de handen gedrukt. Het lijkt een bierflesje, maar het etiket toont 43% alcohol. We proberen het. Iedereen neemt een slokje. Het smaakt niet eens zo naar, maar voor mij wat te sterk. Rond half tien klim ik naar het bovenste bed. Met het geschommel van de trein, val ik in slaap.