
Home > China > Van Beijing naar Hongkong > Reisverslag dag 18
9 april - 10 mei 2025 (32 dagen)
Wanneer we wakker worden, maken we oploskoffie en ik neem er yoghurt bij. Om kwart voor acht wordt de bagage weer op het elektrische karretje geladen. Wij gaan er lopend achteraan richting de stadspoort. Het miezert een klein beetje en het is zo vroeg op de dag nog fris. Bij de poort moeten we even wachten op de bus. Ik hoop dat mijn reistas niet te nat wordt. Mijn tas is niet waterdicht. Wanneer de bus arriveert wordt snel de bagage ingeladen. Ook zet de chauffeur de verwarming aan. Door het wachten heb ik het koud gekregen. Toch wordt het al snel veel te warm in de bus. De verwarming gaat weer uit. We rijden vandaag richting Lijiang, een belangrijke stad van de Nakhi beschaving. Op de weg ernaartoe passeren we de Tiger Leaping kloof. Het water van de Golden Sands rivier, een zijtak van de Yangtze rivier, perst zich met veel geweld tussen de bergwanden. Naar het schijnt wist een tijger aan de jagers te ontkomen door via een groot rotsblok in de rivier naar de overzijde te springen. Er staan tientallen bussen bij de kloof. Het is druk. Ik daal de lange trap af naar het platform bij de kloof. Ik schat in dat dit zo’n honderd meter lager ligt. Voorzichtig komt er een zonnetje door, al waait er ook een stevige wind tussen de bergen door. Vanaf het platform zie ik het rivierwater woest langs het enorme rotsblok stromen. Een mooi gezicht. De Tiger Leaping kloof maakt deel uit van de Three Parallel rivers. Samen vormen deze een Unesco Heritage. De klim omhoog naar het parkeerterrein valt nog best tegen. We verblijven nog altijd rond de drie kilometer hoogte.
Voor wie de klim niet wil of kan maken is er tegen betaling de mogelijkheid om met een roltrap te gaan. We hebben meer tijd besteed bij de kloof dan gepland. Hierdoor komen we ook later in Lijiang aan. Het is al half drie wanneer we bij het hotel arriveren. De tijd om vandaag de oude stad te bezoeken is beperkt. Ik besluit om niet mee te gaan lunchen en zelf eerst naar het Mu Fu paleis te gaan. Het paleis sluit om half zes en ik weet niet hoeveel tijd is voor een bezoek moet uittrekken. De oude stad kan ook gewoon ’s avonds bezocht worden. Hier ga ik na het paleis naar toe. Op de weg naar de ingang, passeer ik de lokale markt. Overal zijn eetkraampjes. In één van de kraampjes bestel ik een worst als lunch. De worst wordt speciaal bereid. Direct wanneer ik het Mu Fu paleis betreed, zie ik de prachtige ontvangsthal. Het heeft iets weg van de Verboden Stad in het klein. Het Mu-fu-paleis is een historisch paleiscomplex in de oude stad van Lijiang. Het was het bestuurlijke centrum en de residentie van de Mu-familie, die gedurende de Ming- en Qing-dynastieën als erfelijke heersers over het Nakhi-volk regeerden. Het Mu-fu-paleis beslaat meer dan 30 hectare en is in traditionele Chinese hofstijl gebouwd. In het bibliotheek paviljoen kan ik ook naar boven. Via een smalle trap kom ik op de eerste verdieping.
Vanuit het raam heb ik uitzicht op de daken van de huizen van de oude stad en de achterliggende bergen. In het midden van het complex ligt het brug-gebouw. Ik passeer via de eerste verdieping de onderliggende straat. Ik kom in de garden. Ook hier staan prachtige gebouwen uit de Yuan-dynastie (13 en 14de eeuw). Helemaal achter in het Wu Fu complex beklim ik de heuvel. Vanaf het terras van de tempel heb ik een mooi uitzicht over het hele Mu Fu complex en de oude stad van Lijiang. Dit had ik niet willen missen en ik heb nog voldoende tijd om de oude stad te bezichtigen. Direct buiten het paleis wandel ik de smalle, met grove stenen geplaveide, straatjes in. In de winkeltjes is van alles te verkrijgen. Ik volg de route naar de Main Market Square. Muziekanten spelen muziek in het open raam op de eerste verdieping om klanten te trekken. De verschillende muziek stijlen schallen over het plein. Sommige van de historische straatjes liggen langs kanaaltjes. Vroeger waren deze kanaaltjes van belang voor de watervoorziening. Tegenwoordig is de stad te groot en wonen er teveel inwoners om enkele het water uit de bergen te gebruiken. Aan de noordzijde van de stad kom ik uit bij de twee oude waterraderen. Vroegen waren er meer van deze houten molens in de stad. Ik dwaal door de oude straatjes en geniet van de mensen op straat. Ook hier lopen veel mensen in traditionele Tibetaanse en Nakhi kleding. Mijn telefoon begint leeg te raken. Ik heb minder dan twintig procent. Ik heb mijn telefoon nog nodig voor foto’s, betalingen en misschien wel het belangrijkste, om de route naar het hotel terug te vinden.
In een café op de eerste verdieping, bestel ik een bier en neem plaats bij het open raam. Ik leg mijn telefoon aan de oplader. Ik bekijk de mensen die passeren. Nadat ikzelf en mijn telefoon weer opgeladen zijn, wandel ik de oude historische stad weer in. Ik heb nog even tijd voor het eten. Ik besluit een kapper te zoeken. De laatste keer was al weer zes weken geleden in Indonesië. Met Google vind ik een Barber shop. De jongen begint wat aarzelend met de schaar. Hij is het meer stugge Chinese haar gewend. Daarna begint hij enthousiast met de tondeuse. Het resultaat is redelijk. Wat kaler aan de zijkanten en wat voller bovenop. Waarschijnlijk kan thuis het oorspronkelijke kapsel er wel weer ingeknipt worden. Ondertussen melden reisgenoten via de telefoon waar zij zitten om gezamenlijk te eten. De locatie is vlakbij het centrale plein. Wanneer ik het punt bereik, zie ik alleen een straat met aan weerszijde hoge muren en gesloten deuren. Dit kan het niet zijn. Het blijkt dat de locatie in Whatsapp niet goed werkt. Waarschijnlijk door de vpn-verbinding. Wanneer ik een betere locatie omschrijving ontvang, blijkt het aan de andere zijde van het Mu Fu paleis. Ik wandel er heen. Voor het eten ga ik met enkele reisgenoten terug naar het restaurant waar ik vanmiddag bier gedronken heb. Ik weet het in het doolhof aan straatjes nog te vinden. In het donker is Lijiang misschien wel nog leuker. Overal bevinden zich mensen op straat en het Market Square staat vol jonge mensen. Het N’S Kitchen restaurant heeft vooral westerse maaltijden. Ik bestel een kipburger met patat. Een mooie afsluiting van de dag.