China > Wandelen in de Weibao Mountains

In de badkamer begint de dag met een waterballet. De douches zijn over het algemeen prima, maar de afvoer laat soms te wensen over. Ook vandaag. Het is maar goed dat er een randje is naar de hotelkamer, want de gehele vloer staat blank na het douchen. Tijdens het scheren loopt het water langzaam weg. Als ontbijt neem ik yoghurt en koffie. Vandaag gaan we wandelen in de Weibao Mountains. Een natuurgebied ongeveer vijftien kilometer buiten Weishan. Om negen uur staan we langs de weg waar de openbare bus langs komt. De eerste bus blijkt vol. Het elektrische busjes is ook niet zo groot. Er zijn maar vijftien zitplaatsen. Volgens het officiële schema rijdt er iedere driekwartier een bus, maar vanwege de Chinese vakantieperiode rijden er meer bussen. Na ongeveer tien minuten arriveert de volgende bus. De zitplaatsen zijn bijna allemaal bezet, maar we kunnen net met de hele reisgroep staan. Twee van ons mogen in de cabine bij de chauffeur zitten. Bij de volgende haltes, moet de chauffeur de mensen teleurstellen. Vol is vol. Buiten Weishan rijdt het busje de bergen in. Via een bochtige route komen we hoger en hoger. Ik moet mij in de bochten goed vast houden om nier te vallen. Na een half uurtje arriveren we bij de parkeerplaats van Weibao Mountains. Aan de auto’s op het parkeerterrein te zien, zijn er ook veel Chinezen. Het ticket kost veertig yuan, maar Frank weet het voor elkaar te krijgen dat wij met de groep maar twintig hoeven te betalen. Waarom is niet duidelijk, maar altijd goed natuurlijk. De Weibao Mountains is een berg vol met Taoïstische tempels. Veel mensen komen dan ook naar deze plek om de goden te aanbidden.

China - De Taoïstische tempels in de Weibao Mountains

Ik volg de lokale mensen het park in. De eerste tempel die ik tegenkom is de Nanzhao Tuzhu Tempel. Een Taoïstische tempel met de oorsprong uit de Nanzhao periode. In de hoofdtempel staan afbeeldingen van de Taoïstische goden. Mensen komen hier om te bidden. Het offeren, zoals we eerder gezien hebben bij de Tibetaanse Boeddhistische tempels, zie ik hier minder. Langs het pad liggen verschillen tempels en kleurrijke paviljoens. Op een van de binnenplaatsen is een schoolklas aanwezig. Zij zijn bezig om wensen op papiertjes te schrijven. Ik krijg ook een hartvormig geel papiertje. De kinderen wijzen waar ik mijn wens in de wensboom moet ophangen. Ook gaan we gezamenlijk op de foto. Het pad loopt door middel van stenen treden omhoog. Soms is het een flinke klim. We passeren verschillende tempels, maar besluiten ze niet allemaal aan te doen. Rond twaalf uur arriveren we bij de Doulao tempel helemaal op de top van de Weibao Mountains. Door de bomen zie ik de diepe valleien liggen. De Doulao tempel lijkt een meer Boeddhistische tempel. Een grote afbeelding van Boeddha staat in het hoofdgebouw. Ook deze tempel oogt zeer oud. Aan de andere kant van de berg loopt het pad weer naar beneden. Honderden traptreden leiden weer terug. Wanneer we nog 1.200 meter van de uitgang zijn, hebben we een mogelijkheid om ook de Changchun Cave te bezoeken. De bus van één uur gaan we toch niet meer halen. De volgende gaat ruim een uurtje later. We dalen het pad af naar de ‘cave’. Onderweg begint het te regenen. Een korte heftige bui trekt over. Ik trek mijn regenjas aan. De Changchun Cave blijkt één van de oudste tempels op de Weibao berg te zijn. Ik denk dat dit misschien we de mooiste tempel van vandaag is.

China - De binnentuin van de Nanzhao Tempel op de Waibao berg

Helaas moet ik na het bezoek aan deze tempel, dezelfde route weer terug omhoog. Het pad is op sommige plaatsen glad geworden door de regen. Voorzichtig loop ik verder. Wanneer we weer bij het parkeerterrein arriveren, zijn we een half uur te vroeg voor de bus. Net wanneer we overwegen om met drie personen een taxi te nemen, komt een busje aangereden. Waarschijnlijk omdat we net te lang twijfelen of het de juiste bus is, zijn alle zitplaatsen al gevuld met vooral Chinese kinderen. In een half uurtje rijden we, staand, weer terug naar Weishan. In de middag loop ik alleen even de stad in. Ik loop eerst naar het Weishan Nanzhao Museum. Dit is een museum over de geschiedenis van de Nanzhou beschaving. Ik blijk zonder toegangskaartje door te kunnen lopen. De suppoost bij het scanpoortje knikt mij vriendelijke toe. Wanneer ik de eerste zaal binnen loop, blijkt al snel dat alle informatie in het Chinees is. Hier kan ik niet zo veel mee. Ik loop door de verschillende vertrekken en bekijk vooral de voormalige gebouwen van de tempel. Bij de uitgang wijst de suppoost mij dat ik de linkerzijde nog niet bezocht heeft. Wat hij er in het Chinees bij zegt, ontgaat mij. Ik volg zijn aanwijzingen. Hier blijkt de tentoonstelling over de Nanzhou beschaving te zijn en zelfs met enkele panelen in het Engels. Ik kom er achter dat het Koninkrijk van Nanzhou een belangrijke rol gespeeld heeft in de regio en dertien koningen gehad heeft in de ruim driehonderd jaar. Ook bekijk ik de verschillende klederdrachten die bij de Nanzhou hoorden. Na het museum zoek ik een terrasje. Ik bestel een biertje. Er wordt nog een paar keer gebaard of ik er echt maar één nodig heb? Op de terugweg naar het hotel koop ik wat broodjes en noodles voor de reisdag morgen. Terwijl ik even op mijn bed ga liggen, betrekt het weer aan de einde van de middag. Het begint flink te regenen en een donder klinkt. Ik ben net op tijd binnen. ‘s Avonds regent het nog steeds.

China - Eten in een lokaal restaurant in Weishan

Met een groepje ga ik op zoek naar een restaurant. Omdat het nog steeds flink regent, kiezen we voor het restaurant waar we gisteren waren. Helaas, er is geen tafel meer beschikbaar. Er schuin tegenover zit een lokaal restaurantje. Het eten wordt op een pitje op straat bereid. Er wordt wat vreemd gekeken dat wij hier willen eten. We bestellen twee gerechten en drie bier. Wanneer we af willen rekenen, kost de totale maaltijd nog geen vijf euro voor drie personen. Verderop selecteren we enkele vlees en groente spiesen. Deze worden op de barbecue bereid. Tenslotte koop ik nog een worst bij een kraampje. Terwijl ik sta te kijken, biedt een Chinees meisje iets van haar tofu gerecht aan. Ze staat er op dat ik het proef. Het smaakt best lekker. We sluiten de avond af met een biertje. De eigenaar wil ons Todour bier geven in plaats van Dali. Wij willen liever het Dali bier. De reden blijkt al snel. Hij heeft geen opener en het Todour bier heeft trekdoppen. Met zijn sleutel peutert hij de Dali flessen open.