China > De maskerwissel dans in Chengdu

Ik kies voor een continentaal ontbijt. Dit bestaat uit yoghurt, muesli en fruit en toast met een gekookt ei. Ik heb de keuze uit sinaasappelsap of koffie. Ik kies de sinaasappelsap en bestel er extra een cappuccino bij. Rond het middaguur nemen we de trein naar Chengdu. Dit betekent dat ik vanmorgen nog de tijd heb om de oude stad van Songpan te bezoeken. Al snel nader ik de noord-poort. De oorspronkelijke stadsmuren, gebouwd in de Ming-dynastie, zijn nog grotendeels intact. De muren zijn 12 meter hoog en ongeveer 6 meter breed. Binnen de muren ligt de oude stad met klassieke houten huizen en stenen straten. De huizen hebben elementen uit Han-Chinese, Tibetaanse en Qiang-culturen. Het doet mij denken aan een wintersportplaatsje. In het midden van de oude stad ligt de overdekte houten brug. Overal zijn winkeltjes en wordt de handelswaar op straat uitgestald.

China - De brug in de oude stad van Songpan

Rond half elf ben ik weer terug bij het guesthouse. Met vijf taxi’s worden we naar het station gebracht. Emma zelf gaat ook mee. Het station van Songpan ligt buiten de stad. De treinverbinding met Chengdu is pas vorig jaar geopend. Bij binnenkomst moet alle bagage gescand worden. De waterflesjes worden apart gecontroleerd. Tegen twaalf uur sluiten we aan in de rij passagiers voor de toegangspoortjes. De trein is nog niet gearriveerd. Hierdoor is het wat lastig te achterhalen waar coupé vijf precies stopt. Wanneer ik het wil vragen, word ik met een fluitsignaal gemaand achter de gele lijn te blijven. Daarna wordt mij vriendelijker uitgelegd dat coupe vijf een klein stukje verder stopt. Enkele ogenblikken later arriveert de hogesnelheidstrein in het station. Ik neem plaats op stoel 1A. Al snel blijkt dat de raamplek niet zoveel voordeel heeft. In de bergen rijdt de trein grote stukken door tunnels.

China - Met de hoge snelheidstrein naar Chengdu

Onderweg eet ik enkele broodjes, die ik vanmorgen gekocht heb. Buiten wordt het landschap steeds groener. We dalen af van 2.900 meter naar 500 meter hoogte in Chengdu. Chengdu is het eindstation van de trein. Dit maakt het ook makkelijker met uitstappen wanneer de trein om 14:21 uur in het station arriveert. Dit station is misschien nog wel groter dan de voorgaande stations. Chengdu is met 22 miljoen inwoners ook een flinke stad. Vanuit het guesthouse wacht iemand ons op in de aankomsthal. Hij leidt ons naar de plek waar de bus staat te wachten. Ook hier mag de bus niet lang parkeren. Snel wordt alle bagage ingeladen. Het guesthouse ligt in de Tibetaanse wijk van Chengdu. In het smalle straatje zitten verschillende restaurantjes en souvenirshops. Natuurlijk worden hier panda’s verkocht. In de buurt van Chengdu zit de grootste opvang voor de reuzenpanda. Aan het einde van de middag gaan we met het openbaar vervoer naar het People’s park. Hiervoor gaan we vier haltes met bus 57 mee. In het park komen veel Chinezen bijeen om thee te drinken, gezamenlijk te dansen of om een partijtje Chinese schaak te spelen. Het is druk in het park. In de vijver varen jonge stelletjes met roeibootjes rond. De reddingsvesten die ze dragen, lijkt een beetje overdreven. In een hoek van het park is de ‘blind date’. Op borden worden jongens en meisjes aangeprezen, die op zoek zijn naar een partner. De naam en foto ontbreekt. Dit is een manier hoe veel mensen aan een relatie komen. Ouders spelen hier soms ook een rol bij. Belangstellenden kunnen telefonisch contact opnemen met de ouders. Met een klein groepje loop ik verder naar het Shufeng Yayun theater. Vanavond is hier een speciale Chinese culturele show. De voorstelling is niet in een theater, maar op een overdekte binnenplaats. Er blijkt een cadeautje bij de entree ticket te zitten. We kunnen kiezen uit een massage, een Chinese oor cleaning, een dessert of een panda-tas. Ik kies in eerste instantie voor de massage, maar de rij is mij te lang. Dit lukt niet meer voor de voorstelling. Ik ruil het om voor een tas. Ondertussen wordt de thee ingeschonken. Ik bestel er een bakje popcorn bij. De voorstelling begint met dans en zang. De spelers hebben uitbundige kostuums aan. De Chinese zang is hoog en in onze ogen soms vals. Plotseling ben ik mijn bakje popcorn kwijt. De Chinese toeristen achter mij laten het bakje rondgaan. Ze dachten dat het bij de voorstelling hoorde. Ik geef hun op een schoteltje wat van mijn popcorn. Even later word ik op mijn schouder getikt.

China - Een voorstelling van zang en dans in Chengdu

Of ik hun dessert wil? Ik neem beleeft een klein hapje. De show gaat ondertussen door. Een man speelt op een snaarinstrument, acrobaten maken salto’s op het podium en op een scherm wordt een schaduwvoorstelling gegeven. Bijzonder hoe met slechts twee handen zoveel dieren uitgebeeld kunnen worden. De show wordt afgesloten met een Bian Lian maskerdans. Razendsnel wordt van masker gewisseld. Het is onbegrijpelijk hoe dit zo snel mogelijk is. Na anderhalf uur staan we weer buiten. In het park zijn hele groepen aan het dansen. Professioneel in het midden en langs de kanten voor wie mee wil doen. Wij lopen naar de metrohalte. We gaan met de metro terug naar het hotel. In de straat naast het hotel bestellen we iets eenvoudigs te eten. De popcorn was al vullend genoeg. Met handen, voeten, plaatjes en de vertaalapp lukt het om dumplings en knoedels te bestellen. Wanneer we weer in het hotel zijn, is de wasmachine vrij. Snel pakken we de was. Wanneer iemand helpt met het waspoeder, blijkt dat we te veel was in de machine hebben gedaan. Het moet in tweeën. Dit betekent wel dat we twee keer 43 minuten moeten wachten. De was hangen we te drogen aan de waslijn op de bovenste verdieping. Daarna ga ik naar bed.