China > Het Serti en Kirti klooster van Langmusi

Ik heb het vannacht niet koud gehad. Alleen toen ik even naar het toilet moest was het fris aan de voetjes. Snel ben ik weer in bed gekropen. Het hotel serveert geen ontbijt. Ik heb gisteren in de supermarkt yoghurt gekocht. Met de waterkoker maak ik water klaar voor koffie. Er is alleen geen koffiemok. Voorzichtig giet ik het kokende water in het glas. Het glas lijkt ertegen te kunnen. Om half negen staat iedereen gereed voor een excursie naar een van de kloosters van Langmusi. Twee reisgenoten kiezen ervoor om in de bergen te gaan wandelen. Dat lijkt mij ook een mooie tocht, maar ook best zwaar op 3.350 meter hoogte. Bij het hotel ontmoeten we Sunna. Hij is onze gids vandaag voor de kloosters. Hij is een lokale Tibetaan. Wanneer we bij het eerste klooster arriveren, het Serti klooster, is het loket voor tickets nog gesloten. We lopen zonder entreeticket verder. Voor de stoepa slaan we af richting de grootste tempel van het kloostercomplex. Ondertussen legt Sunna uit dat het klooster tijdens de culturele revolutie, die volgde op de bezetting van Tibet, verwoest is door de Chinezen. Pas toen in de jaren zeventig van de vorige eeuw het Tibetaanse Boeddhisme weer toegestaan werd, zijn de tempels in het klooster heropgebouwd. Voor de grote tempel liggen talrijke laarzen van monniken op de grond. De deur van de tempel is gesloten. Het lijkt erop dat de monniken binnen aan het bidden zijn of een ceremonie houden. Ook de zijdeur is gesloten. We gaan via de trappen naar de andere tempels. Binnen het complex staan er voldoende. Wanneer ik rondkijk, zie ik dat alle daken van de tempels verguld zijn met goud. Ze weerspiegelen in het zonlicht. We betreden de tempel met binnen de stoepa van de oprichter van het klooster. In 1748 stichtte hij op deze locatie een eenvoudige tempel.

China - Eén van de prachtige kloosters van Langmusi

De latere Lama’s, de reïncarnaties van de oprichter, breidde het complex verder uit met meer Tibetaanse tempels. In de tweede tempel die we bezoeken staat een groot Boeddha standbeeld. Een reïncarnatie van één van de Lama’s, legt Sunna uit. Hoewel het eigenlijk niet mag, maak ik stiekem een fotootje. Ik wil het beeld blijven herinneren. Wanneer we verder door het complex lopen, passeren we het onderkomen van de huidige Lama. Iets erachter ligt zijn zomerresidentie. Het uitzicht op Langmusi vanaf het klooster is prachtig. Sunna neemt ons mee naar de weg die naar de skyburial locatie leidt. Zelf loopt hij niet mee. Voor Tibetanen is het niet gebruikelijk deze plek te bezoeken. De skyburial is namelijk de plek waar de Tibetanen hun overledenen neerleggen, waarna de gieren het lichaam ‘opruimen’. Op deze manier geloven zij dat ze eerder in het hiernamaals komen. We volgen de weg omhoog. Het is goed te merken dat ik mij rond de drieënhalve kilometer hoogte bevind. Het laatste stukje is een gravelroad. Vanaf een afstandje zie ik al talloze Tibetaanse vlaggen hangen. De skyburial is gelukkig al enige tijd niet gebruikt. Dit betekent dat er geen gieren rondvliegen of nog peuzelen op menselijke resten. Op enkele botten na, liggen er ook geen restanten van overledenen. Dit is misschien maar goed ook. Wel liggen er verschillende hakbijlen en messen op de grond. Een lichaam wordt gekliefd, zodat de gieren er makkelijker bij kunnen. Na deze lugubere ervaring lopen we weer terug naar Langmusi. Ik heb trek in koffie.

China - Het Kirti klooster in Langmusi

In één van de restaurantjes kunnen we dat bestellen. Of we er ook appeltaart bij willen hebben? Ach, waarom niet. De koffie hebben we al lang en breed op, wanneer de versgebakken taart arriveert. Het is een groot stuk appeltaart. De lunch kan ik vandaag overslaan. Om half twee ontmoet ik Sunna weer bij het hotel. Dit keer gaan we de andere kant op en bezoeken we het Kirti klooster. Dit klooster is in 1413 gesticht en is kleiner dan het Serti klooster. Hier is wel toegangscontrole. Ik schaf een ticket aan voor dertig yuan (ongeveer 3,75). Dit is voor de entree van het kloostercomplex en de achterliggende Namo kloof. Ik volg Sunna naar de hoofdtempel. Deze blijkt gesloten. We kunnen de tempel van het klooster niet bezichtigen. Dan gaan we maar naar de kloof, geeft Sunna een beetje teleurgesteld aan. Aan de achterzijde van het klooster liggen nog enkele tempels rond de monnikenschool. In de tempel is het donker. Sunna licht met zijn telefoon bij om aan te geven waar we moeten lopen. Hierdoor is de pracht van de tempel slecht waarneembaar. Wanneer we een tempel bezocht hebben, wijs ik Sunna op een wegwijzer naar een tweede tempel. Aan zijn reactie te zien, merk ik dat hij deze tempel niet kent. Een passerende monnik gebaart dat we door de poort moeten om bij de tempel te komen. Wanneer we in de tempel staan, komt de beheerder van deze tempel, ook een monnik. Hij zegt iets tegen Sunna, waarna Sunna aangeeft dat we beter kunnen gaan. Ik krijg de indruk dat het niet de bedoeling is dat toeristen hier komen. Maar waarom dan de wegwijzer ernaartoe? Sunna lijkt van slag. Hij heeft het klooster al verlaten en wacht ons buiten het complex op. Hier begint de Namo kloof. We volgen een watertje dat de oorsprong vormt van de Bailong rivier.

China - Enkele jonge monniken rusten bij de rivier na een dag school

Sommige grotten langs de kloof worden door de monniken gebruikt om te bidden. Ik moet op mijn hurken om in één van de grotten te komen. Binnen is een grotere ruimte waar gebeden kan worden. Weer buiten steek ik de brug over en volg het water. De kloof wordt smaller. Ik loop over stenen in het water. Plotseling houdt het water op. Hier blijkt de Bailong rivier uit de White Dragon waterbron te ontspringen. De kloof loopt verder. Via een prachtige route loop ik tussen de rotswanden door. Na een half uurtje bereik ik een grasvlakte. Hier eindigt de route. Toevallig komen net twee reisgenoten uit de bergen aangelopen, die vanmorgen vroeg al vertrokken waren. Gezamenlijk wandelen we terug naar Langmusi. In de nabijheid van het klooster trekken veel jonge monniken naar het waterstroompje in de kloof. Sommige zitten met hun voeten in het water. Ze zeggen vriendelijk gedag. Via de tempel met het zilveren dak, komen we weer in het stadje. Het is tijd voor een biertje. Om zes uur roept Frank de groep bijeen. Er is onduidelijkheid over het programma van morgen. We reizen morgen naar Songpan. Vanuit Songpan kun je het Huanglong National Park bezoeken. Dit park met haar watervallen en waterterrassen staan op de Unesco Werelderfgoedlijst. Het is echter handiger om het park op de weg naar Songpan te bezoeken. Echter hiervoor moet iedereen instemmen inclusief met de extra kosten hiervoor. Omdat de chauffeur in Songpan niet meer direct terug kan met de bus, moet de bus een dag extra gehuurd worden. Hoewel nog wat onduidelijkheid bestaat over de entreekosten van het park, stemt gelukkig iedereen in. Dit betekent dat we morgenochtend om half acht vertrekken. Voor de avond keren we terug naar het restaurant waar we vanochtend koffiegedronken hebben. Ik kies voor een yak-burger en patat. Beide gerechten zijn forser dan verwacht. Ik krijg nog niet eens de helft op.

China - De trotse eigenaar bereidt de gerechten in de keuken van zijn restaurant