De Hunza vallei in Pakistan

Ik zit vandaag bij Malik in de auto. Hij rijdt de wagen voorzichtig over de rotsachtige weg. Vooral in de bochten is het goed uitkijken dat hij niet te ver naar buiten stuurt, maar ook niet de rotswand raakt. Alles gaat goed. Hij grapt dat het goed is dat ik in de eerste auto zit. De andere auto’s rijden in het stof. De vallei waar we doorheen rijden is adembenemend mooi. Over de route is niets te veel gezegd. De auto past maar net op de weg. Op sommige punten zijn stenen afgebrokkeld. Malik ontwijkt deze plekken zorgvuldig. De eerste brug die we passeren is nog niet ‘de brug’. Het wegdek van de hangbrug beweegt mee met het gewicht van de auto. Het zal allemaal kunnen.