China > Bamboevaren op de Yulong rivier

Ik heb vannacht niet zo lekker geslapen. Eigenlijk de eerste keer tijdens deze reis. Misschien begin ik alweer te veel aan de activiteiten thuis te denken, nu het einde van de reis nadert. Ik neem een ontbijt op de kamer met koffie. Om acht uur verzamelen we beneden in de lobby. Het blijkt dat alle reisgroepen in het hotel hetzelfde tijdstip afgesproken hebben. Wanneer ik op de zevende verdieping in stap, gaat de al volle lift eerst omhoog naar de achtste en bovenste verdieping. Niemand kan we meer bij. Daarna stopt de lift op iedere etage, tot teleurstelling van de mensen die wachten met hun bagage. We wandelen richting West Straat. Op de hoek van deze wandelpromenade ontmoeten we Christina. Frank had ons al gewaarschuwd dat de mensen in Yangshou erg hard praten. Het lijkt soms of ze ruzie hebben, wanneer ze vlak naast elkaar schreeuwen. Ook Christina heeft een harde, bijna onaangenaam luide, stem. Ze leidt ons naar de fietsen. Een deel zijn gewone stadsfietsen, het andere deel mountainbikes. Ik kies voor een mountainbike. We volgen Christina de stad uit. Al snel slaan we een smal paadje in. Links en rechts zie ik het hoge Karst gebergte.

China - Op de fiets naar de rivier voor het bamboe raften

Oorspronkelijk zouden we vandaag ook de klim maken naar de Moon Hill. De Moon Hill is een berg met op de top een natuurlijke doorkijk. Helaas is de berg gesloten. Vermoedelijk vanwege onderhoud aan het pad. Hierdoor kunnen we rustig aan doen op de fiets. We arriveren bij de Yulong rivier. Een zijrivier van de grotere Li rivier. Ik zie bamboevlotten met toeristen op het water varen. Verderop nemen wij ook de boot. Onze fietsen worden naar het eindpunt van de bamboetocht gebracht. Op ieder bambievlot kunnen twee mensen plaats nemen. Frank heeft al aangegeven dat we in paren van maximaal 180 kilogram aan boord kunnen. Wanneer ik met mijn kamergenoot precies onder de 180 kilo blijf, blijkt de limiet twintig kilo lager te liggen. Dit is lastiger om te behalen. Gelukkig is er ook een lichtere reisgenoot die met mij mee kan. Andere reisgenoten moeten noodgedwongen alleen op een vlot. In de rivier liggen tientallen vlotten klaar.

China - Varen op een bamboe vlot tussen de Karst bergen op de Lijiang rivier

In een rap tempo worden we naar een vlot geleid, zwemvest om en op pad. De schipper duwt het bamboevlot met een boom over de rivier. Om ons heen vaart een sliert aan bamboevlotten. Dit is waarschijnlijk de activiteit die iedere toerist hier doet. En terecht, want het uitzicht op de Karst rotsen is fantastisch. Onderweg zijn enkele stroomversnellingen. Geadviseerd wordt om de schoenen op te tillen om geen natte voeten te krijgen. Zonder problemen komen we over de kleine stroomversnellingen. Na ruim een half uurtje bereiken we het eindpunt. Aan de rechterzijde van de rivier worden we afgezet. Daarna vaart de schipper naar de overzijde. Met een lift worden de rafts op een vrachtwagen geladen en weer naar het beginpunt gereden. Onze fietsen staan gereed op het parkeerterrein. We rijden naar het café aan de voet van de Moon Hill. Vanuit de tuin is het grote gat in de rotsen goed te zien. Gisteren waren we aan de overzijde van de weg in de grotten. In het café wordt de lunch geserveerd. Verschillende gerechten op een draaiende glazen plaat. Het smaakt prima, maar de lunch is niet heel bijzonder. Dit is echt een toeristen locatie. Aan het begin van de middag rijden we met de fiets weer terug naar het centrum van Yangshou. Omdat we de Moon Hill berg niet konden beklimmen, stelt Frank voor dat we als alternatief een rotspunt nabij Yangshou kunnen beklimmen.

China - Een beklimming van de bijna 300 meter hoge rotspunt nabij Yangshou

Christina gaat ons, door enkele achterafstraatjes, voor, naar het begin van de trap. Dit zou ik zelf nooit gevonden hebben. De trap bestaat uit stenen treden en ongelijke rotsblokken. Langzaam kom ik hoger. Al snel merk ik dat het bedrukkend warm is en de klim inspannend. Ook is de rots veel hoger dan de piek die ik gisteren beklommen heb. Er lijkt geen einde aan de trap te komen. Na een half uurtje klimmen, bereik ik dan toch de antennemast op de top van de berg. De inspanning wordt beloond met een mooi uitzicht over de stad en over de Li rivier. Helaas is de bergtop omgeven door plastic zwerfafval. Wat jammer dat mensen dit hier gewoon neergooien. Het afdalen gaat gelukkig een stuk minder inspannend. Aan het begin van de avond lopen we Yangshou in om iets eenvoudigs te eten. Bij een foodcourt wijzen we enkele spiesen met vlees en groente aan. Bij elkaar nog geen 2,50 euro per persoon. Ook het biertje voor net één euro is niet duur. Wanneer we daarna één stuk spareribs bestellen, kost dit opeens 18 euro voor drie personen. Dit is dan wel weer relatief duur. Terwijl we eten, begint het te regenen. Snel wordt een kap over het terras geplaatst. Gelukkig net op tijd, want de bui breekt in alle hevigheid los. Vanavond gaan we naar de lichtshow op de rivier bij het Karst gebergte. Wat jammer dat het nu net gaat regenen. In de regen lopen we terug naar het hotel. De bus komt voorrijden om ons naar de show te brengen. Bij de ingang krijgt iedereen een poncho uitgereikt. Ik wacht nog even met aantrekken, want het lijkt droger te worden.

China - De bergen worden verlicht tijdens de Yangshou lichtshow

Wanneer de voorstelling begint is het zelfs droog. Ik gebruik de poncho om het natte stoeltje af te dekken. Op een open stuk water van de rivier voert men een optreden op met licht en muziek. Bamboevlotten varen over het water met fakkeldragers en muziekanten. De show wordt afgesloten met een sliert van ruim honderd spelers met lichtgevende pakken. De pakken knipperen aan en uit. Ik heb genoten van de spectaculaire show, maar de meningen in de groep zijn verdeeld. De meerderheid van de groep vond het tegenvallen. Ik begrijp niet zo goed waarom? Smaken en verwachtingen kunnen verschillen. Met de bus keren we terug naar het hotel.