
Home > Fiji > Fiji en Nieuw Zeeland > Reisverslag dag 7
28 december 2018 - 2 februari 2019 (39 dagen)
De wekker loopt om vijf uur al weer af. Het valt niet mee om op te staan na zo'n korte nacht. De hemel is helder en het weer lijkt goed. De sterren zijn duidelijk aan de hemel te zien. Om precies kwart voor zes rijdt Mohammed de auto weer voor. Hoewel er nog steeds veel wind staat op de volle zee, heeft hij er wel vertrouwen in dat de trip van start gaat. Maar het oordeel hangt van de schipper af. Bij de boot aangekomen, lijkt ook de schipper er in te geloven. We gaan het in ieder geval proberen zegt de man. Mocht het op volle zee niet gaan, keren we om. Hij oogt alsof hij vannacht ook niet zoveel geslapen heeft. Jaijy oogt wakkerder. Hij is de visser aan boord. Hij geeft uitleg over de hengels. Eén voor één werpt hij de vislijnen achter de boot. In totaal trekt de boot vier vislijnen met zich mee. Iedere lijn heeft een andere lengte, zodat de draden niet met elkaar in de knoop komen. Dit blijkt geen succes. Bij een bocht komen de draden toch in de knoop. Jaijy moet één draad doorsnijden. De golven zijn zo nu en dan hoog. Het kleine bootje dobbert op de golven.
Ik moet mij goed vast houden om niet te vallen. Ook houd ik zorgvuldig de horizon in de gaten. Door de enorme golfslag ligt zeeziekte op de loer. De hengels hoef ik minder in de gaten te houden. Alle vier staan roerloos op het achterdek. Jaijy roept regelmatig de vissen op om te bijten. Zonder succes. Wel spotten we enkele dolfijnen vlak naast de boot. Ze zwemmen een stukje mee. Ondertussen wordt de zee wilder en wilder. Ik schat sommige golven hoger dan twee meter. Ons bootje is hooguit tien meter lang. Ook de schipper begint zicht zich zorgen te maken. Voordat het weer te ruig wordt wil ik terug in de haven zijn, geeft hij aan. Hij stelt voor onze boeking in een vier uur durende tocht om te zetten. We krijgen dan een deel van ons geld terug. Veel keus hebben we niet en heel erg vind ik het ook niet. Ik begin mij behoorlijk dizzy te voelen door de alsmaar deinende boot. Minder leuk is dat we geen vis gevangen hebben. Zonder vangst keren we terug in de haven van Cuvu. Helaas. Doordat we korter gevaren hebben zijn we ook eerder terug in het resort. Vandaag zouden we een kamerwisseling hebben. De kamer die we hadden was maar vier nachten beschikbaar. In ruil daarvoor krijgen we een upgrade naar een luxer huisje voor de laatste nacht. Afgesproken was dat onze bagage tijdens de vistrip verhuisd zou worden. Nu zijn we al iets over tienen weer terug en checken de vorige gebruikers net uit. De kamer moet nog schoongemaakt worden. In ruil voor het wachten krijgen we een cocktail van het huis aangeboden. Ook in de baai is de wind flink toegenomen. Veel spullen die niet vast zitten waaien over het terrein. In ons nieuwe huisje kleden we ons om voor de nieuwjaarsduik.
Met de befaamde Unox pet op rennen we het water in. Veel lokale Fijianen, die vandaan hun vrije dag aan het strand doorbrengen, kijken verbaasd naar het tafereel. Als we ze uitleggen dat dit een traditie is in Nederland en dat het zeewater daar erg koud is door de winter, moeten ze lachen. We realiseren ons dat we vanochtend nog niet ontbeten hebben en tot nu toe ook nog niets geluncht. Voor de lunch gaan we naar het naastgelegen InterContinental Fiji hotel. De rest van de middag doen we rustig aan. 's Avonds nemen we alvast afscheid van enkele personeelsleden. Zij vinden het zichtbaar jammer dat we gaan. We hebben de afgelopen dagen veel gelachen met de dames in de bediening. We worden omhelsd bij het verlaten van het restaurant.