Nieuw-Zeeland > Abel Tasman in Nelson

Op het terras van de gemeenschappelijke ruimte ontbijten we. We laten brood en smeerkaas achter bij de twee Duitse meisjes en een Amerikaanse. Zij werken hier enkele weken en trekken daarna weer door. Ze zijn erg blij met ons eten. Al hun eten bestellen ze via internet bij de supermarkt in Havelock. De bestelling wordt dan met de mailboat twee dagen later afgeleverd, zo leggen ze het uit. Wij gaan met de watertaxi weer terug naar Te Mahia. We nemen afscheid van Linley met een dikke knuffel. De broer van Mike, Phil, vaart ons terug naar de overzijde. Hij is duidelijk meer spraakzamer dan zijn broer. Ook reizen twee oudere vriendinnen van Linley mee naar de overzijde. Wij helpen hen in en uit de boot. In Te Mahai staat onze auto netjes op ons te wachten. We laden alle bagage weer in. Aan de andere zijde van de landtong ligt Waterfall Bay op nog geen vijf minuten rijden. Hoewel ook deze baai mooi is, doet de naam meer vermoeden. Vanaf de pier zien of horen we geen waterval. We rijden terug naar de Queen Charlotte Drive en slaan af naar Havelock. Onderweg hebben we prachtige uitzichten over de fjorden. We stoppen af en toe om van het uitzicht te genieten. Ieder vergezicht is weer mooi. Havelock is de mossel hoofdstad van de wereld. Althans dat vinden ze zelf. Wij besluiten het niet te controleren. Net buiten Havelock ligt het natuurpark Pelorus Bridge. We maken een wandeling over het circle-track pad. Vanaf de hangbrug over de beek zien we mensen op de rotsen zonnen en zwemmen in het water. Het is heerlijk weer voor recreatie. De grootste stad in deze regio is Nelson. In Nelson moet het standbeeld van Abel Tasman staan. Op internet kunnen we niet precies de locatie vinden. Er wordt gesproken dat het beeld verplaatst zou moeten zijn.

Nieuw-Zeeland - Een zeemeeuw op het standbeeld van Abel Tasman

Kunnen we hem daarom niet vinden? Als we een stukje terug rijden, zien we het standbeeld staan. Tasman kijkt uit over de zee. Een zeemeeuw gebruikt zijn hoofd om even uit te rusten. Een mooie combinatie. Tegenover het standbeeld bestellen we een lunch op een terras. Het is nog een uurtje rijden naar Kaikerikeri. Als we bij het geboekte adres aankomen, staan we voor een woonhuis. We bellen aan. Ah jullie zijn uit Nederland! De man heet ons welkom en vertelt dat hij oorspronkelijk Canadees is en ook een half jaar in Leiden gewoond heeft. We krijgen uitleg over het appartement. Niet met de schoenen binnen, geen handdoeken binnen drogen en de koelkast niet op de hoogste stand zetten. Er lijkt geen einde aan de uitleg te komen wat wel en niet mag. De eigenaar organiseert ook tours. Hij is duidelijk teleurgesteld dat wij de kajak tocht voor morgen al geboekt hebben. Hij had veel mooiere tochten gehad, beweert hij. Na de uitleg over het toilet en douche beneden, te bereiken buitenom, zijn we alleen in ons appartement. Het uitzicht over het strand is prachtig. We wandelen langs de kustlijn. Het wordt net vloed. Het verschil op het strand tussen eb en vloed is enkele honderden meters. Bij eb ligt de hele baai droog. Het centrum van Kaikerikeri ligt twee kilometer verderop. We rijden er met de auto naar toe. Het centrum lijkt niet meer dan een strand en een camping. In het kleine winkeltje doen we wat inkopen en drinken wat in het restaurant. Voor het avondeten rijden we door naar Marahau. Hiervandaan vertrekt morgen ook de kajak tocht en wandeling door het Abel Tasman National Park. Op het terras met uitzicht op zee eten we natuurlijk vis.