Nieuw-Zeeland > Naar Cape Reigna

Wanneer de wekker af loopt is er nog geen water. Tijdens het ontbijt komt een buurman langs. Hij mompelt dat hij gaat proberen wat water in de tanks te pompen. Voor ons komt dit te laat, want wij gaan al om zeven uur mee met de voetferry van Russell naar Paihia. In Paihia worden we opgepikt door een bus voor een excursie naar Cape Reinga, het meest noordelijkste puntje van het Noordereiland. Het is even zoeken wat de juiste bus is. Er rijden vandaag meerdere bussen. De tweede bus die voor komt rijden is onze bus. Marvin is de chauffeur en heet ons welkom. Doordat er meerdere bussen rijden, rijdt Marvin eerst helemaal naar Cape Reinga en daarna via het strand weer terug. Hierdoor hebben we wel een late lunch, waarschuwt hij. Terwijl we noordwaarts rijden door het glooiende landschap en langs prachtige baaien, geeft Marvin uitleg over het programma, de bestemmingen en de geschiedenis van Nieuw Zeeland. Hij is zelf een Maori en vertelt hier trots over. Hij vertelt onafgebroken door de microfoon terwijl hij de bus bestuurt. Ook na de koffiestop gaat zijn uitleg enthousiast en onvermoeibaar door. Net voor half twaalf arriveren we op het puntje van Nieuw Zeeland. De karakteristieke vuurtoren lijkt de Tasmaanse zee te scheiden van de Pacific oceaan. Het fel blauwe water uit de Tasmaanse zee mengt zich in het meer groenere water van de Pacific. De witte vuurtoren steekt hier mooi bij af.

Nieuw-Zeeland - De vuurtoren op de plek waar twee oceanen in elkaar stromen

Bij één van de zandduinen stoppen we voor sandboarden. Onderin de bus liggen sandboards. Ik pak een board en beklim de zandduin. In het mulle zand klim ik naar boven. De helling is steiler dan ik vooraf verwacht had. Ik schat de hellingshoek op zo'n 45 graden. Marvin legt uit dat je op het board moet gaan liggen en met je handen goed de voorkant vast moet houden. Je benen steken uit. Met je voeten kun je afremmen. Als ik aan de beurt ben en ga liggen, lijkt de uitleg eenvoudiger dan de uitvoering. Toch laat ik mij even later van de zandheuvel naar beneden glijden. Het blijkt helemaal niet eng of moeilijk. Ik vond het zelfs leuk. Ik pak mijn board en ga nog een keer omhoog. De tweede keer gaat het al met iets meer snelheid. Leuk! Vanaf de zandduinen rijdt de bus de Ninty Miles beach op. Een kilometers lang strand waar alleen 4x4 voertuigen kunnen komen. Huurauto's zijn niet toegestaan. Zelfs voor de bus is het een uitdaging. De bus moet op sommige stukken vooral blijven rijden. Als hij stopt loopt hij vast in het zand. Om het strand te bereiken rijdt de bus tussen de zandduinen door. Als van de andere kant twee auto's komen, kiest onze chauffeur voor een shortcut, om te voorkomen dat we anders stil vallen. Helaas. Deze route heeft te veel mul zand. De bus zakt tot de assen weg. Er zit niets anders op dan te wachten op een trekker.

Nieuw-Zeeland - Met de bus over het strand

Net achter ons is een tweede bus gestrand. Het duurt een klein uurtje voordat de trekker arriveert. Eenvoudig trekt hij de twee bussen uit het zand. Zonder verdere problemen bereiken we het strand. Het is nog laag water, waardoor we prima over het harde zand kunnen rijden. Marvin vertelt dat de politie hier regelmatig snelheidscontroles houdt. Sommige auto's rijden boven de 100 km/pu. Wij rijden maximaal zestig. Door de vertraging is de late lunch nog later. Pas om half vier draaien we het terrein van het hotel in Houhora op. De fish and chips als lunchgerecht is ook niet zo heel warm meer. Onder het genot van een biertje kijken we uit over de Houhora baai. Het einde van de dag nadert. Op de weg terug stoppen we alleen nog bij het Kaitaia Kauri Forest. De Kauri is de traditionele boom van de Maori. In het Kauri centrum liggen verschillende kunstwerken van Kauri hout. De tafel kost maar liefst 45.000 NZD (27.500,- euro). In het bos volgen we de houten walkway tussen de bomen door. De Kauri bomen zijn hier minder groot in omvang, maar er staan wel veel kauri bomen bij elkaar. In zo'n twintig minuten zijn we weer terug bij de bus. Om zeven uur zet Marvin ons weer af bij de veerboot. Hij is nog even enthousiast als toen hij vanmorgen begon. We bedanken hem en nemen de pont terug naar Russell. Doordat we laat geluncht hebben, bestellen we iets eenvoudigs en keren daarna terug naar ons huisje. Het waterprobleem is opgelost. We kunnen weer douchen.