
Home > Nieuw-Zeeland > Fiji en Nieuw Zeeland > Reisverslag dag 13
28 december 2018 - 2 februari 2019 (39 dagen)
Het 85 kilometer lange Coromandel schiereiland scheidt de Golf van Hauraki van de Grote Oceaan. Het eiland is dunbevolkt en vooral bedekt met bossen. Vandaag rijden we naar de meest noordelijke punt van het schiereiland. Hier ligt Fletchers Bay. Hier begint ook de Coromandel Coastal Walkway naar Stony Bay. Een wandeling langs de kust van ruim drie uur. Omdat er geen vervoer terug mogelijk is, kunnen we niet tot Stony Bay lopen. We besluiten tot het Lookout point te lopen, iets over de helft, en keren dan terug. We rijden Whitianga uit en steken met een bochtige weg de bergketen op het schiereiland over. Bij het plaatsje Coromandel arriveren we aan de kust aan de andere zijde van het eiland. Hiervandaan volgen we de kustlijn. Onderweg passeren we prachtige baaien. Het is mooi weer en het water is prachtig blauw gekleurd. Bij het passeren van de brug bij Corville, gaat de weg over in een gravel Road.
Het is nog 35 kilometer tot Fletcher Bay. Voorzichtig rijden we de smalle weg langs de zeekust. Het is goed opletten, want bij iedere bocht kan er een auto van de andere kant komen. Met passen en meten kunnen auto's elkaar passeren. Na twee uur rijden arriveren we bij Fletcher Bay. Naast het strandje is er alleen een camping. Verder niets. Geen horeca en geen huizen. De Coromandel Walkway staat goed aangegeven. Het pad volgt de kustlijn en stijgt en daalt geregeld. Het is een mooie wandeling. Overal is uitzicht op de strak blauwe oceaan. Bij de Poley Bay, precies halverwege, besluit Allert te stoppen. Hij wacht op het strand tot ik terug ben
. Vanaf hier is het volgens de borden nog precies één uur naar het Lookout point. Het pad loopt geleidelijk omhoog. Onderweg kom ik wandelaars tegen die de route vanuit Stony Bay lopen. Iedereen zegt elkaar gedag. Voor ik er erg in heb sta ik al bij de afslag naar het Lookout point. Ik ben nog geen veertig minuten onderweg. Via een steile klim van zo'n vijftig meter bereik ik de top. Vanaf de bergrug heb ik uitzicht over de omgeving en de zee. Ik kan praktisch de hele route zien die ik gelopen heb. Ook zie ik de baai waar Allert wacht. Snel keer ik terug. Vanaf Poley Bay lopen we gezamenlijk terug naar het beginpunt bij Fletcher Bay. De zee ligt er uitnodigend bij. Snel trek ik mijn zwembroek aan en loop de zee in. Het water is veel kouder dan ik verwacht had. Ik duik het water in en keer snel terug. Via dezelfde route rijden we weer teug naar Whitianga. Het is al over zessen als we het plaatsje weer inrijden. Omdat we de lunch overgeslagen hebben, besluiten we direct te gaan eten bij een Grieks restaurant aan de boulevard.