Nieuw-Zeeland > Tongariro Alpine Crossing

Wanneer ik de gordijnen open schuif is het bewolkt. Net vandaag gaan we de Tongariro Alpine Crossing wandelen. Een prachtige bergtocht van bijna twintig kilometer door het Tongariro National Park. Deze wandeling behoort tot de mooiste wandelingen van Nieuw Zeeland, maar dan met mooi weer. Toch stappen we in de auto en rijden in ongeveer driekwartier naar de andere zijde van het nationale park. Rond het begin en eindpunt van de tocht zijn strikte parkeerregels. Nergens mag langer dan vier uur geparkeerd worden. Dit om chaos op de parkeerterreinen te voorkomen. Wij hebben daarom een private parking nabij het eindpunt geboekt inclusief bustransfer naar de start. Om precies half acht rijden we het grasveldje op. Er staan al verschillende mensen te wachten voor de bus van acht uur. Het is over de weg nog 25 minuten rijden naar het beginpunt. Onderweg geeft de chauffeur aan, dat het bewolkt is vandaag en dat op de top bij de Red crater windstoten tot 100 km/pu voor kunnen komen. Door de wind kan de gevoelstemperatuur rond of zelfs onder het vriespunt voelen. Wees voorzichtig geeft hij aan als ik uit stap. De eerste kilometer loopt het pad geleidelijk om hoog. Heel zwaar is het hier nog niet. De route is perfect gemarkeerd en iedere twee tot drie kilometer zijn er sanitaire voorzieningen. Bij de Soda Springs, na vier kilometer lopen, staat nogmaals de waarschuwing: heb je voldoende kleding bij je, is het weer goed en kun je het fysiek aan? Zo niet overweeg terug te keren. Zelfs in het toiletje hangt de waarschuwing. Tot hier was het eenvoudig, maar het steile stuk begint.

Nieuw-Zeeland - De harde wind maakte de wandeling koud

Ga alleen door als je het zeker weet. Wat zou er op ons af komen? Na de Soda Springs stijgt de route meer. Naarmate ik hoger kom neemt de bewolking ook toe. Ik loop in de wolken. Ik schat het zicht op hooguit vijftig meter. De wandelaars voor mij verdwijnen weer snel als schimmen op de berg. De wolken verhinderen ook het uitzicht op Mount Ngauruhoe. De vulkaan vormde als Doem-berg het decor van de film the Lord of the Rings. Jammer. Nu zie ik alleen een informatiebord met uitleg over omgeving rond de vulkaan. De wind neemt ook toe. Ik moet mij af en toe schrap zetten om niet omgeblazen te worden. Ik vermoed dat links en rechts van het stijgende pad diepe afgronden liggen. Door de mist zie ik die niet. Ik klim verder. De snijdende wind maakt het koud. Ik denk dat sommige wandelaars spijt hebben van hun kleidingkeuze vanochtend om in korte broek te gaan lopen. Ik heb dit even overwogen, maar hier gelukkig van afgezien. Ik kom op de top van de Tongariro vulkaan. Rechts van mij moet ik de Red Crater gepasseerd zijn. Voor mij zouden de Emerald lakes moeten liggen. Dit zijn een drietal bergmeren gevormd na de uitbarsting van de Tongariro vulkaan n 1926. Zou ik hier nog iets van zien? Het afdalen wordt spectaculairder. Door het losse vulkaansteen in combinatie met de harde windstoten, vallen geregeld wandelaars op het stuk naar beneden.

Nieuw-Zeeland - Het zicht op de Emerald vulkaanmeren

Ik probeer mij staande te houden om de bergrichel. Plotseling trekt de wolk op. Onder mij zie ik één van de Emerald meren liggen. Er klinkt een ohhh op van de wandelaars op de berg. Snel pak ik mijn camera, want de wolken kunnen zo weer terug zijn. Het lijkt nog iets op te klaren en zelfs een ogenblik zie ik alle drie de meren liggen. De zon komt zelfs een beetje door. Bij de meren ga ik op een steen zitten en pak mijn lunchpakket. Jammer van het uitzicht op de Doem-berg, maar het uitzicht op de Emerald lakes maakt veel goed. Ik kan nu ook het hele wandelpad voor de vallei naar het blauwe meer zien. De top van de Tongariro vulkaan ligt op 1.900 meter. Het eindpunt ligt op 700 meter. Dit betekent dat we nog enkele uren moeten afdalen. Ook hier is het pad goed aangegeven. Om verschuivingen van het zand tegen te gaan is overal een plastic rooster aangebracht, waardoor zand en steentjes blijven liggen. Om precies drie uur, na zes en half uur wandelen, zijn we weer terug bij de auto. Zou ik spierpijn hebben morgen? Terwijl we weer terugrijden naar Ohakune is het nog steeds zonnig. Vanaf de weg zien we de Mount Ngauruhoe liggen. De top van de vulkaan ligt nog wel in de wolken. Ook de naastgelegen Mount Ruapehu is goed zichtbaar. In de namiddag wandelen we Ohakune in. Heel groot is het dorpje niet. Op een terrasje bestellen we een drankje. Er tegenover zit een Italiaans restaurant. Een prima keuze om te eten vanavond.