Fiji > Shoppen in Sigatoka

Wanneer ik ‘s morgens naar het ontbijt loop, word ik vriendelijk onthaald met “Bula, Bula”. Al het personeel is even vriendelijk. “How was your first night, Ronald?” Ze weten zelfs mijn naam nog. Zouden ze dit van iedere gast weten? Bij de receptie bekijken we de excursie mogelijkheden. Het lijkt ons leuk om de komende dagen een tocht te maken op een zeilschip inclusief snorkelen op één van de eilanden. Terwijl wij de keuze maken tussen de verschillende touraanbieders, bemoeien alle receptionistes zich ermee. Een vrolijk tafereel. Met onze auto rijden we naar Sigatoka, de grootste plaats in de omgeving. We volgen hiervoor de Queens Road. Eigenlijk is het wegennet van Fiji heel overzichtelijk. Er loopt één hoofdweg, de Queens Road, rond het eiland en alle plaatsjes zijn te bereiken via veelal onverharde gravel wegen.

Fiji - Het uitzicht vanuit het huisje op Fiji

Op de route naar Sigatoka passeren we ook Cuvu. We zien een groot bord naar het resort waar we oorspronkelijk geboekt hadden. We besluiten te gaan kijken. We draaien de weg in. Een gravel road leidt naar de zee. Na enkele kilometers is de weg afgesloten. Enkele boomstammen liggen over de weg. We kunnen niet bij het resort komen. We proberen via een andere weg bij de zee te komen. Ook deze weg kent uitdagingen. Een enorme waterplas bevindt zich op de doorgaande weg. Het lijkt er op dat voorgangers een nieuw pad gecreëerd hebben. Ook wij slaan deze weg in. Deze weg maakt verderop een knik en komt uit bij een verlaten spoorlijn. We volgen de rails en komen bij een strandje van Cuvu Bay. Een hoefijzer vormig zandstrand. Wij zijn hier helemaal alleen. Vanaf het strandje duikt de spoorlijn tussen de rosten door. We rijden de auto achteruit de grot in voor de video en rijden vervolgens via dezelfde weg weer terug naar de Queens Road. Sigatoka is een gezellig stadje. Overal is levendigheid. Agenten proberen verwoed om het verkeer in goede banen te leiden. Wij gaan op zoek naar een geldautomaat. De derde automaat die wij proberen geeft Fiji dollars. We kopen water, een verloopstekker en bestellen cappuccino op een terras. We rijden een klein stukje terug naar Cuvu. We moeten voor de boottocht van morgen nog melden dat we in een ander hotel verblijven. Voor we er erg in hebben rijden we het plaatsje weer uit. Bij de tweede poging rijden we een zijweg in. We volgen de weg helemaal tot het einde, maar zien geen beach of vistrip organisator. Net voordat we het op willen geven - we kunnen tenslotte ook gewoon bellen - spreken we een man aan de rand van het dorpje. Hij probeert uit te leggen hoe we moeten rijden. Ik rijd wel met jullie mee, zegt hij, dan wijs ik jullie de weg. Dat is makkelijker. Even later slaan we een klein zijweggetje in en helemaal aan het einde zit de Sigatoka Fishing Charters. We bedanken onze gids hartelijk. Zonder hem hadden we dit nooit gevonden. Aan de rand van Cuvu ligt het luxere Shangri-La's Fijian Resort. De bar bistro die we op de kaart van Fiji hadden gezien, behoort tot het resort. Bij het oprijden van het schiereiland wordt direct de slagboom geopend. "Bula, Bula", klinkt het direct. We parkeren de auto en lopen het resort op. Talrijke toeristen vermaken zich hier aan het strand. Het ziet er uit als een behoorlijk groot resort. Vanaf het bistro terras kijken we over de zee. In de namiddag rijden we weer terug naar ons eigen onderkomen. Ik neem een duik in de zee. Terwijl ik waad in het zeewater probeer ik mij te herinneren of ik eerder in de Pacific ocean (Stille Oceaan) gezwommen heb. Ik kan het mij niet voor de geest halen. Tegen de schemer verruil ik het zeewater voor het terras. Het is tijd voor een Fiji Gold Beer. Het is nog net happy hour in de bar. Aansluitend eet ik in het restaurant.