
Home > Nieuw-Zeeland > Fiji en Nieuw Zeeland > Reisverslag dag 36
28 december 2018 - 2 februari 2019 (39 dagen)
We gaan vandaag een bergwandeling maken van een halve dag. We hebben de keuze uit de Hooker Valley track en de Sealy Tarns track. De Hooker Valley track is een wandeling van ongeveer drie uur return naar een uitkijkpunt bij het Hooker lake. De wandeling is vlak en redelijk easy. De Sealy Tarns is een meer uitdagende wandeling. Het pad stijgt zo'n zeshonderd meter via trappen met 2200 treden. Op de top liggen enkele kleine bergmeren, de zogenaamde Tarns. Het weer ziet er goed uit, daarom besluiten we de Sealy Tarns track te gaan lopen. We rijden opnieuw naar Mount Cook Village. Vanaf het parkeerterrein starten we de wandeling. Het eerste stukje loopt gelijk met de wandeling naar het Kea point, die we eergisteren gelopen hebben. Na enkele minuten slaat ons pad af. Direct gaat het pad omhoog en al snel komen we bij de eerste traptreden. Door de trappen maken we snel hoogte. Overal op de route zijn treden aangebracht. Soms met stenen, maar veelal van hout. Door de treden is de wandeling een inspannende klim. De inzet wordt beloond met een prachtig uitzicht op de Hooker gletsjer en Mount Cook erachter. Na ongeveer anderhalf uur klimmen bereiken we de top.
Hier liggen twee kleine bergmeren. Deze laten we voor wat het is, want het uitzicht op de omgeving is veel mooier om te zien. Net als de Tasman gletsjer is ook de Hooker glaceer bedekt onder een laag stenen. De gletsjer kleurt hierdoor zwart. De gletsjer komt uit in het Hooker lake. Beneden ons zien we het parkeerterrein, Mount Cook Village, de wandelroute naar Kea point en we zien de Hooker Valley track lopen. Via de trappen lopen we weer terug. Hoewel drie tot vier uur voor de wandeling staat, zijn we binnen de drie uur terug bij de auto. Zo hard hebben we niet eens gelopen. We zijn door verschillende lopers ingehaald onderweg. De tijdsinschatting is waarschijnlijk ruim genomen. We zijn ook mensen tegengekomen die waarschijnlijk de vier uur zeker nodig hebben. Wij gaan naar het enige restaurant in Mount Cook Village voor een lunch. Na de lunch verlaten we het berggebied. Wanneer we langs de helikopter organisatie rijden, zien we drie helikopters aan de grond staan. Waarschijnlijk staat er te veel wind op de gletsjer. We realiseren ons dat we geluk gehad hebben gisteren. Vreemd genoeg is het weer juist nu veel zonniger. De bewolking die vanmorgen boven de bergen hing, is helemaal op getrokken. We zien Mount Cook en de omliggende bergenreuzen prachtig weerspiegelen in Lake Pukaki. Net als Lake Pukaki is Lake Tekapo helder blauw door de mineralen van de gletsjers.
Bij het overnachtingsadres in Tekapo blijken we een boven appartement te hebben. De deur is open en er ligt een briefje voor ons klaar. Mocht er wat zijn is de beheerster in een nabij gelegen Bed & Breakfast. Op weg naar het meer wandelen we er langs. Bij haar kunnen we de betaling afhandelen. Aan het meer staat de kleine Church of the Good Shepherd. Door de unieke ligging aan het Tekapo meer is de kerk een ware toeristische trekpleister. Vanaf het altaar kijk je over het meer. Via de voetgangersbrug komen we in het centrum. Het dorpje lijkt op Twizel. Normaliter woont hier maar een handje vol mensen, maar in het hoogseizoen draait alles om de toeristen. De beheerster van onze overnachting heeft een restaurant aanbevolen. Op het terras achter het restaurant bestellen we een drankje. Bij de volgende bestelling, besluiten we ook het eten hier te bestellen. Door de geringe lichtvervuiling staat de omgeving van Lake Tekapo bekend om zijn prachtige sterrenhemel. Vanaf de veranda zien we ’s avonds de sterren oplichten naarmate het donkerder wordt. Tijdens de sanitaire stop ‘s nachts loop ik toch nog even naar buiten. De sterrenhemel is werkelijk prachtig. De Melkweg is goed te zien. Overal staan sterren. Duizenden.