Nieuw-Zeeland > Naar de Pancakes Rocks

We doen vanochtend rustig aan. Om half negen komt de eigenaar langs. Of we lekker geslapen hebben? Of we het gastenboek wel ingevuld hebben? En of we nog een tour naar het Abel Tasman park willen doen via hem? We bedanken hiervoor. Tijdens het afscheid nemen krijgen we nog als tip mee om de Truman track te lopen vlak voor Punakaiki. Een must-do. We bedanken hem en rijden naar het strand van Kaiteriteri voor een ontbijt. De serveerster blijkt Nederlandse te zijn. Zij lijkt ook verrast Nederlands te horen tussen de vele Duitse toeristen die hier rondlopen. Ze is twee maanden van huis en werkt in dit restaurant sinds een week. Wij verlaten Kaiteriteri en rijden binnendoor naar de state highway 6. Daarvandaan volgen we de route naar Westport. Na ongeveer twee uur rijden komen we bij de Buller Gorge rivier. Bij het Swingbridge adventure park ligt met 110 meter de langste hangbrug van Nieuw Zeeland. We passeren de rivier over de hangbrug. Op het schiereiland werd vroeger goud gedolven in de mijnen. In 1929 was deze plek het epicentrum van een zware aardbeving. We volgen het wandelpad en bekijken de Giant Kahikatea boom. De boom is 55 meter hoog. Vanaf Buller Gorge is het nog ruim een uur rijden naar Westport. Net buiten Westport aan de kust ligt Foulwind Bay. Bij Foulwind bevindt zich een kolonie zeehonden. Hoe verder we naar de kust rijden, hoe grijzer de lucht. Droog gaat het niet blijven. Wanneer we de weg naar Foulwind in slaan, vallen de regendruppels op de voorruit. We stoppen bij de vuurtoren. Sinds 1876 staat er een vuurtoren op deze locatie, maar de huidige negen meter hoge stenen toren is pas in 1926 gebouwd. De zeehonden bevinden zich aan de andere zijde van de baai. We rijden er met de auto naar toe. Het miezert nog steeds. Vanaf een platform hebben we zicht op de rotsen. Onder ons zien we enkele zeehonden liggen met hun jongen. Heel veel zijn het er niet. Misschien hebben we bij Kaikaura wel meer zeehonden gezien. Vanaf Westport volgen we de kustlijn naar beneden. Onderweg hebben we prachtig uitzicht over de stranden, de rotspartijen en de baaien. Door het bewolkte weer is het alleen niet zo helder.

Nieuw-Zeeland - De rotsen bij de Truman Track

We stoppen enkele keren voor een foto. Net voor Panukaiki komen we bij de Truman Track. Een 15 minuten wandeling naar de rotsformaties. Het eerste deel loopt door een dicht bos. Het heeft veel weg van een tropisch regenwoud. Een voordeel dat de bladeren boven ons de regen tegen houden. Aan het einde komen we bij het strand omgeven door rotsen. Het water heeft diep sleuven gesleten in de rotsen. Rotspartijen hellen over het strand. Zou dit nooit eens instorten? Door de wind en de regen blijven we hier niet al te lang. We gaan op zoek naar ons onderkomen. De navigatie geeft aan dat we er al voorbij zijn. Het moet enkele honderden meters terug liggen. We arriveren bij het Treehouse. Een huis op palen midden in het Tropische woud. Via email hebben we de toegangscode ontvangen van het sleutelkastje. We kunnen zo naar binnen. Panukaiki blijkt niet zo groot. Er blijkt maar één restaurant te zijn. Er zit niets anders op dan daar te gaan eten. Het restaurant ligt bij de Pancakes rotsen, twee kilometer verderop. De eenvoudige maaltijd smaakt prima.

Nieuw-Zeeland - Het Treehouse bij Panukaiki