
Home > Nieuw-Zeeland > Fiji en Nieuw Zeeland > Reisverslag dag 30
28 december 2018 - 2 februari 2019 (39 dagen)
Buiten is het nog donker als de wekker af loopt. Het is half zes. We douchen en ontbijten in ons huisje. Om iets voor half zeven gaan we op pad. Om negen uur vertrekt de boot in de Milford sound. De afstand naar de Milford sound is nog 120 kilometer en geadviseerd wordt om hier zeker twee uur voor te reserveren. Het is rustig op de weg en het weer ziet er prachtig uit. De toppen van de berg worden al verlicht met de eerste zonnestralen van de dag. Boven het meer hangt de ochtendmist. Deze mist ontneemt ons het uitzicht bij Mirror lake. Normaliter kun je hier de weerspiegeling van de bergen zien in het water. Waarschijnlijk hebben we op de terugweg hier beter zicht op. De weg cirkelt de bergen in. De uitzichten over de bergen worden mooier en mooier. Bij de tunnel door de berg wordt het verkeer met een verkeerslicht geregeld. Om beurten kunnen de verkeersstroken door de 1.200 meter lange tunnel. De Kea's, een soort bergpapagaai, weten dit maar al te goed.
De brutale beesten komen op de auto's af voor eten. Een vogel gaat op een auto zitten en tikt op de voorruit voor aandacht. Niet voor niets staan overal borden om ze vooral niet te voeren. Dit versterkt hun gedrag. Het licht gaat op groen en wij kunnen door de tunnel. De bouw van de tunnel startte in 1934 als werkgelegenheidsproject en duurde maar liefst twintig jaar. Aan de andere kant van de smalle tunnel rijden we de Milford sound in. Via haarspeldbochten dalen we af tot aan de haven. Verschillende boten liggen hier klaar. Waarschijnlijk maakt iedere toerist op het Zuidereiland deze excursie. Wanneer we aan boord gaan, is goed te merken dat het fris is in de schaduw van de bergen. De temperatuur is rond de vijf graden. De Milford sound is de mooiste fjord van Fjordland. De steile rotsen steken mooi af bij het blauwe water. De Mitre Peak is de hoogste en beroemdste berg rond het fjord. De piramidevormige rotspunt steekt 1692 meter uit het water. De schipper vaart de boot door de 16 kilometer lange Milford sound. De boot valt in het niet bij de hoge rotsen. Op verschillende plekken zijn watervallen. Grote en kleinere. Het lijkt wel of overal waterstroompjes naar beneden vallen. De schipper vaart de boot tot vlak onder een waterval. De mensen op het voordek staan in de spray van water. Bij de ingang van Milford sound, bij de zee, keert de boot. Via de andere zijde varen we terug. Ook van deze zijde is het uitzicht mooi. De zon schijnt op de bergketens aan de overzijde. Een nadeel hiervan is dat de boot in de schaduw vaart. Het wordt weer direct koud. Ik verlaat het bovendek en geniet binnen verder. Na twee uur zijn we weer terug in de haven. Wat een prachtig tocht en wat een geluk dat we de tocht omgezet hebben naar vandaag. Het was schitterend weer. We rijden de Milford sound road weer op, terug naar Te Anau. Net voor de tunnel ligt de Chams waterval. Via een korte wandeling komen we bij deze 20 meter hoge waterval. Vanaf het bruggetje zien we het water door de rotsspleet naar beneden vallen. Het is veel drukker op de weg dan vanochtend. Touringcars rijden af en aan om alle toeristen vanuit Queenstown naar de sounds te brengen. Ik ben eigenlijk verbaasd dat er zoveel toeristen in deze omgeving zijn om al de boottrips te vullen. Aan de andere zijde van de tunnel stoppen we weer bij Mirror lake. Nu is het zicht beter. De bergen weerspiegelen in het heldere water. We stoppen langs de kant van de weg voor een broodje. Vanuit Te Anau begint de eigenlijke reisafstand voor vandaag. We gaan naar het meest zuidelijkste puntje van het Zuidereiland.
Alleen Steward Island ligt nog zuidelijker. We kiezen er voor om niet via de doorgaande route te rijden. Hiervan hebben we gisteren al een gedeelte gereden. In plaats hiervan zakken we binnendoor naar de kust bij Pahia. Daarvandaan volgen we de kustlijn oostwaarts. We rijden door het prachtige glooiende landschap. Langs de weg staan schapen- en hertenfarms. In tegenstelling tot de boottocht vanmorgen is het bewolkt aan de zuidkust en er staat een stevig wind. Slope Point is officieel het zuidelijkste puntje. Om dit punt te bereiken moeten we vanaf het parkeerterrein nog twintig minuten lopen. Op het puntje staat een wegwijzer met de afstand naar de evenaar en Antarctica. Het is oppassen om niet omver geblazen te worden door de stevig wind. Enkele kilometers verder ligt Curio Bay. Hier komen soms de zeldzamen geeloog-pinguïns aan land. Ook zijn er soms dolfijnen in de baai. Hoe we ook kijken, pinguïns zien we niet. Wel zien we een glimp van de versteende bomen op het strand. Deze bomen zijn al 70 miljoen jaar oud. De omgeving van Curio Bay ziet er, buiten backpackers op de camping, niet naar uit dat er veel toeristen komen. Het plaatsje telt een handvol huizen. Wij overnachten in Waitaka, het volgende dorp. Als we het binnenrijden lijkt Waitaka zeker niet groter dan Curio Bay. Een kerk, een museum, enkele huizen en een take-away cafetaria. Onze overnachting moet hier ook ergens zijn. Maar waar? Vanuit de take-away worden we verwezen naar het naastgelegen huis. Vertwijfeld lopen we naar binnen. Er blijken ook andere gasten te zijn. Op een briefje staat dat wij kamer twee hebben. Het huisje heeft een woonkamer met drie slaapkamers en gedeeld sanitair. In de tuin is nog een gebouwtje met vier losse bedden. Een Engels stel waarschuwt dat de take-away om zeven uur sluit. Snel bestellen we fish and chips in de omgebouwde caravan. Iets anders is in de omgeving niet te krijgen. 's Avonds besluiten we terug te keren naar Curio Bay. Pinguïns komen meestal in de avond te voorschijn.
Het is nu aanzienlijk drukker. Verschillende mensen staan met camera's op het strand. Er staat één geeloog-pinguïn op het strand. Wat een leuk gezicht om deze zeldzame pinguïn te zien. Uit voorzorg is door vrijwilligers een koord gespannen waar iedereen achter moet blijven. Zo houdt het diertje zeker vijftig meter vrijheid. Aan de andere zijde checken we ook Porpoise Bay. Hier komt soms de eveneens zeldzame blauwe pinguïn voor. Ook worden in deze baai wel eens dolfijnen gespot. Vanavond is de baai verlaten.