Nieuw-Zeeland > Kajakken in Abel Tasman N.P.

Om acht uur rijden we het terrein van Abel Tasman Kayaks op. We hebben een kajak tour in het Abel Tasman National Park geboekt. Direct worden we voorgesteld aan Balwi. Onze gids voor vandaag is van Indiase komaf. Het verblijft al vier jaar in Nieuw Zeeland. Hij hoopt dat hij langer kan blijven, maar hij heeft hier nog geen zekerheid over. We bestellen koffie met een muffin en wachten op de andere kajakkers. We gaan de zee op met een groepje van acht. Een internationaal samenraapsel. Naast Nederland en India komen er mensen uit Ierland, Duitsland, USA, Korea en Nieuw Zeeland zelf. Naast onze groep zijn er nog vijf andere groepjes. Het blijkt dat we eerst gaan kanoën en daarna lopend door het natuurpark teruggaan. De oorspronkelijk boeking was andersom. Het voordeel is dat we dan alle tijd hebben om terug te lopen. Het nadeel is dat we eerder van reizigers hoorden dat we op de heenweg de wind tegen hebben. Balwi geeft een uitgebreide uitleg over het kanoën en wat te doen mocht de boot omslaan. Ook legt hij uit hoe we de rugzakken droog kunnen op bergen. Vooral het instappen is een spannend iets

Nieuw-Zeeland - Met de kajak het Abel Tasman National park in

. De voorste kanoër gaat in de boot zitten, terwijl de tweede de boot stabiel houdt. Daarna stapt de tweede in, terwijl de voorste de boot in de golven houdt. Vervolgens is het zaak om door de eerste golven te peddelen. Na de eerste meters is de zee rustiger. De wind blijken we inderdaad tegen te hebben. Het is best een flinke wind. Wanneer we de zee op peddelen, laten we de groepsgenoten al snel achter ons. Balwi roept ons terug om de groep bijeen te houden. We peddelen langs de stranden van het Nationale Park. Een mooi gezicht. Kelly en Sophie hebben moeite om hun kano over de zee vooruit te krijgen. Balwi vraagt of wij willen opsplitsen. Allert gaat verder met Sophie. Ik kano verder met Kelly. Hierdoor is de vloot meer in evenwicht. Door de wind duurt de tocht naar het observatie-strand langer dan gebruikelijk. Pas over twaalven komen we bij het strand aan. We hebben dan ruim zeven kilometer gevaren over de zee. De groep die de kano's terug gaat varen, zit al te wachten op het strand. Snel spreidt Balwi een groot kleed en serveert de lunch. Met beide groepen genieten we van de lunch. Waar het vanmorgen tijdens het kanoën nog bewolkt was, is het nu strak blauw. De zon heeft direct veel kracht. Voordat we gaan wandelen, smeer ik mijzelf goed in met zonnebrand. Ondertussen legt Balwi aan de nieuwe groep uit hoe ze de kano's moeten bedienen. Wij gaan lopend terug.

Nieuw-Zeeland - Helder blauw zeewater in Abel Tasman N.P.

Het wandelpad door het Abel Tasman National park loopt langs de stranden. Ik had verwacht dat we over de stranden zelf zouden lopen. Dit blijkt niet het geval. Het wandelpad ligt hoog boven de stranden en bij ieder strand is een mogelijkheid voor een afdaling. Overal kijken we uit op de fel blauwe zee. Ieder uitzicht is grandioos. Het heeft eigenlijk geen zin om hier foto's van te maken. Het beeld dat wij zien kunnen we niet overbrengen op een foto. Ter plaatse genieten dus. Bij het Lookout point zien we op zee verschillende groepjes kanoërs peddelen. Een mooi gezicht om de fel gele en rode boten in het blauwe water te zien varen. Bij Apple Tree beach pauzeren we even in de schaduw op het strand. Enkele jongeren maken zich op om hier de nacht door te brengen. Dat moet ook een mooie ervaring zijn. Na zo'n drie uur wandelen zijn we terug bij de ingang van het park. We lopen direct het eerste restaurant in voor een bier. Hier zijn we wel aan toe. We besluiten hier ook een pizza te bestellen. Dan hoeven we niet meer op pad vanavond. Rond zes uur zijn we weer bij ons appartement in Kaikerikeri. Ik merk dat ik behoorlijk moe ben van deze inspannende dag. Ik lees nog wat en ga vroeg naar bed.