Nieuw-Zeeland > Het Te Papa museum

Wanneer we naar de Waterfront van Wellington lopen voor een ontbijt, staat er een flink wind in de baai. Wellington staat bekend dat het er altijd flink kan waaien. In een koffietentje uit de wind bestellen we een cappuccino en een broodje. De zon schijnt, maar boven de baai hangen donkere wolken. Zou het droog blijven? We gaan naar het Te Papa museum om meer te weten te komen over de geschiedenis van Nieuw Zeeland. Het museum is gratis toegankelijk. We bekijken de tentoonstelling over de eerste wereldoorlog, waar Nieuw Zeelanders mee vochten met de Engelsen in Turkije. We bekijken een tentoonstelling over de dieren op de eilanden en we bekijken de Maori geschiedenis en leefwijze. Tenslotte bezoeken we de tentoonstelling over de migratie van mensen van overzee naar Nieuw Zeeland. De tentoonstellingen zijn mooi opgezet, maar door de verschillende onderwerpen komt het museum rommelig over. Aan de haven strijken we neer op een terrasje voor de lunch.

Nieuw-Zeeland - Het Te Papa museum in Wellington toont de geschiedenis van de Maori

Aan de andere kant van de baai gaan we op zoek naar de Old St Pauls Cathedral. Het valt nog niet mee deze oude houten kathedraal te vinden. We blijken er precies omheen te lopen. De kathedraal dateert uit 1866. Het gebouw wordt niet meer als kerk gebruikt. Vrijwilligers houden de kerk in stand door giften. In de namiddag nemen we de kabelbaan omhoog. Vanaf het uitkijkpunt zien we het centrum van Wellington liggen en de baai. Een mooi gezicht. We hebben er voor gekozen om terug te gaan wandelen. Dit blijkt lastiger. Veel wegen komen uit bij particuliere huizen. Maar weinig doorgangen leiden terug naar het centrum. De gehele infrastructuur van de stad Wellington komt wat ongeordend over. Doordat de stad tegen een helling is gebouwd zijn er veel niveauverschillen. Deze zijn maar met enkele dwarsverbindingen verbonden. Soms is het het snelst om ons hotel in te lopen aan de ene zijde op de vierde verdieping en via de lift aan de andere zijde op de begane verdieping weer naar buiten te lopen. Dit scheelt omlopen via de straat. Met enig zoeken bereiken we weer het centrum. Onderweg hebben we geen horeca gevonden om wat te drinken. We sluiten de dag daarom af aan de Waterfront in een rustig restaurant. In tegenstelling tot gisteravond is het op de meeste terrasjes en in de restaurants erg rustig.