Argentinië > Fietstocht door Buenos Aires

Vandaag ga ik een fietstocht maken door de noordelijke wijken van Buenos Aires: Retiro, Recoleta en Palermo. Iedereen in de groep gaat vandaag mee. Leuk! Om bij het startpunt te komen moeten we een stukje met de metro. Vanuit het hotel lopen we naar de Avenue 9 de Julio. Hier daal ik af naar de metro. De eerste metro zit overvol. Niemand kan er meer bij. We verdelen ons wat over het perron om zo meer kans te hebben. De volgende metro zit ook overvol. Bij de deur waar ik sta, verlaten enkele mensen de metro. Net genoeg voor mij om in te stappen. In de metro hoef ik mij niet vast te houden. Omvallen is onmogelijk. Wel ben ik extra alert op mijn waardevolle spullen, al kan een potentiele dief zich ook nauwelijks bewegen. Twee haltes verder, bij de Avenue de Mayo, verlaten de meeste mensen de metro. Er komt meer ruimte. Bij de Parque San Martin stap ik uit. Daar blijkt dat drie groepsgenoten er niet in geslaagd zijn in te stappen. Zij komen met de volgende metro. Bij het Parque San Martin staan twintig fietsen gereed. Ook ontmoet ik Alex weer. Samen met Paulus begeleidt hij mij vandaag op de fiets door de stad. Hij vertelt even enthousiast als gisteren over het standbeeld van generaal San Martin de stichter van Chili, Peru en Argentinië, het oorlogsmonument voor de gevallenen in de Falklandoorlog en de Torre Monumental (the British tower). Daarna fietsen we over de avenue Del Libertador in westelijke richting. Ik passeer de Floralis Generalis, een grote mechanisch bloem van staal en aluminium als kunstwerk in een park. Ook kom ik langs het planetarium en de rozentuin. Helaas bloeien de rozen nog niet in deze tijd van het jaar. De wijken waar ik door heen fiets zijn opvallend groen. Grote parken, grasvelden en brede wegen met bomen. Onderweg staan indrukwekkende standbeelden op de rotondes en in de parken. Alex legt uit dat veel landen beelden geschonken hebben ter ere van de honderd jarige onafhankelijkheid van Argentinië in 1810.

Argentinië - De hele groep is gereed voor de fietstocht door Buenos Aires

Over de Franse bijdrage is hij duidelijk minder enthousiast. Ik fiets vooral over fietsstroken langs de avenue. Vaak is het stoepje op stoepje af. De strook is smal. Soms krijgen we als groep boze reacties van tegenliggers als we te breed fietsen. Doordat we de avenue volgen hoeven we nergens moeilijke kruispunten over te steken. Op ieder kruispunt staan verkeerslichten. Na een lunchstop komen we bij het wat afgelegen standbeeld van Evita Perón. Alex vertelt dat Argentijnen haar aanbidden of verafschuwen. Samen met haar man, president Juan Perón, kwamen zij op voor de arme Argentijnen. Door de populariteit van zijn vrouw liet Juan zijn vrouw het volk toespreken vanaf het balkon op de Plaza de Mayo. De hulp aan de armen werd gefinancierd door onteigeningen. Land werd ingenomen en iedereen met twee huizen moest één huis afstaan. De elite van Argentinië haatte de Peróns en vond dat zij met de financiering stemmen kochten. Evita overleed in 1952, op 38 jarige leeftijd, aan kanker. Niet iedereen in Argentinië was hier rouwig om. Na een militaire coup, waren de machthebbers bang voor haar populariteit ook na haar dood. Haar lichaam werd anoniem buiten Argentinië begraven. Veertien jaar later kwam uit dat ze in Milaan begraven was. Haar lichaam kwam terug naar Argentinië en werd in 1976 bijgezet in het familiegraf op de begraafplaats Recoleta. Deze begraafplaats is tevens de laatste stop van de fietstocht. Op de begraafplaats liggen de welgestelden van Buenos Aires begraven. De graven op de begraafplaats zijn ware pronkstukken. Ik wandel tussen de hoge mausolea door. Het lijkt een ware stad op zich, waar families ook na hun dood herinnerd willen blijven.

Argentinië - De familiegraven van de rijkere Argentijnen

Ik bezoek de plek waar Evita Perón begraven is. Haar lichaam is bijgezet in het graf van haar broer Duarte. Het mausoleum is bescheiden van omvang in een smal paadje op de begraafplaats. Misschien niet de plek die zij verdiend? Naast de begraafplaats ligt de La iglesia de Nuestra Señora del Pilar. Deze kerk werd voltooid in 1732 als onderdeel van het Franciscaanse klooster. Hiervandaan rijd ik terug naar het beginpunt. Hiervoor moet ik een stukje over de brede verkeersader Avenida 9 de Julio. Voorzichtig rijd ik met de groep over de rechter baan. De auto's passeren mij links. Veilig kom ik weer bij de fietsverhuurder aan. Het is inmiddels vier uur. In het centrum ga ik met enkele groepsgenoten op zoek naar een plek voor een biertje. We passeren het deftige shoppingcenter Galerías Pacífico. Ik ga even naar binnen. Luxe winkels verkopen weelderige producten. Het is meer het gebouw dat mijn aandacht trekt. De winkeltjes zijn omgeven door oude gevels met een modern glazen dak. Prachtig! Even verderop in de straat bestel ik een biertje. Het is happy hour in het café. Het Centro Culture Kirchner is vandaag wel geopend. Ik heb al twee keer eerder voor een dichte deur gestaan. Het oude hoofdpostkantoor is omgebouwd tot expositie- en theatergebouw. Van buiten is het gebouw nog in de stijl uit de begin twintigste eeuw. Honderd jaar later is het geheel gerenoveerd. Wanneer ik binnen kom zie ik nog de oude houten draaideuren, de houten balies en het glas-en-lood in het plafond. De grote binnenruimte is modern opgetrokken. Een moderne theaterzaal hangt hier als het ware middenin. Het is goed dat men dit karakteristieke gebouw op deze wijze voor de stad heeft kunnen bewaren. Op de weg naar het hotel loop ik nog een keertje langs de kathedraal op de Plaza de Mayo. Hiermee sluit ik de bezichtigingen aan Buenos Aires af. Ik denk dat ik de afgelopen dagen optimaal gebuikt heb om zoveel mogelijk van deze wereldstad gezien te hebben.