Brazilië > Vissen op piranha's

Ik ben al vroeg wakker. Ik hoor de vogels al voor zonsopgang herrie maken in de bomen. Het dierenleven komt langzaam weer tot leven. Tijdens het ontbijt komt Gino binnen gelopen. Er is een anaconda slang gespot achter de boerderij. Of ik die wil zien? Buiten tref ik Fabio trots met de nog jonge anaconda in zijn handen. De anaconda is de grootste slangensoort ter wereld. Niet qua lengte, maar wel qua gewicht. Een volwassen anaconda kan tot acht meter lang worden en ruim 200 kilo wegen. Fabio vraagt of ik hem vast wil houden? Hij houdt zorgvuldig de kop vast, ik het midden en de staart. Ik voel de spieren bewegen en met de staart probeert het dier mijn arm te omwikkelen. Een beet met de anaconda is niet giftig, maar de scherpe tanden laten de prooi niet meer los. Met het lichaam wordt de prooi gewurgd. Met gemak kan de slang dieren eten die veel groter zijn dan de slang zelf.

Brazilië - Een jonge anaconda bij de fazenda boerderij

Zijn bek kan 180 graden open. De slang stinkt wel. Snel was ik mijn handen met zeep. Vandaag is de laatste dag in de Pantanal. Iedere groep doet de activiteit die zij nog niet gedaan hebben. Ik heb nog niet gevist op de piranha's. Deze roofvissen zwemmen in de rivier achter de boerderij. Ik volg Fabio naar het water. Hij heeft een stapel bamboe hengels mee. Bij het water bevestigt hij een stukje vlees aan mijn haakje. Ik slinger de aas de rivier in. Aan de overzijde kijken enkele kaaimannen met hun ogen net boven het wateroppervlak wat ik doe. Misschien azen ze wel op de visjes die eventueel gevangen worden. Ik hoef niet lang te wachten. Ik voel dat er aan het touw getrokken wordt. De aas is van het haakje gegeten. Sommige vissen zijn te slim. Fabio brengt een nieuwe stukje aan. Verschillende keren wordt aan het vlees geknabbeld. Plots voel ik dat er harder getrokken wordt. Ik haal de hengel op en een klein visje hangt aan de haak. Ik heb beet. Snel maak ik een foto met de buit. Een Piau vis, zegt Fabio. Een visje dat ook vaak in restaurants geserveerd wordt. Een reisgenoot slaat een piranha aan de haak. Voorzichtig haalt Fabio de haak tussen de scherpe tanden. Het leuke van het vissen op deze plek is dat je niet lang hoeft te wachten. Bijna direct wordt er geknabbeld aan de aas. Ik vang nog een tweede vis. Een roofvis. We hebben inmiddels met de groep drie visjes op de kant liggen. Hiermee gaan we na afloop de kaaimannen voeren, legt Fabio uit. Iedere volgende vis wordt weer terug gegooid.

Brazilië - Vissen met stukjes vlees

Het water beweegt flink. Iemand heeft beet. Het blijkt een kaaiman te zijn, die met zijn poot verstrikt is geraakt in het draad. Met flink gespartel probeert hij weg te zwemmen. Het touw breekt. Na anderhalf uur hebben we verschillende vissen gevangen. Fabio bindt één van de bewaarde visjes aan een touw. Met de dode vis slaat hij op het water. De kaaimannen reageren nauwelijks. Een enkeling zwemt er naar toe, maar bijt niet. Ze hebben geen honger, verontschuldigt Fabio zich. Net wanneer hij het visje in het water gooit, komen de kaaimannen wel. Met een tweede vis aan de hengel, hapt de kaaiman wel toe. Hij volgt de vis tot op het land. Met zijn kaken slaat hij de vis stuk. Een mooi gezicht. Terug bij de lodge staat Mattheus klaar met mate thee. Volgens hem is dit de beste en meest kruidige mate thee van Brazilië. Ik probeer een paar slokjes. De smaak blijft wat hangen tussen wel of niet lekker. Ik denk niet dat dit mijn favoriete drank zal worden. Ik bestel een cola en loop voor de laatste keer langs het lunch buffet. Voordat ik in de truck stap voor de terugreis, nemen de medewerkers van de fazenda afscheid. Mattheus omhelst mij en Gino geeft mij een stevige handdruk. Wat een gastvrijheid. Op de terugweg zit ik in de andere auto. In tegenstelling tot de heenweg heeft deze auto geen schuimrubberen banken. Ik zit direct op het hout. De bank is echter breder en staat haaks op de auto. Het valt mij mee hoe vaak ik door het gehobbel los kom van de bank. Wel maakt de stalen overkapping veel herrie. Zou de constructie de kuilen in de weg overleven? Bij de doorgaande weg staat onze chauffeur weer te wachten met de bus. Hij is de afgelopen twee dagen in Bonito geweest, vertelt hij in het Portugees. Hij rijdt mij verder naar Campo Grande. Een grote stad in de regio op zo'n vijf uur rijden. Hiervandaan vlieg ik morgen naar San Paulo. Buiten gaat het landschap van de Pantanal langzaam over in een droog landschap. In de buurt van Campo Grande doemen spectaculaire rotsformaties op. Er achter hangen donkere wolken. Een regenbui trekt over. Wanneer ik Campo Grande binnen rijd is het donker en droog. Hier heeft het niet geregend. De donkere straten zien er verlaten uit. Het hotel zit in de buurt van de luchthaven. Niet het meest levendige gedeelte van de stad. In de nabijheid ligt een visrestaurant.

Brazilië - Een drankje op het terras in Campo Grande

Alle gerechten gaan per twee personen. Wanneer je een gerecht alleen wilt bestellen, betaal je een toeslag. Grappig. Op de hoek bij het hotel zit een typisch Braziliaans straatrestaurant. Je kunt hier iets te eten krijgen, maar de meeste mensen komen hier voor een drankje. De fel gele plastic stoeltjes en tafeltjes passen in deze sfeer. Met een paar reisgenoten neem ik plaats en bestel bier. Een leuke afsluiting van de dag. De ober wenkt mij om in de koelkast zelf het gewenste biertje aan te wijzen. Een jongen op een gitaar zingt Braziliaanse songs. Vanaf het terras zingen mensen mee.