Brazilië > Ilha Grande

In de patio van het hotel, aan de rand van het zwembad, staat het ontbijtbuffet gereed. Een prima buffet met verschillende soorten brood, yoghurt, fruit en koffie. Dit is wel één van de betere buffets. Ik kan ook rustig aan doen, want we vertrekken pas om half negen. Vreemd genoeg ben ik tijdens deze vakantie meestal al tussen zes en zeven uur wakker. Met de bus rijden we langs de kust in de richting van Rio de Jenairo. Zo ver komen we vandaag echter niet. Bij Angra zet de chauffeur ons in de haven af. Hiervandaan nemen we de boot naar het eiland Ilha Grande. We zijn nog wat vroeg. De boot vertrekt pas om elf uur. In de haven zie ik de vissersbootjes varen. Fregatvogels vliegen elegant boven de haven in de hoop nog een visje mee te kunnen pikken. Met onze groep mogen wij als eerste aan boord. De bagage wordt op de stoeltjes gelegd. Daarna vullen wij de rijen van achter in de boot op. Zodra een rij gevuld is, drie stoeltjes links en drie stoeltjes rechts, wordt het gangpad met onze bagage opgevuld. Het past allemaal maar net. De boot heeft twee grote driehonderd pk motoren. Direct buiten de haven geeft de schipper gas. Full speed vaart de boot naar het eiland Ilha Grande. Helaas zijn de randen van de boot te hoog om iets te zien en door het opstapelen van de bagage is er geen bewegingsruimte om te kijken. De tocht duurt gelukkig niet lang. Na een half uurtje legt de boot aan bij de pier van Abraão. Dit plaatsje aan het strand is de belangrijkste plaats op het eiland. Het gehele eiland is autovrij. Buiten de ambulance en vuilniswagen is er geen gemotoriseerd verkeer. Lopend ga ik naar mijn hotel. Het hotel ligt direct aan de boulevard en het strand. Ik heb uitzicht op de baai. Na de lunch op het strand ga ik de Abraão circuit trail lopen. Een korte wandeling naar de Pacao, een natuurlijke waterpoel, restanten van een aquaduct en de ruïnes van de Lazareto gevangenis.

Brazilië - De aankomst op het eiland Ilha Grande

Vanaf het aquaduct loopt ook een pad naar de Feiticeira waterval. Het is alleen niet precies duidelijk hoe ver de afstand naar de waterval is. Omdat we om half vijf weer bij het hotel moeten zijn, besluiten we tot halverwege de tijd door te lopen. Het pad loopt gestaag omhoog. Wel is het pad veel beter begaanbaar dan de trail van gisteren. Na zo'n twintig minuten op het pad gelopen te hebben, zien of horen we nog geen waterval. Om niet te laat terug te zijn, besluiten we om te keren. Via het Praia Preita, het zwarte door mineralen gevormde strand, lopen we weer terug naar Abraão. Aan het einde van de middag ga ik kajakken. Martin heet mij welkom en legt uit hoe de boot werkt. Twee houten kano’s zijn door middel van twee houten balken tot catamaran kano omgebouwd. We zijn met z'n zessen in de boot. Het is zaak om gelijkmatig te peddelen, legt Martin uit tijdens de uitleg op het strand. Gezamenlijk tillen we de dubbele kano op en duwen hem het water in. We peddelen de boot door de branding. De zon is al gezakt achter de bergen. Vanuit de baai van Abraão kunnen we de zon niet in zee zien zakken. Martin wijst op de bewolking boven het eiland. Hij zegt dat het weer verandert en dat de wind toe neemt. Voor de zekerheid stuurt hij de boot langs de kanten van de baai. We passeren enkele stranden en leuk gelegen restaurantjes. Op de weg terug moeten we harder peddelen. We varen tegen de wind in. We peddelen iedere keer twintig slagen aan iedere kant en wisselen dan van zijde. Hardop tellend, manouveren we de kano weer bij het strand. Het is inmiddels praktisch donker.

Brazilië - Met een catamaran kano varen in de baai

Ook de maan zit nog achter de bergen. Aan de andere zijde van de baai, bij Praia Preita, het zwarte strand, leggen we aan. We tillen de kano over het smalle strandje de rivierbedding in. Hier heb ik vanmiddag ook gewandeld. Nu is alles donker. Vuurvliegjes maken dansende bewegingen in de bomen. Wat een mooi gezicht in het donker met alleen natuurgeluiden om ons heen. Terug op zee is het inmiddels helemaal donker geworden. We gaan op zoek naar plankton. Het plankton licht op wanneer het donker is. Vooral achter het eiland, uit het zicht van de verlichting van de restaurants aan de boulevard, is dit fenomeen goed te zien. We varen de kano's weer terug naar het strand. Met vereende krachten tillen we de boot weer op het strand. Een leuke activiteit. Martin heeft foto's met zijn GoPro gemaakt. Ik ben benieuwd naar het resultaat.