
Home > Ivoorkust > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 24
15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)
De laatste dag waarop we excursies volgens het programma maken. Om zeven uur meld ik me bij het ontbijtbuffet op de begane grond. Het buffet is prima, maar net als bij veel andere dingen in dit hotel is het soms nét niet. Of eerlijker gezegd: het voldoet nog steeds volledig aan de verwachtingen die ik vooraf had van de overnachtingen in Afrika. De goede hotels hebben mijn verwachtingen juist overtroffen. Er is overigens ook zeker een pluspuntje te benoemen: de koffie uit de koffiepads is heerlijk.Met onze gids Stephan rijden we 's ochtends naar Grand-Bassam. Dit was tijdens de Franse koloniale overheersing de hoofdstad van Ivoorkust. In Grand-Bassam staan nog verschillende Franse koloniale gebouwen. Toen er een gelekoortsepidemie uitbrak, werden vooral de Europeanen zwaar getroffen. Veel Fransen verlieten daarna de stad en het bestuurlijke centrum werd verplaatst.Na ongeveer een uur rijden komen we aan in het historische centrum. Stephan neemt ons eerst mee naar de oude vuurtoren van Grand-Bassam. Niet alleen het French Quartier staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, ook de vuurtoren maakt deel uit van het historische erfgoed van de stad.Via een brug komen we op het eiland waar het French Quartier zich bevindt. We passeren verschillende koloniale gebouwen. Sommige zijn volledig gerestaureerd, andere staan op instorten. Het ziekenhuis is nog altijd in gebruik, maar ook dit gebouw kan wel een opknapbeurt gebruiken.Op het eiland vindt een festival plaats dat meerdere dagen duurt. Een deel van het centrum is daarom afgesloten en de voorbereidingen voor het feest later vandaag zijn in volle gang.We stappen uit de bus en wandelen een stukje naar het paleis. Hier woont de lokale koning, wiens voorgangers tijdens de koloniale periode met de Fransen samenwerkten. We mogen even binnenkijken, maar moeten snel zijn, want de koning schijnt ieder moment te arriveren. Althans, dat denk ik te begrijpen. Stephan spoort ons ook aan om op te schieten. Hij herhaalt dit zo vaak dat het bijna vervelend begint te worden. Ik vermoed dat we inmiddels achter op schema lopen.We bekijken nog de Cathédrale du Sacré-Cœur uit 1896 op het eiland en eindigen de rondleiding bij het nationale museum. Stephan werkt normaal gesproken als gids in het museum in Abidjan. Door de restauratie van dat museum treedt hij nu hier op als gids. Afgezien van zijn voortdurende aansporingen om op te schieten, doet hij zijn werk prima.De collectie in het museum is niet zo heel spannend. Het gebouw zelf, de voormalige woning van de Franse gouverneur, vind ik interessanter. Vooral de voor die tijd vrij moderne badkamer is leuk om te zien.Voordat we terugrijden naar Abidjan, neemt Stephan ons nog even mee naar het strand. Flinke golven slaan op de kust. Mannen met paarden staan in de branding. Ik vermoed dat je hier een ritje te paard kunt boeken. Daar hebben we geen tijd voor, en eerlijk gezegd ook geen zin in.In ongeveer een uur rijden we terug naar Abidjan, de economische hoofdstad van Ivoorkust. Rond het middaguur komen we aan in de wijk Le Plateau. Dit is het zakencentrum en het hart van de stad. We rijden over het Onafhankelijkheidsplein en passeren verschillende moderne wolkenkrabbers. Ook hier is goed te zien dat Ivoorkust zich economisch ontwikkelt. Er worden volop nieuwe torens gebouwd.Ik vraag me alleen af hoelang dit goed blijft gaan. Het bouwen en opleveren lijkt redelijk goed te verlopen, maar het onderhoud daarna laat nog weleens te wensen over. Verschillende gebouwen zien er vervallen uit of zijn gesloten. Een voorbeeld daarvan is La Pyramide, een beroemd gebouw in de vorm van een piramide. Het staat inmiddels leeg en grote hangsloten hangen aan de deuren. Veel ramen zijn gesneuveld en er groeien struiken uit het gebouw. Deze ruïne kan naar mijn idee niet meer worden gered.We stoppen bij de Grande Mosquée du Plateau. Een bezoek aan de moskee staat niet op het programma. Misschien probeer ik morgen alsnog een bezoek te brengen aan dit islamitische gebedshuis.Aan de noordzijde van Le Plateau staat de Cathédrale Saint-Paul d'Abidjan. Het is een opvallende, modern vormgegeven kathedraal van beton, staal en glas. De kerk biedt plaats aan maar liefst 5.000 gelovigen. Het dak wordt ondersteund door een grote pilaar die symbolisch de paus voorstelt. Binnen is op dat moment een dienst bezig. We kunnen daardoor alleen even door de deuropening naar binnen kijken. Ik krijg wel een indruk van de enorme ruimte van de kathedraal.Voor de lunch stoppen we bij een foodcourt in het winkelcentrum waar ik gisteren ook ben geweest. Ik bestel een eenvoudig menu bij Burger King.In de middag maken we een boottocht over de lagune van Abidjan. De stad ligt aan de Ébrié-lagune, een grote natuurlijke binnenwaterweg die via een kanaal met de open zee is verbonden. Hierdoor was deze regio altijd al een aantrekkelijke locatie voor de scheepvaart.Vanaf de boot kan ik de skyline van Abidjan goed bekijken. Niet voor niets wordt deze stad ook wel het Manhattan van Afrika genoemd. We varen verder richting de haven. Ik mag zelfs even de boot besturen. Heel spannend is dat niet, maar het levert wel leuke foto's op.In de haven worden grote containerschepen geladen. Hoge kranen werken onafgebroken om de containers aan boord te krijgen. Ik schat dat er per schip ruim tweeduizend containers geladen kunnen worden.Wanneer we weer aan de vaste wal zijn, wordt in gezamenlijk overleg besloten om de Treichville Market over te slaan. Dit is geen markt met souvenirs, maar een echte lokale markt. Wel willen enkele reisgenoten nog naar een supermarkt. Daar wacht ik niet op. Ik steek de straat over en loop alvast terug naar het hotel.'s Avonds hebben we de laatste gezamenlijke maaltijd met de hele groep. Vannacht vliegen de eerste reisgenoten alweer naar huis. De laatste maaltijd vindt plaats in het hotel. Ik bestel kipspiesen met patat. Helaas is de kip een beetje te droog gebakken.Lee sluit de maaltijd af met een korte samenvatting van de reis. Wanneer hij alle bezochte plaatsen opsomt, valt pas echt op hoeveel we tijdens deze reis hebben gedaan en gezien.Eén belangrijk aspect vergeet hij echter te benoemen: zijn eigen bijdrage. Juist doordat hij alles tijdig en zorgvuldig regelde, verliep de reis soepel en succesvol. Iedere dag verzamelde hij de menukeuzes van iedereen en schoot hij de kosten van de drankjes voor. Dat betekende een hele administratie. En dat waren alleen nog maar de zaken die wij als reisgenoten zagen. Ongetwijfeld werd er achter de schermen nog veel meer geregeld om alles soepel te laten verlopen.Ik bedank Lee met een fooi.Daarna komt het moment waarop we afscheid van elkaar moeten nemen. Ik geef mijn reisgenoten een dikke knuffel. Ik denk dat we in de afgelopen weken een hechte groep zijn geworden. Het is nog maar net acht uur geweest. Bij de bar bestel ik nog een biertje. Enkele reisgenoten komen er gezellig bij zitten.