Reisavonturen Guinee-Bissau

Home > Guinee-Bissau > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 12

Reisverslag Rondreis West Afrika

15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)


Guinee-Bissau > Het mausoleum van Amilcar Cabral

Dag 12 - Maandag 26 oktober 2026

Ik heb de wekker vandaag op half acht gezet, maar ben ruim voor die tijd wakker. Dat is ook niet zo vreemd, want gisteren ben ik al voor tien uur gaan slapen. Ik was gewoon moe. Ik neem een douche. Wanneer ik de douche niet te hard zet, blijft het water net binnen de douchebak en loopt het niet de badkamer in. De afvoer van de wastafel heeft het ook moeilijk. Wanneer ik me scheer, loopt de wastafel langzaam vol. Grappig genoeg gebeurt bij de tweede wastafel precies hetzelfde. Om acht uur zet ik mijn reiskoffer voor de deur en loop ik voor de laatste keer over het strand naar het restaurant. Als het goed is, wordt mijn koffer opgehaald. Bij de receptie reken ik af. Ik moet bijna vijftig euro betalen. Dat lijkt me wat veel. Er blijkt een biertje voor 25.000 XOF te zijn gerekend in plaats van 2.500 XOF, ongeveer vier euro. De bonnetjes worden opnieuw opgeteld. Nu komt het totaal uit op ongeveer 8.000 XOF. Dat klopt ook niet. Ik pak zelf de rekenmachine en laat zien dat het totaalbedrag 13.300 XOF moet zijn. Bij het ontbijt zijn klamboes over de zoetigheden gespannen om de wespen weg te houden. Dat lukt maar half. De wespen die een weg naar binnen hebben gevonden, komen er niet meer uit. Ik pak wat brood, yoghurt en koffie. Om half tien wordt de boot geladen. Ik wijs mijn koffer aan, zodat ik zeker weet dat deze aan boord gaat. Zo voorkomen we ook dat we per ongeluk een koffer van een ander gezelschap inladen. We nemen afscheid van het personeel en varen terug naar het vasteland van Guinee-Bissau. We varen tegen de wind in, waardoor het opspattende water soms over de boot waait. Ik zit achterin, precies op de plek waar het meeste water terechtkomt. Echt nat word ik er gelukkig niet van. Na ruim anderhalf uur varen komt de haven van Bissau weer in zicht. Op de kade staan al verschillende dragers te wachten om de bagage uit te laden. We krijgen niet eens de kans om zelf iets te doen. De bagage wordt in de gereedstaande bus van het hotel geladen. In enkele minuten rijdt de bus ons naar het Ceuda Hotel, waar we vijf dagen geleden ook verbleven. Hoewel het pas half twaalf is, zijn de kamers al gereed. Rond het middaguur neemt gids Helder ons mee naar de lokale handwerkmarkt. Ik heb even getwijfeld of ik mee zou gaan. Wat moet ik daar? Aan de andere kant klinkt de hele dag in het hotel blijven ook niet aantrekkelijk. Wanneer ik tussen de kraampjes loop en iedere verkoper me iets probeert te verkopen, begint de twijfel weer toe te slaan. Ik steek de straat over en bestel een lekker koude cola op het terras aan de overkant. Daar wacht ik tot de groep is uitgekeken. Ik heb gelezen dat het militaire fort in Bissau te bezoeken is, maar dat het lastig kan zijn om binnen te komen. Het Fortaleza de São José de Amura is nog steeds een actieve militaire basis. Ik informeer bij Helder naar de mogelijkheden. Hij wil me wel begeleiden naar het fort.Eerst zetten we de andere reisgenoten af bij het hotel. Daarna rijden we naar de haven, waar het voormalige Portugese fort ligt. De militair bij de ingang lijkt niet echt mee te willen werken. Ik versta niets van de Creoolse conversatie tussen hem en Helder, maar zijn gezicht spreekt boekdelen. Helder belt met iemand op de basis. Even later komt een andere militair ons ophalen. We mogen naar binnen.Paulino heet me welkom. Samen met zijn broer, die ook militair is, begeleidt hij ons naar het mausoleum van Amílcar Cabral. Om me heen zie ik overal militairen over het terrein lopen. Voor de zekerheid vraag ik nadrukkelijk of ik een foto bij het mausoleum mag maken. Amílcar Cabral is een held in Guinee-Bissau. Hij leidde de strijd voor de onafhankelijkheid van Guinee-Bissau en Kaapverdië. Die strijd kwam in een stroomversnelling na het bloedig neerslaan van een staking van havenarbeiders in 1959, waarbij tientallen mensen omkwamen. Cabral werd op 20 januari 1973 in Conakry, de hoofdstad van Guinee, vermoord. Later dat jaar riep de onafhankelijkheidsbeweging de onafhankelijkheid van Guinee-Bissau uit. Portugal erkende die uiteindelijk op 10 september 1974. Zijn lichaam is overgebracht naar deze militaire basis. Naast Cabral bevindt zich het graf van Nino Vieira, die tijdens de onafhankelijkheidsstrijd een belangrijke commandant was. In 1980 pleegde hij een staatsgreep en kwam hij aan de macht. Hij bleef tot 1999 een dominante politieke figuur, totdat hij tijdens de burgeroorlog ten val kwam en het land verliet.In de ruimte ernaast liggen nog zes belangrijke leiders. Hun namen en rollen worden allemaal aan me uitgelegd, maar ik kan nauwelijks volgen wie wie is. Aan de overzijde bevindt zich het museum. Ik bekijk de artillerie. Met een amfibievoertuig zou het lichaam van Cabral van Conakry naar Bissau zijn vervoerd. Ernaast staat een oude Volkswagen Kever. Dit zou het voertuig van de verzetsheld zijn geweest, althans, dat denk ik te begrijpen. Ik mag even achter het stuur van deze historische auto plaatsnemen. In het museum zelf wordt de geschiedenis van de onafhankelijkheid uitgelegd aan de hand van heel veel foto’s. Ik zie vooral veel mannen die trots voor de camera poseren omdat ze belangrijk zijn, of denken dat te zijn. Aan de muur hangen voornamelijk Russische wapens. De steun voor Guinee-Bissau kwam onder meer uit Guinee, Rusland, China en Cuba. Ik sluit de rondleiding af en bedank de militairen hartelijk. Ik vond het bijzonder om op deze manier iets van de geschiedenis te ervaren. Misschien was het ook juist bijzonder omdat het niet zo eenvoudig was om hierbinnen te komen. Terug in het hotel ben ik op tijd voor de lunch. Vandaag is ervoor gekozen om rond drie uur te lunchen. Het diner komt te vervallen. Morgenochtend moeten we immers al om vier uur naar de luchthaven. Waarschijnlijk wil iedereen daarom op tijd naar bed. Na het eten heb ik nog even tijd om de fitnessruimte te bezoeken. Ik doe wat oefeningen, maar vind het er veel te warm. Daarom neem ik maar een duik in het zwembad. Op mijn kamer maak ik mijn bagage klaar voor de vlucht van morgen en ga ik op tijd slapen.