Reisavonturen Sierra Leone

Home > Sierra Leone > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 17

Reisverslag Rondreis West Afrika

15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)


Sierra Leone > Chimpansees en kennismaking met Freetown

Dag 17 - Zaterdag 31 oktober 2026

Ik word wakker in Sierra Leone. Ik denk dat het bijna zeven uur is. Wanneer ik het licht aandoe, blijkt het pas vijf uur te zijn. Ik doe het licht weer uit en draai me nog even om. Wanneer het écht tijd is om op te staan, meld ik me bij het ontbijtbuffet in het restaurant. Om negen uur rijden we met de bus naar het Tacugama Chimpanzee Sanctuary. Dit ligt aan de andere kant van Freetown en is daardoor toch al gauw drie kwartier rijden. Wanneer we arriveren, moeten we het laatste steile stukje naar de opvanglocatie te voet afleggen. Er zijn meerdere groepen bezoekers en we moeten even wachten tot we aan de beurt zijn. Via een wenteltrap kunnen we naar een platform klimmen. Alex waarschuwt ons dat we geen hoogtevrees moeten hebben.Hoogtevrees lijkt me niet het grootste probleem wanneer ik de eerste treden neem. Ik vraag me eerder af hoe stevig de constructie is. Ik schat in dat de trap veilig genoeg is om naar boven te klimmen. De treden van de smalle wenteltrap zijn hoog, maar toch bereik ik zonder problemen het platform. Ik heb er uitzicht op de boomtoppen en kijk uit over de plek waar de chimpansees met elkaar spelen. Voorzichtig daal ik weer af. Om half elf volgen we Santori, de ranger, het park in. Hij vertelt dat het opvangcentrum al zo’n twintig jaar chimpansees opvangt die uit gevangenschap zijn gehaald, met als doel ze weer aan de natuur te laten wennen. Idealiter wil men de dieren uiteindelijk ook terugzetten in het wild, maar het risico dat dit niet goed afloopt, is groot. Wanneer chimpansees worden binnengebracht, verblijven ze eerst enige tijd in quarantaine. Daarna gaan ze naar de eerste opvanglocatie. We bekijken de chimpansees vanaf een platform. Er hangt een net, omdat de dieren soms met stenen kunnen gooien. Dat belemmert ons wel bij het maken van goede foto's. Wanneer de chimpansees meer gewend zijn, worden ze overgebracht naar de tweede opvanglocatie. Daar hebben ze in een groter bos meer mogelijkheden om zelf voedsel te zoeken, al krijgen ze ook nog eten aangeboden. Op de derde locatie krijgen de apen nog meer vrijheid. Ze hebben daar een gebied van acht hectare tot hun beschikking. Santori vertelt dat er ooit twintig chimpansees zijn ontsnapt. Het merendeel keerde zelfstandig terug, omdat ze honger kregen. Vier dieren zijn nooit teruggekomen. Het is ook niet bekend of zij het leven in het wild hebben overleefd.Na het bezoek keren we terug naar het hotel. Oorspronkelijk was ik van plan om bij het strand te gaan lunchen, maar daarvoor is de tijd beperkt. Ik bestel daarom een soepje in het hotel. In de middag rijden we naar het centrum van Freetown. Hier is het een stuk drukker op straat. Overal proberen mensen spullen te verkopen. De handelswaar wordt vaak op het hoofd gedragen. Knap hoe mensen daarmee kunnen lopen zonder dat alles eraf valt! In het centrum komen we uit bij het nationale museum. Een lokale gids vertelt in één lange aaneengesloten uitleg over de bezienswaardigheden in het museum. Hij vertelt over de slavernij en over hoe vrijgelaten slaven Freetown hebben gesticht. Tegenover het museum ligt het Taylor-Cummings Garden. In dit park staan monumenten voor de slavernij en de slachtoffers tijdens de burgeroorlog. Ook staat hier de beroemde oude Cotton Tree in de buurt. Deze boom was een symbool van de vrijheid voor de bevrijde slaven en is tegenwoordig het symbool van Freetown. Enkele jaren geleden raakte de boom zwaar beschadigd door een storm. Een groot deel van de boom brak af. We rijden verder naar de St. George’s Cathedral. De kerk is opgetrokken uit blokken zandsteen, naar Brits voorbeeld. Binnen spelen kinderen, terwijl volwassenen een kerkdienst voorbereiden. Het belooft een dienst te worden met dans en muziek. Aan de overkant van de straat bevindt zich de handycraft market. In het okergele gebouw wordt allerlei houtsnijwerk verkocht. Na dit bezoek keren we terug naar het hotel. Het uitzicht op het dagelijkse leven in de stad blijft bijzonder. Ook verbaast het me dat de meeste huizen er goed onderhouden uitzien en dat er nauwelijks afval op straat ligt. Wat een verschil met de hoofdsteden die we eerder tijdens deze reis hebben bezocht! Ik heb nog even tijd voordat we gaan eten. Ik trek mijn sportkleding aan en ga naar de fitnessruimte. Terwijl ik op de loopband sta, valt de stroom uit. De band komt abrupt tot stilstand. Gelukkig sta ik nog stevig op mijn benen! Voor de zekerheid schakel ik over op oefeningen waarvoor geen elektriciteit nodig is. Vanavond dineren we bij Roy’s Restaurant aan het strand. Pal voor het restaurant ligt een gestrande boot op het strand. Dat levert een mooi plaatje op, zeker wanneer de zon langzaam achter de horizon verdwijnt. Vandaag kies ik voor een seafoodpizza. Hoewel ik een medium pizza heb besteld, blijkt het nog altijd een flinke maaltijd. Ik krijg hem niet helemaal op. Zeker niet omdat ik het diner nog wil afsluiten met een bananensplit: twee bananen met ijs ertussen. Ook vandaag blijkt weer dat de ogen soms groter zijn dan de maag!