São Tomé en Principe > Hike naar BomBom beach

Op de binnenplaats onder de overkapping wordt het ontbijt geserveerd. Het ontbijt is wat karig met een broodje en wat omelet. Ook zijn er niet genoeg bananen voor iedereen. We gaan vandaag een wandeling maken vanuit Santo António naar BomBom Beach. Met de drie wagens rijden we eerst richting de luchthaven. Hier bevindt zich een cacaoplantage. Domingo, de gids ter plaatse, legt uit dat er momenteel geen cacao ligt te drogen. Wel laat hij de cacaovrucht zien en wijst verschillende andere vruchten in de bomen aan. Daarna rijden we een klein stukje verder. Vanaf dit punt gaan we wandelen. Tot het eerste strand zou het anderhalve kilometer zijn en daarna nog ruim vijf langs de kust. De afstanden in São Tomé en Principe moeten we met een korreltje zout nemen. Het zijn schattingen. De wandeling naar het strand is vlak, maar uiteindelijk wel zo’n drie kilometer. Het zicht op het strand is prachtig. De zon schijnt en kleurt het water mooi blauw. Aan de kustlijn tussen de bomen staat de ruïne van een voormalige Portugese Capela da Ribeira Izé. Deze kerk dateert nog uit de koloniale tijd. Alleen de muren staan nog overeind. Boomwortels hebben bezitgenomen van de kerkmuren. We lopen over het strand naar het einde van de baai. Hier gaan we het bos weer in. Het pad loopt meer op en neer en de ondergrond is bezaaid met boomwortels.

São Tomé en Principe - De bomen hebben bezit genomen van de oude Capela da Ribeira Izé

Toch is het geen hele zware wandeling. Rond half twaalf arriveren we bij het strand van BomBom. Hier bevindt zich een luxe resort. Het strand is weliswaar openbaar, maar we mogen op het terras plaats nemen om iets te bestellen. Ik bestel een sandwich. Terwijl ik wacht op mijn bestelling neem ik een duik in het heerlijke zeewater. Dit is een lekkere verkoeling. Op de kant laat ik mij weer opdrogen. Ondertussen wordt mijn gerecht geserveerd. Andere reisgenoten hebben minder geluk. Na anderhalf uur wachten, hebben zij nog steeds geen maaltijd. Het lijkt niet altijd goed te gaan met de bestellingen. Bij het resort hoort ook een privé eiland. Dit eiland is met een loopbrug verbonden met het vaste land. Het is wat onduidelijk of we hier nu naar toe kunnen of niet. Vanuit het resort was aangegeven dat we dit onder begeleiding konden bezoeken, maar er verschijnt niemand. We gaan zelf op avontuur. We steken de brug over. Op het eiland is een wandeling door de bossen gemarkeerd van ongeveer een half uur. We komen op het hoogste punt en bij de rotsen aan de andere zijde.

São Tomé en Principe - Het prachtige strand van São Tomé en Principe

Een leuke wandeling. Via de brug keren we weer terug naar BomBom beach. Om vier uur rijden we weer terug naar Santo António. ‘s Avonds ga ik met enkele reisgenoten in de stad eten. Zoals al eerder aangegeven zijn de mogelijkheden beperkt. We besluiten om te gaan eten bij het Mira Rio restaurant. Een restaurant op de eerste etage met uitzicht. Wanneer we om de menukaart vragen, blijkt er geen menukaart te zijn en geen eten. Een jongen in het restaurant, vraagt of hij kan helpen. Alle communicatie op São Tomé en Principe verloopt enkel in het Portugees. Hij zegt dat ze alleen eenvoudige sandwiches hebben. Dit lijkt ons prima. Wanneer we met zijn hulp vijf sandwiches willen bestellen, blijkt het brood op. We kunnen een omelet krijgen. We hebben het gevoel dat ze er helemaal geen zin in hebben en we besluiten verder te kijken. De Jongen die ons hielp, wijst op de kaart naar een restaurant aan de overzijde van de rivier.

São Tomé en Principe - De brug naar het eilandje bij BomBom beach

Gisteren was het dicht, zegt hij, maar de foto’s op internet zagen er gezellig uit. We wagen het erop. Bij het kleine restaurantje, zien we een soort barretje en eenvoudige tafeltjes. We kunnen hier eten, begrijpen we van de eigenaar. Ze hebben in ieder geval kip. We bestellen vier keer kip en één omelet. We hebben geen idee wat dit verder precies inhoudt en wat het gaat kosten. Wel zien we even later de vrouw met haar dochtertje vertrekken om boodschappen te gaan doen. Ondertussen komt een jong stel met een kleine baby bij onze tafel zitten. Zij vinden het leuk dat wij hun land bezoeken. De Jongen spreekt verrassend goed Engels. Dit hebben we nog niet veel meegemaakt op het eiland. Wanneer onze gerechten arriveren, hebben we allemaal twee kippenpoten en cassave patat. Het smaakt heerlijk. De eigenaar kijkt vanachter de bar toe hoe wij het eten ervaren. Na afloop vraagt hij of we nog meer dagen in de stad zijn. Waarschijnlijk kunnen ze dan het eten voorbereiden. We weten nog niet waar we morgen willen eten, leggen wij hem uit.

São Tomé en Principe - Eten bij een eenvoudig restaurantje in Santo António