
Home > São Tomé en Principe > Rondreis São Tomé en Principe > Reisverslag dag 10
13-28 juni 2026 (16 dagen)
's Nachts hoor ik de geluiden van het regenwoud. Ook laten de ezels van de lodge zich horen in het donker. Wat een bijzondere bestemming. Bij het restaurant wordt het ontbijt geserveerd. Koffie, fruit, fruitsap, een pannenkoek, brood met jam en ei. Een uitgebreid ontbijt. Om kwart over acht stappen we in drie terreinwagens. Zij rijden ons naar het begin van de 7-Tunnelwandeling. Trilho dos Sete Túneis is een populaire wandelroute van ongeveer zeven kilometer langs een historische waterleiding die ooit werd aangelegd om water van de Cascata dos Angolares-waterval naar de cacaoplantages en een waterkrachtcentrale te transporteren. Om bij de eerste tunnel te komen moeten we een flink stuk klimmen. Ook vandaag is het vochtig warm. Al lijkt het steeds meer te wennen. De lokale gids gaat voorop. Hij heeft gewaarschuwd goed uit te kijken voor slangen. Vooral de black cobra is een gevaarlijke en giftige slang. Hopelijk zijn deze beesten al verdwenen als ze onze groep aan horen komen. Het pad is zo nu en dan glad. Voor de zekerheid gebruik ik mijn wandelstok om steviger te staan. Na driekwartier komen bij een oud uitziende brug.
Dit is het eerste aquaduct van het Portugese irrigatiesysteem. Het aquaduct ziet er vervallen uit. De meeste stukken van de leuning zijn losgeraakt. Voorzichtig loop ik over de betonnen brugdelen. Veilig bereikt iedereen de overzijde. Hier bevindt zich de eerste tunnel van de tocht. In de tunnel bevindt zich een waterkanaal. Naast dit kanaal is een kleine ruimte om te lopen. Ik verwissel mijn bergschoenen voor mijn Teva’s. Ook naast het waterkanaal in de tunnel kan water staan. Omdat het aardedonker is in de tunnel, zet ik mijn hoofdlampje op. Dit is geen overbodige luxe. Ik volg de gids de tunnel in. Al snel loop ik tot mijn enkels door het water. Ook moet ik een klein beetje naar binnen buigen om mijn hoofd of mijn rugzak niet te stoten. De eerste tunnel is langer dan ik verwacht had. Ik loop enkele honderden meters door de smalle tunnel. Wat een bijzondere ervaring. Aan het einde van de eerste tunnel, komen we uit bij de Angolares waterval. Vanaf een hoogte van 40 meter valt het water.
Deze waterval is de bron van het irrigatiesysteem. Hiervandaan wordt het water via de tunnels en overdekte kanalen afgevoerd. We steken een klein aquaduct over en komen bij de tweede tunnel. De route is schitterend. In de derde en kortste tunnel zitten ook vleermuizen. Wanneer wij naderen vliegen zij verschrikt de tunnel uit. De wandelroute bestaat in totaal uit zes historische tunnels, die allemaal in de jaren vijftig en zestig uit de rotsen gehouwen zijn. Nadien zijn ze verschillende keren gerestaureerd. Toch oogt het kanaalstelsel vervallen. Op sommige plekken is het goed opletten of het traject nog wel stevig genoeg is. De wandeling eindigt bij het bassin van de waterkrachtcentrale. Hier staan twee auto’s gereed. Zij zijn achteruit het pad opgereden. De derde auto is er nog niet. We verdelen ons over de twee auto’s. In de laadbak van de pick-up kunnen acht mensen zitten. Heel langzaam rijden de beide auto’s het karrenspoor naar beneden. Bij de voormalige plantage Roça Monte Carmo stoppen we. Met enkele reisgenoten en de gids wandel ik vanaf hier terug naar de lodge.
De plantage is niet meer in gebruik. In het voormalige ziekenhuis en de woning van de opzichter, wonen tegenwoordig families. De gebouwen zien er in slechte staat uit. Hier zou men echt iets aan moeten gaan doen. Rond half twee ben ik weer terug bij Mucumbli. Ik bestel een bier en een sandwich op het terras. Daarna trek ik mij terug op de veranda van mijn eigen huisje. Terwijl ik daar zit gaat de zon langzaam onder in de zee. Bij het avondeten kies ik voor risotto. De vegetarische variant, want de versie met inktvis is niet beschikbaar. Het smaakt mij prima, maar ik merk dat ik moe ben. Ik besluit op tijd naar mijn huisje te gaan. Bij het afrekenen van het avondeten, staat ook de lunch nog op het bonnetje. Dit heb ik vanmiddag al afgerekend. Ik laat het bonnetje zien van mijn eerdere betaling. Na wat moeilijk kijken, wordt de lunch toch van de bon gehaald. Ik ben blij dat ik het bonnetje bewaard had. Terug in mijn huisje duik ik snel mijn bed in. Het duurt niet lang voordat ik in slaap val.