
Home > São Tomé en Principe > Rondreis São Tomé en Principe > Reisverslag dag 9
13-28 juni 2026 (16 dagen)
Vandaag gaan we de westzijde van het eiland São Tomé bezoeken. Ook vanochtend laat het ontbijt op zich wachten. Wanneer iets uit de keuken gebracht wordt voor het buffet, wordt de schaal praktisch direct opgemaakt. Dat is ook niet zo vreemd als er maar zeven plakjes kaas op een schaaltje liggen. Het brood daarentegen is vandaag heerlijk vers. Ik neem twee broodjes voor het ontbijt. Wanneer de eieren komen ben ik al uitgegeten. Ik haal mijn bagage van de kamer en breng mijn reistas naar de bus. Mustafa, de chauffeur, komt al aangesneld om mijn tas over te nemen. Hij plaatst de bagage achter in de bus. De grote supermarkt nabij het hotel blijkt gesloten. Het is zondag. Misschien zien we verder op de route nog een open winkeltje voor extra water en koekjes. We rijden een deel dezelfde route als gisteren. Daarna rijden we door naar Neves. In Neves ligt de olieopslag. Schepen uit Angola brengen hier olie aan land. De frequentie is onregelmatig, waardoor het eiland soms te kampen heeft met een brandstoftekort. Ook staat hier de bierbrouwerij van het lokale bier Rosema. Rosema bier wordt verkocht in eenvoudige bruine flesjes zonder papieren etiket. In het centrum van Neves blijkt een klein winkeltje open te zijn. Alleen er is geen stroom. Met het zaklampje op mijn telefoon loop ik voorzichtig tussen de volgepakte schappen door. Ik koop drinken voor de komende twee dagen.
In het resort waar we verblijven is geen winkel in de nabijheid. Bij de rivier wassen vrouwen de kleren in het rivierwater. Ik kijk naar hen vanaf de brug. Sommige gebaren dat ze niet gefotografeerd willen worden. Verderop ligt de gewassen kleding op de oever te drogen. Pal naast de brug bevindt zich een kleine souvenirshop. Het winkeltje is net twee bij twee meter groot. Binnen worden kleurrijke kleden, waaiers en shirts verkocht. Wanneer we verder doorrijden passeren we het Praia de Ponta Figo strand. Een zwart strand gevormd door vulkanisch gesteente. São Tomé en Principe zijn ooit ontstaan door vulkanische activiteiten. De vulkanen op de eilanden zijn echter al lang uitgedoofd. Het strand ziet er door de zwarte steentjes niet aantrekkelijk uit om een handdoekje op te leggen. Ik wandel langs de branding om aan de andere kant weer in de bus te stappen. De weg wordt steeds slechter. Het is op São Tomé niet mogelijk om rond het eiland te rijden. Aan de westzijde houdt de weg op in Santa Catarina. Via de oostzijde is het wel mogelijk om het zuiden te bereiken.
Op weg naar Santa Catarina, passeren we de Túnel de Santa Catarina. Een doorgang in de rotsen voor het verkeer. Deze afbeelding is kenmerkend voor de eilandengroep. Bij de tunnel ontmoeten we drie jonge vissers. Zij hebben een soort speren in hun hand. Een houten stok, waaraan scherpe stalen punten gebonden zijn. Zij vertellen dat zij zwemmend in de zee met de speer op jacht naar vissen gaan. Vooral octopus is hun doel. Het vissersdorpje Santa Catarina is het einde van de weg. Op het strand is een man bezig een kano uit te houwen uit een boomstam. Het hele kiezelstenen strand ligt vol met vissersboten. Opvallende nieuwe en hele oude kano’s. Zo ver als ik kan kijken zie ik boten liggen. Ondertussen zwaaien kinderen naar ons. Enkele hele jonge kinderen schrikken bij het zien van blanke mensen. Huilend duiken ze weg bij hun moeder. We wandelen een stukje door het dorpje. Iedereen is vriendelijk en veel mensen willen weten waar we vandaan komen. ‘Ah Holanda’. Ik zwaai naar mensen, geef mensen een hand en kinderen een hi-five. Ook laat ik enkele families foto’s vanuit Nederland zien. Wanneer ik een foto van hen maak, vragen ze of ik de foto kan opsturen. Een adres is niet nodig. Iedereen in dit dorp kent elkaar. Dit lijkt mij leuk om te proberen, al zal ik nooit weten of de missie gelukt is.
Net na het middaguur rijden we een stukje terug naar de eco-lodge Mucumbli. Hier verblijven we twee nachten. Omdat de kamers nog niet gereed zijn, gaan we eerst lunchen. De bestelling is vanmorgen al doorgegeven. Dit blijkt geen garantie voor een snelle service. Pas na twee uur wachten, komt de vegetarische lasagne op tafel. Dit smaakt prima. Andere reisgenoten hebben minder geluk qua smaak met hun keuze. Op de lodge staan allemaal vrijstaande huisjes met een veranda. Ik heb vandaag een huisje voor mijzelf. Ik bestel een biertje en drink dit op mijn veranda, terwijl ik uitkijk over de zee. Ik doe vanmiddag niets meer. Het is ook wel lekker om even rustig aan te doen. Rond half zeven komt iedereen weer naar het restaurant. Helaas blijkt het lastig om mijn vis-risotto te bereiden. Dit zou veel langer gaan duren dan de overige gerechten. Als alternatief kies ik voor pasta. Wanneer ik in het donker terug naar mijn huisje loop, is het goed zoeken voor het juiste pad. Ik blijk een ander paadje ingeslagen te zijn. Toch vind ik uiteindelijk mijn huisje Fulu Fulu. Ik doe de gordijnen dicht en val in slaap op het geluid van het zeewater.