São Tomé en Principe > Terug naar São Tomé stad

De laatste dag van de reis is aangebroken. Na het ontbijt pak ik mijn bagage in. Ik controleer extra of er geen vloeistoffen in mijn handbagage achtergebleven zijn. Om tien uur verlaten we resort Praia Inhame Ecolodge. Voorzichtig rijdt Mustafa de bus over de hobbelige weg. Een man die langs de kant van de weg loopt met een stapel hout, loopt net zo snel. Voorbij het dorp Porto Alegre wordt de weg iets beter, maar nog is het asfalt vaak over meters verdwenen. Alleen een ondergrond van losse stenen is achtergebleven. Onderweg kijken mensen op wanneer we voorbijrijden en zwaaien soms. Na zo’n twee uur hobbelen, zie ik de rotspunt van de Pico Cão Grande weer. Het topje bevindt zich in de wolken. Net bij de ingang van de palmboomplantage is een marktje. Langs de kant van de weg wordt allerlei kleding verkocht. Ook verkopen mensen hun handelswaar vanuit de achterbak van de auto’s. Onze bus kan er nog maar net tussendoor. Vanaf de plantage wordt de weg beter. Er komt ook meer verkeer op de weg. Rond half twee arriveren we bij de Coconut bar bij het Praia Sete Ondas (het zeven golven strand). Bij dit strand zijn we op de heenweg ook gestopt.

São Tomé en Principe -

De bestelling voor de lunch is vanmorgen al doorgegeven. Hierdoor komen de gerechten al snel op tafel. Ik heb gekozen voor een vispannetje. Een grote pan met vis, aardappelen voor drie personen voor geserveerd. Deze maaltijd is ook de laatste maaltijd die we gezamenlijk nuttigen. Wanneer iedereen uitgegeten is, bedanken we Constantine voor het begeleiden van de reis. Voor hem was het zeker niet altijd eenvoudig om alles in goede banen te leiden. Gemaakte afspraken met restaurants of gidsen werden niet altijd nagekomen en ook moest hij veel vertalen vanuit het Portugees voor ons. We overhandigen hem een fooi namens de gehele groep. Constantine geeft aan de reis uitdagend, maar mooi gevonden heeft en hij hoopt zeker nog een keer deze reis voor Djoser te mogen begeleiden. De ervaring van deze reis helpt hem hierbij. Na de lunch rijden we het laatste stukje naar de hoofdstad. Er zijn twee kamers beschikbaar om ons om te kleden, maar dit hotel ligt bij de luchthaven.

São Tomé en Principe -

Dit is niet zo handig, omdat dit verder bij de stad vandaan is. Daarom stoppen we eerst bij het hotel Kriola waar we eerder overnacht hebben. Later rijden we door naar het hotel bij de luchthaven om ons om te kleden. Vanaf het hotel Kriola loop ik naar de chocoladewinkel Diogo Vaz. Hier hebben ze goede koffie en lekker chocoladegebak. Ik bestel een gebakje en een cappuccino. Ik heb nog voldoende lokaal geld over. Te veel zelfs. In het hotel bij de luchthaven kunnen we geld terug wisselen. De koers is wel minder gunstig, maar alles is beter dan het mee terug naar huis te nemen. Op het terras van hotel Kriola bestel ik nog een biertje. Rond kwart over vijf rijden we naar het hotel Vitoria bij de luchthaven. Hier waren we ook de eerste nacht. Ik neem een douche en trek andere kleren aan. Daarna wissel ik voor vijftig euro geld terug.

São Tomé en Principe -

Om half acht rijden we naar de luchthaven. Dit is slechts enkele honderden meters. Ik laat mijn paspoort en boardingpas zien. Alleen het bewijs dat ik toeristenbelasting betaald heb kan ik niet tonen. Dit is een groepsticket. Wanneer de hele groep er is, kan het groepsticket gecontroleerd worden. Ik check mijn bagage in, ga door de handbagagecontrole en douane. Rond kwart voor negen begint het boarden voor de vlucht. Ik wandel vanuit het luchthavengebouw naar het toestel van TAP Air Portugal. Het is een volle vlucht. Het personeel heeft moeite om alle handbagage in de bagagebakken te kunnen plaatsen. Het is ook onvoorstelbaar hoeveel bagage iedereen bij zich heeft. Toch vertrekken we op tijd. We stijgen zelfs een kwartiertje eerder op. Veel maakt dit allemaal niet uit omdat we op Lissabon ruim drie uur moeten wachten. Dit wordt een paar minuten meer. Ik probeer wat te slapen en kijk het restant van de film waar ik op de heenvlucht aan begonnen was.