São Tomé en Principe > Aankomst op São Tomé

Mijn wekker staat ingesteld op 03:15 uur. Toch ben ik al om drie uur wakker. Ik heb mijn bagage gisteravond al ingepakt en klaargezet. Hier heb ik midden in de nacht geen zin in. Een overbuurman rijdt mij naar Schiphol. Op dit tijdstip rijden er nog geen treinen. Bij de luchthaven is het druk. Waarschijnlijk worden meer reizigers met de auto afgezet. Binnen blijkt de drukte nog groter. Een grote rij passagiers staat te wachten voor de incheckbalie. Ik schat de rij zeker honderd meter lang en vijf tot zes mensen naast elkaar. Ik ben blij dat ik vanochtend ruim op tijd vertrokken ben. Langzaam komt de incheckbalie dichterbij. Na vijftig minuten ben ik aan de beurt. Ik plak een bagagelabel aan mijn reistas en check de koffer in via de automaat. Ondertussen heb ik ook al een medereiziger gespot. Gezamenlijk lopen we naar de bagagecontrole. Daarna hebben we nog voldoende tijd om een drankje te doen. Ik bestel koffie. Bij de gate C6 ontmoeten we ook de meeste andere reisgenoten en de reisbegeleider, Constantine. Dit lijkt mij een prima groep om de komende twee weken São Tomé en Principe te gaan verkennen. Op de eerste vlucht naar Lissabon praat ik wat met een Nederlandse jongen, die een internationaal verjaardagsfeest gaat vieren op de Azoren.

São Tomé en Principe - Om vier uur in de ochtend staan al lange rijen op Schiphol

We praten over verschillende bestemmingen en voorgaande reizen. Na drie uur landt het vliegtuig op de Portugese luchthaven. Met een bus worden we naar het terminalgebouw gereden. Het oogt rommelig op de luchthaven. Dit lijkt vooral te komen door de grote hoeveelheid reizigers in het relatief kleine luchthavengebouw op de N-pier. Overal staan rijen. Om in te checken, voor het toilet en voor de koffie. Er zit niets anders op om aan te sluiten in één van de rijen om een drankje te bemachtigen. Ondertussen wordt op het scherm bekend gemaakt dat we vertrekken van gate 47. Hier tref ik alle reisgenoten weer. Ik vraag mij af of ik nu iedereen al ontmoet heb? Ik heb de indruk dat ik nog één of twee reisgenoten mis. Dit zal op São Tomé zeker gebeuren. De vlucht duurt ruim zes uur. We vliegen over Algerije, Niger en Nigeria. Vanuit het raampje is vooral veel zand te zien van de Sahara. Naar mate we São Tomé naderen, nemen ook de wolken toe. Dit ontneemt het zicht. Om kwart over vijf in de middag, het is twee uur vroeger op São Tomé in vergelijking met Nederland, landen we op het eiland in de golf van Guinee. São Tomé en Principe, letterlijk in het Nederlands: Sint Thomas en Prins, is een land voor de westkust van Afrika gelegen op de evenaar. São Tomé en Principe bestaat uit meerdere eilanden, waarvan São Tomé verreweg het grootst is. Toch is dit eiland niet groter dan twee keer Texel. Voor het luchthavengebouw ontstaat een rij. Iedereen moet eerst met zijn schoenen over een ontsmettingsmat, de lichaamstemperatuur wordt gemeten en de handen moeten gewassen worden. Daarna volgt de eerste controle van het paspoort of een land bezocht is waar gele koorts voor kan komen. Bij het vluchtig bladeren door mijn paspoort, kunnen onmogelijk alle stempels beoordeeld worden. In de volgende rij krijg ik mijn inreisstempel.

São Tomé en Principe - Bij aankomst op São Tomé moet iedereen eerst de handen wassen

De douanier bekijkt de hotellijst. Het zijn goede hotels zegt hij er breed lachend bij. Voor het gebouw komt de groep bijeen. Hier maak ik ook kennis met de laatste twee reizigers, die ik nog niet eerder ontmoet had. Ook Martin en Mustafa heten ons welkom, de lokale gids en chauffeur. Met de bus rijden we naar het hotel. Dit is nog geen vijfhonderd meter rijden. In het donker oogt het hotel wat ongezellig. Ik heb vandaag een kamer voor mijzelf. Drie mannelijke reizigers hebben op indeling geboekt. We rouleren met de éénpersoonskamer. Ik heb een ruime kamer en voor Afrikaanse begrippen ziet alles er goed en netjes genoeg uit. Wel ruikt het wat naar vocht. In het restaurant is een buffet geprepareerd. Ik bestel er een biertje bij. Na het eten geeft Constantine een briefing over de reis. Hij houdt het kort. Iedereen is moe na het vroege opstaan en de reis. Ik ook. Rond half tien doe ik het licht uit. Met de gedachte dat ik op São Tomé en Principe ben, ga ik slapen.