
Home > São Tomé en Principe > Rondreis São Tomé en Principe > Reisverslag dag 4
13-28 juni 2026 (16 dagen)
Het regent ‘s nachts flink. Ook wanneer we wakker worden klettert de regen op het dak. De voorspelling voor vandaag is niet al te best. Ook de komende dagen is regen voorspeld. Natuurlijk heb je regen nodig voor een tropisch regenwoud, maar formeel is dit de droge periode. Tijdens het ontbijt is er iets meer ei, kaas en fruit. Constantine snelt nog even naar de winkel voor extra Nutella en hagelslag. Het regent nog steeds wanneer we naar het vissersdorpje Belo Monte rijden. Hiervandaan gaan we een boottocht maken naar een strand. Hier wordt een barbecue lunch bereid van de onderweg gevangen vis. We eindigen de boottocht vervolgens bij Banana beach om te zwemmen en snorkelen. Wanneer ik uit de wagen stap bij het vissersdorpje, regent het nog hard. De zee is onstuimig. Dit is geen weer om veilig uit te varen. Het lijkt ook steeds harder te gaan regenen. Snel lopen we tussen de houten huizen door naar een barretje. Hier kunnen we schuilen. Enkele mannen die aan een tafeltje zitten schikken wat in. Buiten gaat het ondertussen behoorlijk te keer. De regen komt met bakken uit de hemel.
Het ziet er niet naar uit dat het snel droog wordt. Ik heb mijn tas in de auto geladen. Hier zit ook mijn bril en portemonnee in. Ik leen wat geld om een colaatje te kopen. Er wordt een muziekje aangezet en er wordt gedanst. Er komen steeds meer mannen binnen. Waarschijnlijk vissers die vannacht op zee geweest zijn. Zij zetten het op een stevig drinken. Wijn, gin, Martini, alle flessen komen langs. Ik houd het bij mijn colaatje. Ondertussen kijk ik naar buiten of het al droog wordt? Niet dus. De boottocht gaat niet meer lukken vandaag. Er zijn twee opties: We kunnen terug naar het hotel of de lunch in dit dorpje nuttigen. We kiezen voor de laatste optie. Op een veranda bij een huis mogen we met onze groep plaats nemen. Ondertussen wordt de vis, kip, groente en rijst bereid. Het smaakt prima. Na afloop is het praktisch droog. We maken hier gebruik van om een wandeling te maken naar Banana beach. Een tochtje van een half uur heen en een half uur terug. Dit lijkt iedereen een prima optie. Via het strand en tussen de bomen wandelen we naar Banana beach. Af en toe moet ik door het water heen. Ik heb mijn Teva’s aan en kan hier eenvoudig doorheen waden. Banana beach is een mooie baai in de vorm van een banaan. In de branding liggen enorme rotsblokken, waar het zeewater met flinke kracht om heen spoelt.
Ik moet uitkijken voor de sterke onderstroming terug naar zee. In de rotsen zitten krabben genesteld. Sommigen hebben een paars lichaam. Bijzonder. Ik heb weliswaar mijn rugzak niet meegenomen met daarin mijn handdoek. Toch waag ik mij even in de zee. In tegenstelling tot de baai van gisteren, loopt de ondergrond hier sneller af en is de golfslag hoger. Ik blijf in de buurt van de kust. Terug op het strand laat ik mij opdrogen. Tijdens de wandeling terug naar het vissersdorpje Belo Monte droogt ook mijn zwembroek weer op. Het is inmiddels half vijf in de middag. Met de auto’s rijden we naar Santo António. Omdat ik vanmiddag flink geluncht heb, heb ik niet zo’n trek in een volledige maaltijd. Met enkele reisgenoten loop ik naar restaurant Divino. Dit is toch één van de betrouwbaarste restaurants. Ik bestel een biertje en een eenvoudige sandwich. Ondertussen kijken we op de televisie hoe Frankrijk wint van Senegal. Het was een bijzondere dag vandaag. Morgen kunnen we de Pico Papagaio niet beklimmen. Door de regen zijn de paden gevaarlijk glad geworden. Constantine heeft twee opties voorgesteld voor morgen afhankelijk van het weer. Dat zien we morgen wel.