Reisavonturen Australië

Home > Australië > Rondreis Australië > Reisverslag dag 8

Reisverslag Rondreis Australië

9 december 2023 - 6 januari 2024 (29 dagen)


Australië > De Tasmanian Devils

Dag 8 - Zaterdag 16 december 2023

We gaan al vroeg op stap. Ik besluit niet te ontbijten in het hotel. Enerzijds omdat er maar kort tijd is en het met 18 euro best kostbaar is. Ik neem een muesli reep en koffie op de kamer. Om zeven uur wandelen we het hotel uit voor een excursie naar het Tasman-peninsula. Het is een kwartiertje lopen naar de haven. Hier word ik welkom geheten door Josh. Hij is mijn gids voor vandaag voor de boottocht rond de kliffen van het schiereiland en het bezoek aan de Tasmanian Devil in de dierentuin. De boottocht doen we met z’n allen. Na de boottocht gaat één groep naar de Devils, de andere groep gaat naar Port Arthur, de voormalige gevangenis voor Britse veroordeelden. Het Tasman Schiereiland ligt enkele tientallen kilometers van Hobart. Josh rijdt mij er met een touringcar naar toe. Na anderhalf uur arriveer ik op het schiereiland. Hier staat koffie en een muffin gereed. Er zijn hier zo’n honderd toeristen. Het is nog een klein stukje rijden naar de haven. Een flinke bui breekt los. Josh benadrukt dat het weer iedere tien minuten kan veranderen op Tasmanië. Hij heeft gelijk. Wanneer we bij de haven arriveren is het weer droog. In de haven liggen drie speedboten gereed. Ik ga aan boord en trek de uitgereikte poncho aan. Tijdens de vaartocht kan water opspatten. Tim en Joan begeleiden ons aan boord. Wanneer we de haven uit varen controleren zij nauwkeurig of iedereen de gordel om heeft. De boot kan flinke schokken krijgen op de hoge golven. Ik voel direct de frisse wind. Ik twijfelde vanmorgen of ik een trui en een jas aan moest doen. Deze twijfel is direct verdwenen. Het is nodig. Direct buiten de haven geeft Tim gas. De speedboot schiet over het water. Aan de kustlijn zijn vele spectaculaire rotsformaties te zien. Aan de zuidkant van het schiereiland bevinden zich enkele van de hoogste kliffen van Australië. Sommige rotsen zijn meer dan driehonderd meter hoog. De rotsformaties zijn prachtig.

Australië - Varen langs de hoogste Australische kliffen

Soms vaart Tim een inham in. Hij vermindert de snelheid zodat foto’s gemaakt kunnen worden. In de rotsen heeft het water flinke grotten uitgesleten. Tim vaart de boot tot vlak bij deze inhammen. Verderop ligt Waterfall Bay. De bijna drooggevallen waterval stelt weinig voor, maar de rotsformaties rondom zijn schitterend. Het is grappig te zien dat de steenformaties veranderen van horizontale lagen naar verticaal. De horizontale lagen zijn bij aardbewegingen omhoog gedrukt. De verticale rotsen zijn ontstaan door gestold lava. Beide tienduizenden jaren terug. Bergbeklimmers zijn actief bij de Cape Pillar, een steile rotsformatie. Wanneer we de punt van het schiereiland ronden bij Cathedral Pillar, neemt ook de wind toe. Een koude wind waait over de boot. Ik trek de capuchon van de poncho over mijn hoofd en verberg mijn handen in de zakken. De punt van het schiereiland is de meest zuid-oostelijke punt van Australië. Hiervandaan is Antarctica nog maar 2.500 km ver. Op de driehonderd meter hoge rotsen staat een eenzame vuurtoren. Tegenwoordig wordt het licht van het Tasman island lighthouse automatisch ontstoken, maar vroeger verbleef iemand op dit eiland voor de vuurtoren. Een eenzame klus. Na de vuurtoren keren we weer terug naar de haven. Tegen de wind in.

Australië - Een smalle doorgang in de hoge kliffen

De stuurman stuurt de boot zoveel mogelijk recht op de golven om opspattend water te voorkomen. Pas vlak voor de kust stuurt hij bij. Ik duik zo ver mogelijk in mijn trui en jas. Toch is het koud. Ik ben blij wanneer we weer de baai invaren, waar we vanmorgen aan boord gingen. Op de wal probeer ik in het zonnetje wat op te warmen. Ik ben hierin niet alleen. De lunch wordt geserveerd in een restaurant op het schiereiland. Ik heb mijn keuze voor fish and chips al eerder kunnen doorgeven. In de middag rijden we naar de Tasmanian Devil Unzoo. De filosofie van de dierentuin is dat, met uitzondering van de Tasmanian Devil, alle dieren vrij rond kunnen lopen binnen het park. Bij de entree wordt uitgelegd dat als we ons haasten we de devils show kunnen bijwonen. Daarna volgt de vogel demonstratie en als laatste het voederen van de Kangoeroes. Het park heeft twee Tasmanian Devils, een vleesetend buideldier. De ‘duivel’ komt alleen nog voor op Tasmanië en wordt bedreigd in zijn bestaan. Wanneer ik aan kom lopen liggen de diertjes te slapen. Pas wanneer de begeleidster van de zoo met eten komt, worden de devils actief. Ze strijden fel om het stuk vlees. De scherpe tanden en stevige kaken zijn goed zichtbaar.

Australië - Een Tasmanian Devil in de Unzoo dierentuin

Het lijken wel twee agressieve honden. Ongeduldig springen ze tegen de afrastering en maken een luid grommend geluid. Dit zijn geen dieren die je tijdens een boswandeling tegen wilt komen. Tijdens de vogelshow kunnen vogels gevoederd worden. Enkele papagaaien en honeyeaters komen aanvliegen. Een papagaai eet uit mijn hand. Net aan het einde van de show komt een Cape Barren gans aangewaggeld. Ook hij wil wat eten. Ik ga naar de Nature trail. Ik passeer twee klaphekjes. Ik verwacht dieren te zien tijdens de ronde, maar ik zie vooral uitleg over bomen en struiken. Waarschijnlijk zijn de hekken bedoeld om juist de dieren buiten te houden. Snel loop ik door naar de kangoeroes. Ze worden net gevoederd. Ik krijg wat eten in mijn hand. Eén van de kangoeroes eet uit mijn hand. De andere hebben al genoeg gegeten en gaan languit in het gras liggen. Ze trekken zich niets aan van de bezoekers. Om half vijf ben ik weer terug bij de bus. Josh wacht mij hier al op. Enthousiast vraagt hij hoe mijn dag was? Australiërs zijn vriendelijke en enthousiaste mensen.

Australië - De kangoeroes in het Unzoo dierenpark eten uit de hand

Hij biedt aan om onze reisgroep bij het hotel af te zetten, in plaats bij de haven. Dit is wel zo makkelijk. Voor de avond besluit ik het rustig aan te doen. Nabij het hotel bevindt zich een restaurant the Duke. Wanneer we binnenlopen is het rustig. Een band bereidt zich voor op de avond. Ik bestel een pizza uit de hout gestookte oven. Wanneer de ober de biertjes brengt, verontschuldigt hij zich. Het is vanavond een besloten feestavond. We kunnen blijven zitten en rustig ons eten opeten, maar het is niet de bedoeling dat we daarna blijven hangen. Dit is prima.

Onder waterSnorkelen boven het prachtige koraal
LeguaanEen Leguaan ligt in het zonnetje bij de Florence falls
Sydney Opera HouseDe avond valt over Sydney
TerugvluchtAan boord op weg naar Amsterdam

Reisverslag Rondreis Australië

Ben jij een wereldreiziger?