Australië > In Alice Springs is niets te doen

Vandaag hebben we een vrije dag in Alice Springs. Pas in de namiddag gaan we naar de luchthaven voor de vlucht naar Darwin. Er is in Alice Spings niet zo heel veel te doen en volgens de weersverwachting kan het vandaag 44 graden worden. We ontbijten in ons huisje en pakken de bagage in. Rond tien uur moeten we de kamer verlaten. De bagage kunnen we bij de receptie laten staan. Het plan is om via de Botanische tuin naar het Telegraph Station te lopen. Het Telegraph Station werd vroeger gebruikt als tussenstation bij de communicatie tussen Darwin en Adelaide. Het station ligt op een heuveltop buiten Alice Springs. Na een half uurtje gelopen te hebben, merken we dat het te warm is om naar de berg op te wandelen. We passen de plannen aan en lopen het centrum van Alice Springs in. Het centrum bestaat uit drie grote warenhuizen met verschillende winkels. In zo’n warenhuis is het koel. Een goede plek om iets te drinken. Door de zomervakantie heeft Alice Springs niet zoveel te bieden. Veel musea zijn tot het nieuwe jaar gesloten. Dit geldt ook voor het museum over de Flying Docters. De dokters die zich over een groot deel van de outback ontfermen, hebben het hoofdkwartier in Alice Springs. Bij het Reptielen Center staat ook een bordje dat ze tot begin januari gesloten zijn. De straten zijn rond het middaguur verlaten. Niemand waagt zich op straat met de hoge temperaturen. Ik dwaal wat door de straten. Om weer bij het resort te komen, steek ik dwars door de droge rivierbedding. Het is nauwelijks voor te stellen dat hier ooit water gestaan heeft. Aan de andere kant voorspelt de brede rivierbedding dat het hier flink kan spoken bij flinke regenval. Ik kom uit op de andere oever. Ik loop door naar het casino. Op het terras bestel ik een koude cola. Terwijl ik daar zit komen ook andere reisgenoten aangelopen voor de lunch. Ik bestel een Nacho schotel. Dit terras lijkt de beste locatie om te wachten op het vertrek naar de luchthaven.

Australië - De oude gevangenis van Alice Springs

Het is vijftien kilometer naar de luchthaven. Het lijkt op de luchthaven allemaal niet zo druk. Er gaat één vlucht naar Adelaide en één vlucht om 18:40 naar Darwin. Bij het boarden loop ik als één van de eerste naar het vliegtuig. Er staan twee vliegtuigen. Welke zou het juiste toestel zijn? Ik zie geen “Qantas” op het toestel staan. Het vliegtuig van Alliance blijkt door Qantas gebruikt te worden. Ik word vriendelijk verwelkomt aan boord. Om 19:00 stijgt het kleine vliegtuigje op voor een vlucht van een uur en vijfenveertig minuten. Met een mooie oranje gloed treedt de duisternis in. Wanneer we in Darwin landen is het geheel donker. In de aankomsthal wacht Ann ons op. Zij begeleidt ons de komende dagen en is ook de chauffeuse van de bus. Direct buiten het luchthavengebouw voel ik de drukkende warmte. De temperatuur in Darwin is weliswaar maar 35 graden, maar de luchtvochtigheid is hoog. Mijn bril beslaat direct wanneer ik naar buiten loop. In twintig minuten rijdt Ann ons naar het Travelodge hotel in het centrum van Darwin. Om de lift te bedienen moet eerst de kamersleutel gescand worden. Ik stap echter in de ene lift, mijn kamergenoot met de keycard in de andere lift. Niemand in mijn lift moet naar de derde verdieping. Ik kom op de eerste, vijfde en tweede. Ik besluit hier uit te stappen, alleen met de trap kom ik ook niet op de derde. Wat nu? Ik ga maar weer naar beneden en bel mijn kamergenoot. Het probleem is snel verholpen. Het is tien uur in de avond. De receptionist helpt ons aan een adresje waar we nog een biertje kunnen drinken. Hij adviseert “Charlie’s of Darwin”. Wanneer we aan komen lopen ziet de ingang er vaag uit. Een trappenhuis vol graffiti en half afgebouwde muren. Op de eerste verdieping blijkt een leuk café te zitten. Met een biertje in de hand kijken we door het open raam uit over de straat. Het is nog steeds warm buiten.