Australië > Naar de Pinnacle lookout

Ik heb vannacht prima geslapen. Net voor de wekker ben ik wakker. Ik neem een douche en eet mijn yoghurt. Wel begin ik wat verkouden te raken. Meerdere reisgenoten kuchen en hoesten. Om acht uur ontmoet ik de reisgenoten weer bij de bus. We rijden Warrnambool uit richting Tower Hill. Tower Hill is een klein natuurgebied rond een oude uitgedoofde vulkaankrater. In het park zijn verschillende wandelroutes. Koala’s en de oost grijze kangoeroe kunnen hier vaak gespot worden. Al direct wanneer ik de bus uitstap, zie ik een koalabeer in de boom. Hij slaapt. Even verderop ligt een tweede in een boom. Ik volg de route naar de oude vulkaan krater. De krater is tienduizenden jaren oud. Het kratermeer is rondom begroeid met bomen. Terwijl ik rond het meer loop, springen twee kangoeroes voorbij. Ze blijven even nieuwsgierig kijken. Ook aan de andere zijde van het pad zitten kangoeroes tussen de struiken. In de bomen hoor ik vogels. Ik zie vooral de kleine kleurrijke bewegelijke vogeltjes. De wandelroute is een rondje en keert terug bij de parkeerplaats. In de bomen zitten inmiddels meerdere koala’s. Een jonge koala eet de bladeren van de eucalyptusboom.

Australië - Een jonge wolf bij het kratermeer van Tower Hill

De koala’s zijn lastig te fotograferen tussen het bladerdek. Terwijl ik de bomen afspeur aan de andere zijde van de parkeerplaats, loopt plots een jong vosje over het pad. Het dier blijft op enkele meters afstand zitten. Hij lijkt zich niet druk te maken om mij. Grappig. Na twee uur rijden we verder naar Dunkeld. Een klein plaatsje aan de rand van de Grampians National Park. Ik bestel koffie en een broodje als lunch. Vandaag overnachten we in Halls Gap, midden in het natuurgebied. Omdat er geen alcoholische dranken voorhanden zijn bij de overnachting, koop ik enkele biertjes in de supermarkt voor vanavond. Grampians National Park omvat een zandsteengebergte. Het gebied kreeg zijn naam in 1836 omdat de bergen op de Grampian Mountains in Schotland zouden lijken. Om twee uur arriveren we bij de Mountain View lodge, enkele kilometers buiten Halls Gap. De Lodge bestaat uit een rij aaneengeschakelde huisjes. De kamers zijn ruim en zien er goed uit. In de namiddag rijden we met de bus het National Park Grampians in. Vanaf de parkeerplaats Wonderland loopt een trail naar het Pinnacle uitzichtpunt. Tijdens de tocht van tweeënhalf uur klimt de route zo’n 250 meter. We volgen de gele pijlen op de rotsen. Ik stap van rots naar rots en kom hoger en hoger. De route is prachtig en het weer is schitterend. In merk dat mijn verstopte neus het klimmen bemoeilijkt. Het laatste stukje naar de top, loopt tussen twee rotswanden door

Australië - Het uitkijkpunt in de Grampians

. Het pad is zo smal dat ik er maar net door pas. Op de top ligt The Pinnacle. The Pinnacle is een rotspunt met uitzicht op de diepe vallei er onder. De rots is voor de veiligheid met hekken omgeven. Op de rotspunt staat een straffe wind. Ik maak wat foto’s en loop snel weer terug. Uit de wind wacht ik tot iedereen foto’s gemaakt heeft. De terugweg verloopt makkelijker. Via de rotsblokken keer ik weer terug naar het parkeerterrein. We zijn eerder bij het parkeerterrein dan gepland. Omdat ook de wandelaars wan de kortere route al terug zijn, kunnen we eerder vertrekken. Bij het resort staat een groep Kangoeroes achter de huisjes in het grasland. Wanneer we hier een foto van willen maken, huppen de dieren weg. Voor de avond is er een barbecue georganiseerd bij het resort. Eén andere optie om hier te eten is lastig. Het ligt te afgelegen. Bij de receptie is het vlees bereid en staat een salade gereed. Het vlees smaakt prima, al is het wat jammer dat al het vlees in een keer gereed is. Na het eten loop ik nog een keer naar het veld met kangoeroes. Enkele dieren grazen in de wei. In de boom zitten roze kaketoes. Dit vormt een mooie afsluiting van de dag. Ik ga op tijd naar bed. Morgen loopt de wekker vroeg af voor een tocht naar Adelaide.