
Home > Australië > Rondreis Australië > Reisverslag dag 22
9 december 2023 - 6 januari 2024 (29 dagen)
De vogels zijn al vroeg wakker buiten. Vanaf een uur of zes maken zij een hels kabaal. Ik ontbijt in het huisje met yoghurt, jus d’orange en koffie. Met de bus rijden we naar een andere plek rond de Nawurlandja berg, waar ook door Aboriginals rotstekeningen aangebracht zijn. Vanaf het parkeerterrein is het ongeveer een half uurtje lopen naar de tekeningen. Hoewel het pas half negen is, is het al vochtig warm. Volgens de weersverwachting wordt het vandaag nog iets warmer dan gisteren. De warmte is misschien niet eens het vervelendste in het bos. Dit zijn de vele vliegen die rondzoemen. Ik zit in een continue twijfel of ik mijn vliegennet zal gebruiken. Het synthetische netje zelf is ook warm. Ik besluit het zonder te proberen. De Aboriginals rotstekeningen liggen onder een overhangende rotsformatie. Ann vertelt dat zij bang is dat de tekeningen binnenkort niet meer zichtbaar zijn. In de jaren dat zij gidst, ziet ze de kwaliteit van de tekeningen snel afnemen. Dit komt door weersinvloeden, bezoekers, maar ook door dieren die langs de tekeningen schrapen. Rond de parkeerplaats zijn sporen van recente branden. Ann geeft aan dat afgelopen weekend een kleine brand gewoed heeft na een blikseminslag. De firehawks roofvogels maken hier gebruik van. Zij pakken brandende takjes om verderop hun prooi op te jagen. Zij zullen zich hierbij niet bewust zijn dat ze de bosbranden verergeren. Op de terugweg naar de lodge stoppen we bij het bezoekerscentrum. Eén klein museum toont de geschiedenis en voorwerpen van de Aboriginals. Net voor het middaguur ben ik weer terug bij de lodge. Ik ga naar het zwembad om wat af te koelen.
Dit valt tegen. Het water is warm. Wanneer ik weer op de kant kom, komen direct vliegen aangevlogen. Ik trek mij terug in mijn kamer. Aan het einde van de middag verzamelen we voor een boottocht op de Yellow rivier. Vanuit de boot is goed te zien dat het water hoog staat. De oevers staan onder water. Vogels zitten in het grasland. Een Australische Jacana loopt over de bladeren van de waterlelie.
In de droge periode komen in dit natuurgebied vaak krokodillen bijeen. Nu, tijdens het natte seizoen, kunnen de beesten zich verder verspreiden. Een krokodil kan wel honderd kilometer op een dag afleggen. Hopelijk gaan we vandaag nog wel een krokodil zien. Wanneer een tweede boot passeert informeert Jess, onze schipper, of zij iets gezien hebben? Er blijkt verderop een krokodil op de oever te liggen. Jess vaart de boot tot vlak bij het dier.
De krokodil ligt te rusten met zijn bek open voor verkoeling. Op de terugweg passeren we een zwemmende krokodil. Hij blijft enkele tientallen meters naast de boot zwemmen. De krokodil zoekt daarna snel een veilig heenkomen en duikt onder. Zoutwater-krokodillen kunnen wel ruim vijf meter lang worden. Met hun krachtige staart bewegen ze zich voort in het water. Krokodillen eten prooien die kleiner zijn dan zijzelf. Ook mensen lopen gevaar in het water. Het is niet voor niets dat Jess waarschuwt niet met de armen buiten boord te komen. Terwijl we terugkeren naar de steiger, zakt de zon aan de horizon. Meer en meer vogeltjes laten zich horen. Terug bij de lodge ga ik naar het restaurant. Vandaag kies ik voor een krokodil burger. Wel zo toepasselijk.