
Home > Australië > Rondreis Australië > Reisverslag dag 19
9 december 2023 - 6 januari 2024 (29 dagen)
Vandaag gaan we het West MacDonnells Ranges National Park bezoeken. Omdat het ook vandaag weer boven de veertig graden wordt, gaan we vroeg op pad. ‘s Morgens is de temperatuur nog wat lager. De MacDonnells Ranges zijn twee bergketens die in oost-westelijke richting over honderden kilometers lopen. Met de bus rijden we tussen de twee bergketens door. Het landschap is droog. Op verschillende plekken zijn de gevolgen van bosbranden nog zichtbaar. Sommige bomen zijn beter in het overleven van de branden en staan nu eenzaam in het landschap. We rijden al eerste naar de Ormiston Gorge aan de westzijde van het natuurpark. Een wandelpad loopt de bergen in. Vanaf de hoogte is er een mooi uitzicht op de Ormiston Pound kloof. Onder in de kloof ligt nog water. De route komt uit bij een uitkijkpunt.
Hiervandaan is de hele kloof zichtbaar. Aan de andere zijde dalen we weer af tot aan de bijna drooggevallen rivierbedding. Hiervandaan hebben we twee opties. Eén optie is om dezelfde weg terug te lopen. De andere optie is om door de rivierbedding terug te lopen naar het beginpunt. Bij deze laatste optie geeft een bord aan dat dit door het water loopt. Ik kies voor de rivierbedding. Even verderop trek ik mijn schoenen uit en waad door het water van de Ormiston Pound. Het koude water komt tot net boven mijn knieën. Gelukkig liggen er geen rotsen of scherpe stenen op de bodem. Aan de overzijde droog ik mijn voeten en trek mijn schoenen weer aan.
Over de rotsen klim en klauter ik verder. Het is soms goed kijken hoe de route het beste te nemen is. De uitzichten onderweg op de kloof en de waterpartijen zijn prachtig. De beide routes komen ongeveer gelijktijdig uit bij de bus. Gezamenlijk rijden we naar de Ellery Creek Big hole. Bij een natuurlijke kloof tussen de MacDonnels bergen ligt een flinke waterpoel. Ik trek mijn zwembroek aan en ga het frisse water in. Dit koelt heerlijk af. Ik zwem naar de overzijde van het water. Hier is een doorgang tussen twee rotsformaties. Achter de rotsen ligt een klein strandje. Ik schat dat ik zo’n driehonderd meter gezwommen te hebben. Wat een prachtige omgeving is dit. Op de kant laat ik mij opdrogen, terwijl ik mijn lunch nuttig. De laatste stop in de MacDonnels Range is bij Simpsons Gap doorgang, een natuurlijk opening tussen de rotsen.
Vanaf het parkeerterrein wandel ik naar de kloof. Een drukkende warmte komt mij tegemoet. Het is 42 graden in de schaduw. In een rustig tempo loop ik verder de kloof in. De combinatie van de rotsen en de kleinere waterpoeltjes creëren een mooi geheel. Ik besluit niet al te lang te blijven kijken. Ik keer terug naar de koelte in de bus. Vanaf de Simpsons Gap is het nog maar een half uurtje rijden naar Alice Springs. Halverwege de middag ben ik weer terug in het Desert Palms resort. Ik gebruik de tijd om even op bed te gaan liggen. Het eten gisteren bij het casino beviel goed. Of eigenlijk de nevel, die voor verkoeling zorgde, beviel goed. We besluiten om hier weer te gaan eten. Ik bestel vandaag een burger en bier. Ik merk dat ik weinig trek heb. Waarschijnlijk door de korte nachten en de warmte. Ik keer terug naar mijn kamer en kruip in bed.