Koeweit > Vlucht naar Koeweit

Hoewel ik een korte nacht had, ben ik al voor de wekker wakker. Wanneer ik het gordijn opendoe zie ik een grote tanker voorzichtig aanleggen bij het schip. Het vloeibare aardgas wordt aangevuld. Ik neem een douche, pak mijn handbagage en check de cabine voor de laatste keer of ik niets heb achter gelaten. Daarna ga ik naar het ontbijt restaurant. Ik ontmoet hier weer een Brits stel die een paar dagen geleden naast mij zaten in het theater. Zij wonen tijdenlijk in Qatar. Ze vinden het verstandig dat ik mijn huurauto gecanceld heb en met de taxi door Koeweit ga reizen. Zij hebben nog een dagje cruisen voor de boeg. Morgen in Doha gaan zij van boord. Na het ontbijt loop ik nog één rondje over het schip. Ik passeer voor de laatste keer het zwembad. Daarna loop ik naar de uitgang. Ik ben iets te vroeg voor mijn tijdslot van 10:10 uur. Dit lijkt mij geen probleem. Toch verschijnt er een rode melding bij het uitchecken. Ik moet mijn account nog afsluiten. Door veranderingen in mijn excursiepakket heb ik nog geld tegoed. Bij de desk begrijp ik dat ze dit niet op mijn creditcard kunnen bijboeken. Waarschijnlijk is dit uit voorzorg door mijn bank geblokkeerd. Ik krijg 4,70 euro contant uitgekeerd. In het terminalgebouw ligt alle bagage uitgestald. Ik vind mijn koffer bij het bordje 32. Ik hevel snel de vloeibare toiletartikelen uit mijn handbagage over naar mijn hoofdbagage. Voor de terminal word ik direct aangesproken door een taxichauffeur. ‘Taxi?’. Ik ben wat op mijn hoede omdat hij mij leidt naar een parkeerterrein en niet naar één van de wachtende taxi’s. De rij was erg lang, zegt hij. Ook legt hij uit dat het hogere starttarief komt door de haven-pickup. Hier geldt een toeslag. Vooralsnog klinkt alles plausibel. Wanneer ik even later bij terminal twee van de luchthaven van Dubai uit stap, moet ik 72 dirham afrekenen, zo’n 20 euro. Ik had op meer gerekend. De chauffeur snelt weg. Waarschijnlijk probeert hij nog een ritje vanuit de haven te regelen. Doordat alles soepel en voorspoedig verloopt ben ik wel erg vroeg op de luchthaven. Mijn vlucht gaat pas over vier uur. Ik kan gelukkig wel al mijn hoofdbagage inchecken. Ook hier ben ik direct aan de beurt. Zodra ik ook door de douane en handbagagecontrole ben, zoek ik een stoel en pak mijn leesboek. De tijd verstrijk langzaam. Ik bestel een koffie en een snack. Hier werkt mijn creditcard gelukkig wel, want ik heb geen lokale valuta meer.

Koeweit - Het vliegtuig staat klaar om te vertrekken naar Koeweit

Voor de vlucht komt iemand naast mij zitten. We raken aan de praat. Hij heet Ayyoob en komt oorspronkelijk uit India en woont al 31 jaar in Koeweit. Het is regionaal manager van de supermarkt in Koeweit. Voor ik er erg in heb krijg ik van alles aangeboden. Of ik zijn chauffeur nodig heb?, of ik met hem wil gaan eten? en of hij mij een simkaart met internet moet laten brengen? Het is een aardige man, maar ik kan niet zo goed plaatsen hoe ik hier mee om moet gaan? Het lijkt erop dat hij mij in ieder geval naar mijn hotel kan brengen. Wanneer hij het Oasis hotel hoort, vindt hij het maar een middelmatig hotel. Dit vermoeden had ik al en dat hij luxere hotels gewend is. Ik zit voorin, Ayyoob meer naar achteren. Ik kijk wel even hoe het verder gaat. Bij het opstijgen zie ik Dubai kleiner worden. Daarna vliegen we vooral over de Perzische golf. Onder mij zie ik verschillende olietankers varen en zie ik booreilanden in zee liggen. In Koeweit is het één uurtje vroeger. Hierdoor landen we om twintig minuten over drie. In de aankomsthal laat ik mijn visum zien bij de douane. Ik moet door naar de ‘politie’. Tussen de douaniers zit één agent om vingerafdrukken af te nemen. Ook word ik op de foto gezet. Daarna loop ik Koeweit in. Bij de bagageband ontmoet ik Ayyoob weer. Wanneer we de bagage hebben, leidt hij mij naar buiten. Zijn chauffeur komt voorrijden. Ayyoob vindt het hotel dat ik geboekt heb maar niets. Slecht hotel, slechte wijk en kleine kamers, moppert hij. Of hij niet een ander hotel voor mij moet boeken? Ik moet hem beloven dat als ik mij oncomfortabel voel in het Oasis hotel, ik hem moet bellen. Dan komt hij mij halen. Ik word aan de achterzijde van het hotel afgezet. Ayyoob loopt mee naar binnen om te vragen of er nog iets in Koeweitse dinars betaald moet worden. Ik heb nog geen geld. Ondertussen geeft hij de receptionist mee dat hij mij een goede kamer moet geven! Hij drukt beide mannen zijn visitekaartje in handen, met regionaal-manager er op. Zij kijken wat verbouwereerd. Ondertussen kopiëren ze mijn paspoort en visum.

Koeweit - De kleurrijke fontein voor de moskee

Ik krijg een kamer op de vijfde verdieping met uitzicht op Koeweit-stad. In de verte zie ik de Koeweit Towers, de bolvormige watertorens, die het symbool zijn van de stad. Aan het begin van de avond loop ik de stad in. Ik wissel vijftig euro naar Koeweitse dinars. Dan loop ik de Al-Mubarakiya souq in. De straten zijn sierlijk verlicht en het is gezellig druk op straat. Wanneer ik naar de Grote moskee loop, wordt het rustiger. Ik loop hele stukken alleen met voorbijrazend verkeer naast mij. Ik besluit weer meer naar de souq te lopen. Er staat een rij auto’s voor de parkeergarage. Dit betekent dat nog steeds mensen arriveren om inkopen te doen. Ik zie het ook drukker en drukker worden. Ik dwaal door de straatjes. Tot mijn verbazing spreek niemand mij aan om iets te kopen. Dit komt waarschijnlijk omdat hier weinig toeristen komen. Uberhaupt kijkt bijna niemand mij aan. Slechts een enkeling knikt heel even. Op een pleintje met tafeltjes besluit ik te gaan eten. Ayyoob had eerder aangegeven dat je in Koeweit erg goed kunt eten. Ik sla dit advies in de wind en bestel pizza. Hier heb ik trek in.