
Home > Verenigde Arabische Emiraten > Qatar, Bahrein en Koeweit > Reisverslag dag 7
3 - 14 januari 2025 (12 dagen)
Vanochtend wordt er weer geklopt op de deur voor het ontbijt. Er staat een frisse wind op het balkon. Ik nuttig mijn ontbijt daarom in mijn hut. Ondertussen meert de MSC Euribia aan aan de pier bij het eiland Sir Bani Yas. Dit eiland is onderdeel van de emiraat Abu Dhabi en is een natuurreservaat. De eerste sheik van Abu Dhabi gaf in 1977 opdracht om dit park aan te leggen. Sindsdien zijn wilde beesten geïmporteerd. Doordat er nauwelijks natuurlijke vijanden op het eiland voorkomen, is de populatie flink gegroeid. Inmiddels bevinden zich zo’n 17.000 dieren in het uitgestrekte park. Ik begin de dag met een safari excursie. Wanneer ik de pier af loop, zie ik honderden strandbedjes gereed staan. Ik twijfel even of ik alvast een bedje moet claimen. Wanneer ik terugkom, zijn ze waarschijnlijk allemaal bezet. Ik besluit het niet te doen. Ik zie het later wel. Ik stap in een 4x4 jeep. Ik word welkom geheten met ‘Hello Ronald’. De drie Canadese dames van de fietstocht eerder in Doha zitten al aan boord. Gezellig. Ze zijn benieuwd wat ik de afgelopen dagen beleefd heb. Zij hadden mij uitgenodigd om met hun te dineren, maar hiervoor heb ik beleefd bedankt. Ik vind het ook wel leuk om iedere dag andere mensen te ontmoeten. Ook hebben zij een vast tijdslot om acht uur. Dit vind ik wat laat.
Wanneer er negen mensen aan boord zijn vertrekken we. De chauffeur legt tijdens het rijden uit dat het eiland op initiatief van de sheik ontstaan is. Ook toont hij het paleis van de huidige sheik. Sporadisch verblijft hij op het eiland. De meeste bezoekers komen hier met een cruiseschip. Al langs het hek spotten we dieren. Het gebied waar de wilde dieren leven is 14 km2 groot. Ondanks de hitte in de zomer is er voldoende begroeiing. De chauffeur meldt de namen van de dieren, maar in de open wagen en de wind komt niet alles door. Ik begrijp alleen dat de gekleurde antilopen oorspronkelijk uit India komen. Ik zoek thuis wel op welk soort het precies is. Direct in het park spotten we de nodige dieren. Dat is ook niet zo moeilijk want ze worden net bijgevoederd. Honderden herten rennen achter de voederwagen aan. Een groep giraffen staat bij een hogere voederbak. Dit geeft ons wel de gelegenheid om de dieren goed te bekijken. Onze chauffeur zegt dat als we geluk hebben we cheeta’s kunnen zien. Dit verwacht ik niet, wanneer mannen eten verspreiden. Even verderop stopt hij bij het cheeta verblijf. Twee beesten zijn in hun kooi net gevoederd.
Volgens de chauffeur kunnen ze er ook uit, maar dit betwijfel ik. We spotten nog verschillende antilopen soorten, struisvogels en een soort schaap met een groot gewei. Na anderhalf uur keren we weer terug. De safari tocht was leuker dan ik mij vooraf bedacht had. Terug op het strand, ga ik op zoek naar een strandbedje. Zoals ik al verwachtte, zijn alle bedjes bezet. In ieder geval door een handdoek. Helemaal aan het einde vind ik één stoel onder een parasol. Meer heb ik niet nodig. Ik ga liggen en pak mijn leesboek. Ik houd wel mijn trui aan, want er waait een stevige wind over het strand. De drankjes op het eiland zijn inclusief op de cruise kaart. Ik bestel af en toe wat te drinken. Ook voor de lunch is een uitgebreid buffet opgesteld. Vanachter het buffet wuift de ober al naar mij. Hij bedient mij ‘s avonds in het restaurant. Zou hij iedere gast in zijn wijk zo begroeten? Na de lunch kruip ik weer in mijn boek. Het begint steeds spannender te worden. Aan de horizon zie ik een tweede cruise boot aan komen varen.
Een kleiner schip. Duwboten helpen het schip om ook aan de pier aan te leggen. Wanneer de nieuwe groep toeristen aan wal komt, vind ik het een mooi moment om terug te keren naar het schip. In mijn kamer zie ik dat de schoonmaakwerkzaamheden aan het balkon nog bezig zijn. Ali, die mijn kamer onderhoudt, zegt dat hij later wel terug zal komen om het af te maken. Dit lijkt mij wat overbodig. Ik ga op dek vijf een glas wijn halen, zodat hij zijn werk af kan ronden. Tijdens het avondeten kom ik te zitten tussen een Russisch stel en een Portugees stel. De Portugese conversatie loopt al snel vast. De Russen spreken een beetje Engels. Ik begrijp dat zij op de Krim wonen en Oekraïne al sinds 1914 als Russisch beschouwen. Dit onderwerp kunnen we beter niet verder uitdiepen. We praten verder over het eiland Sir Bani Yas, het strand en de safari.
Wanneer zij hun diner volbracht hebben, verschijnen er nieuwe gasten aan de tafel naast mij. Dit keer twee mannen uit Spanje en Polen. Men hen gaat het gesprek verder in redelijk goed Engels. Wanneer ik klaar ben met eten, wens ik hun nog een fijne voortzetting. Ik loop richting het theater. Voor de laatste keer woon ik de voorstelling bij. Het lijkt wel of men dit weet. Vanavond zijn alle artiesten tezamen. Het dans- en showteam, de acrobaten, de illusionisten en de zangers. Het is een indrukwekkende combinatie. Niet voor niets krijgen ze na afloop een staande ovatie. Dit is nog niet eerder gebeurd in dit theater.