Verenigde Arabische Emiraten > De Abu Dhabi moskee

Wanneer ik ‘s nachts naar het toilet moet, kan ik niet bedwingen om even te kijken of het ticket alsnog afgeleverd is. Dit is niet het geval. Omdat het ontbijt op de kamer niet vroeg genoeg bezorgd kon worden, ga ik vandaag ontbijten in het buffet restaurant. Hier zitten om zeven uur al verrassend veel mensen. Na het ontbijt loop ik naar de theaterzaal. Dit is het ontmoetingspunt voor de excursie. Op weg hiernaartoe passeer is de excursiedesk. Wanneer ik aan geef dat ik geen ticket heb, wordt alsnog een ticket voor mij geprint. Dit is wel handig, want nu weet ik ook dat ik vandaag in bus 30 verwacht word. Rond acht uur kan ik richting de bus. Wanneer ik de boot verlaat, moet ik eerst langs de douane. Gisteren kreeg ik al een memo waarin aangegeven werd dat iedereen langs de douane van de Verenigde Arabische Emiraten moet. Ook diegene die niet van boord gaan. Op het niet tonen van het paspoort voor 13:00 uur staat een boete. Doordat ik bij een van de eerste excursies van de dag mee ga, zijn er weinig mensen voor mij. Hierdoor moet ik wel een eindeloze zigzag route tussen de lintjes door. Ze verwachten nogal wat mensen. Ik krijg opnieuw een inreis stempel in mijn paspoort voor de VAE. Daarna kan ik naar de bus. Ik ontmoet de gids voor vandaag. Ik denk dat hij Faroot heet, mij hij stelt zich lachend voor als ‘James Bond’. Hij komt oorspronkelijk uit Egypte en tijdens de cruise maanden werkt hij in Abu Dhabi. Terwijl we naar de grote moskee rijden, vertelt hij over de inwoners, de belastingvoordelen en de vooral positieve zaken van de islam. Er wonen maar 500.000 mensen in Abu Dhabi, waarvan maar de helft oorspronkelijke Arabieren. De echte Arabier kleed zich in het witte gewaad met sjaal. Dit is niet verplicht, volgens James, maar men doet dit omdat men trots is dit te dragen. Dit zou ook voor de vrouwen gelden die geheel in het zwart gekleed gaan in hun nikab. Ja, ja. De grote Sheikh Zayed moskee is in de jaren zeventig gebouwd.

Verenigde Arabische Emiraten - De pilaren van de moskee weerspiegelen in het water

De moskee biedt plaats aan 50.000 gelovigen en behoort daarmee tot de top tien grootste moskeeën ter wereld. Er moeten allerlei formaliteiten uitgevoerd worden, voordat we de bus uit mogen. De bus stopt echter niet bij de moskee, maar bij een glazen koepel aan de andere zijde van het parkeerterrein. Dit is de ingang, benadrukt James. Wanneer ik met de roltrap naar beneden ga, betreed ik een compleet ondergronds winkelcentrum onder de parkeerplaats. Er zit zelfs een McDonalds. Hoeveel moskeeën hebben een Mac op hun terrein? James leidt onze groep langs de winkeltjes naar de securitycontrole. Hij is wat nerveus. Het verschilt van dag tot dag wat men accepteert als kleding. Bedek zo veel mogelijk is zijn advies. Sommige mensen schaffen nog hoofddoekjes of bedekkende kleding aan. Wanneer we bij de controle zijn, blijkt één vrouw geen hoofddoekje te hebben. Zij wordt geweigerd en moet achterblijven. Die heeft niet echt opgelet. Via een lange gang onder de grond kom ik bij de ingang van de moskee. Hiervoor moet ik de afstand van het complete parkeerterrein overbruggen. Voor diegene die slecht ter been zijn, is er elektrisch vervoer. Wanneer ik weer boven de grond kom, sta ik pal voor de Sheikh Zayed moskee. Ik zie de pilaren van de moskee weerspiegelen in de waterpartijen. Wouw, wat is dit schitterend en ik ben nog niet eens binnen. James adviseert ons niet te lang tijd te nemen met het maken van foto’s. Doordat we vroeg zijn is de gebedsruimte van de moskee ook nog redelijk rustig, maar achter ons zijn talrijke bussen gearriveerd. Uiteraard begrijpt hij dat wij foto’s willen maken van het eerste zicht op de enorme binnenplaats. De gehele moskee is voorzien van Italiaans marmer.

Verenigde Arabische Emiraten - De prachtige doorgang van de Sheikh Zayed moskee

Het witte gesteente weerspiegeld in de zon. Ik blijf foto’s maken. Ook de gangen tussen de pilaren zijn fotogeniek. Ik heb al redelijk wat moskeeën bezocht, maar deze moskee is wel heel speciaal. Uiteindelijk kom ik uit bij de gebedsruimte, het overdekte gedeelte van de moskee. Enorme kroonluchters hangen aan het plafond. Ik weet niet of ik daar onder zou willen bidden? Ik probeer mij voor te stellen hoe de ruimte er uit ziet gevuld met biddende moslims. Via de gang onder het parkeerterrein kom ik weer bij de bus. Wanneer de groep compleet is, verlaten we het terrein. Ik werp nog een blik op het enorme complex. Dit had ik niet willen missen. De volgende stop is bij het Emirates Palace Hotel. Vanaf een afstandje zie ik dit extreem luxe hotel op een landtong liggen. Ook zie ik de skyline van Abu Dhabi achter mij. We vervolgen over de Cornice, de boulevard van Abu Dhabi langs de kustlijn. Links zie ik wandelaars en hardlopers over de boulevard. Aan de andere zijde zie ik de hoge flatgebouwen van de stad. Ik heb vanmorgen nog overwogen om na de excursie met een shuttlebus naar het stadscentrum te gaan. Terwijl ik het centrum zo zie terwijl ik erlangs rijd, besluit ik dit niet te doen. Ik blijf de rest van de middag op het schip. Met de bus rijden we nog naar het eiland Manarat Al Saadvat. Hier ligt een dependance van het Louvre museum en wordt de laatste hand gelegd aan het Guggenheim en het National museum. Als laatste stop bezoeken we de dadel markt. Hoewel dadels een belangrijk product voor Abu Dhabi zijn, vind ik ze minder lekker. Ik wandel wat rond de markthallen. Ik kijk of ik ergens een cola kan aanschaffen. Dit lukt niet. Rond één uur ben ik weer bij de MSC Euribia. Ik leg mijn rugtas in mijn cabin, pak mijn leesboek en ga naar het restaurant. Het is rustig. Ik pak wat te eten en vind een rustig hoekje. Ik trek mij terug met mijn boek. Later verhuis is naar het zwembad.

Verenigde Arabische Emiraten - De wolkenkrabbers van Abu Dhabi langs de kust

Ook hier is het niet zo druk. Waarschijnlijk zijn nog veel mensen van boord. Een ober komt vragen of alles goed is? Hij is benieuwd waar ik vandaan kom? Hij komt van Bali. Ik vertel hem dat ik binnenkort naar de kleine Sunda eilanden ga. Hij is verheugd. Even later komt een collega informeren waar ik vandaan kom. Ook hij komt van Bali. Hij is nu twee maanden op de cruise als ober en verheugd zich op de reis naar Noorwegen in april. Hij wil geld sparen om zelf te kunnen reizen. Ik schat hem nog geen vijfentwintig, dus hij heeft nog een leven vol mogelijkheden voor hem. In de namiddag bestel ik een wijntje en ga ik terug naar mijn cabin. Op mijn balkon lees ik in het zonnetje verder. Ondertussen heb ik uitzicht op Abu Dhabi. Wat heerlijk. Bij het eten word ik al herkend. Direct loopt de serveerster mee naar mijn tafel. Ze wil weten wat ik vandaag gedaan heb? Ik laat haar de foto zien van de moskee. Het is rustiger in het restaurant. Hierdoor heb ik geen buren. Ik werk mijn reisverslag bij tussen de gangen door. Ook de obers zijn hier inmiddels aan gewend. Wanneer ik aan mijn hoofdgerecht begin, komt aan de tafel een dame uit het Verenigd Koninkrijk. Al snel raken we aan de praat. Er ontstaat een leuk gesprek. Zij wil nog een keertje terug met haar dochter en kleindochter naar Abu Dhabi. Ze wil dan overnachten in het Emirates Palace Hotel. Wanneer ik haar vraag waarom ze dit zou doen?, omdat je ‘s nachts toch je ogen dicht doet, realiseert ze zich dat je het geld in Abu Dhabi wellicht beter kunt besteden. Vanavond is er een illusionist in het theater. Hoewel ik altijd wat sceptisch ben over goochelaars, zie ik met verbazing hoe de assistente verdwijnt op het podium. Hoe is dit mogelijk. Ook eenvoudiger trucs waarbij in seconden gewisseld wordt van kledij, lijken onmogelijk. De show wordt afgesloten met een wisseltruc. Binnen een oogwenk neemt de assistente de plaats in van de illusionist en andersom. Ik ben perplex. Na afloop ga ik naar het liveoptreden op dek zeven aan de andere zijde van het schip. Ik bestel een drankje en geniet van de muziek.