Georgië > De heilige Nino in Bodbe

Het ontbijt is pas beschikbaar vanaf acht uur. We melden ons in de ontbijtzaal. Op tafel staat een eenvoudig buffet uitgestald. Als brood zijn er flensjes. Ik pak wat brood, kaas, ei en oploskoffie. Om negen uur komt de bus voorrijden. In zo’n twee uur rijden we naar het klooster van Bodbe. In dit actieve vrouwenklooster ligt de heilige Nino begraven. Door haar bekeringswerk is Georgië in de vierde eeuw overgegaan op het Christendom. Haar marmeren tombe bevindt zich in een klein kapelletje aan de zijkant van de basiliek. Deze tombe is voor veel Georgiërs een bedevaartsoord. Niet ver van het klooster ligt het plaatsje Sighnaghi. Het ommuurde stadje is in de 18de eeuw gebouwd. De stadsmuur telt 23 wachttorens. Door de hoge ligging, de cipres bomen en de rode dakpannen op de huizen heeft de stad een Toscaanse indruk. In de reisgids wordt geadviseerd om zeker het orthodoxe kerkje te bezoeken. Helaas blijkt de kerk gesloten te zijn. Overal in de straten van Sighnaghi zijn souvenirshops en restaurants. Wij kiezen voor een restaurant met een dakterras.

Georgië - Het klooster waar de heilige Nino begraven ligt

We kijken uit over Sighnaghi en de diepe vallei. Een jong katje vindt onze aanwezigheid wel leuk. Brutaal klimt het beest op tafel. We duwen hem er weer af. De serveerster neemt hem mee. Dit helpt maar even. Het katje is snel weer terug. In de tussentijd zijn er andere gasten gekomen. Een nieuw doelwit voor het diertje. We hebben net voldoende tijd om ons eten te nuttigen. We willen niet te laat terugkeren bij de bus. Snel rekenen we af. In het toilet doet het licht het niet. Het blijkt dat de hele stad zonder stroom zit. Dit verklaart het ronkende geluid van verschillende generatoren. Precies op de tijd zijn we weer bij de bus. We maken ons op voor de rit naar Tbilisi. Nino meldt trots dat we over de nieuwe snelweg naar de hoofdstad rijden. De weg is pas vorig jaar gerealiseerd. Bij het naderen van de stad, neemt het verkeer toe.

Georgië - Uitzicht over Sighnaghi en de diepe vallei

Regelmatig staat het verkeer stil. Tegen vier uur bereiken we het Address hotel in Tbilisi. De bus kan niet voor het hotel komen. Daarom lopen we de laatste tweehonderd meter met de bagage. Rond vijf uur volgen we Maaike naar de oude stad. Zij laat zien hoe je het beste via de onderdoorgang van de brug, de Mtkvari rivier kunt oversteken. In de oude stad gaat iedereen zijn eigen weg. Wij dwalen door de straatjes en komen uit op het Freedom plein. Hier bevindt zich een leuk café met een buitenterras. Ik bestel een biertje. Later vinden we een klein restaurantje in de smalle straatjes van de oude stad. Op de eerste verdieping bestellen we wat hapjes.

Georgië - De moderne voetgangersbrug in Tbilisi

Veel honger hebben we niet. De Duitse eigenaar biedt ons na afloop een fles met Georgisch bier aan. Een aardig gebaar. Op de terugweg naar het hotel, lopen we over de Vredesbrug. De moderne glazen voetgangersbrug is het symbool van de stad Tbilisi.