
Home > Armenië > Rondreis Kaukasus > Reisverslag dag 16
13 eptember - 3 oktober 2025 (21 dagen)
Het is nog altijd mistig door de laaghangende bewolking wanneer ik de gordijnen openschuif. Dat belooft niet veel goeds voor de tocht met de kabelbaan vanmiddag. In de ontbijtzaal is het druk. Alle groepen komen precies tegelijk aan. Er ontstaan al snel flinke rijen. Ik heb het geluk redelijk vooraan te staan. Na het ontbijt rijden we met twee kleine busjes naar Khndzoresk. Het laatste stuk van de route is onverhard. Khndzoresk is een historisch dorp beroemd om zijn spectaculaire rotsachtige landschap en oude grotwoningen. Het dorp ligt in een diepe kloof, waar sinds de middeleeuwen mensen hun huizen, kerken en opslagruimtes direct in de zachte vulkanische rotsen uitgroeven. Deze grotwoningen boden bescherming tegen invasies en vijandelijkheden in de regio. De laatste woningen waren nog bewoond tot de jaren vijftig van de vorige eeuw. Wanneer we bij het parkeerterrein arriveren, is het nog steeds mistig. We moeten een trap afdalen met zo’n vierhonderd treden. Onderaan ligt een hangbrug over het ravijn. Door de mist is de hoogte van 63 meter nauwelijks waarneembaar. Aan de overzijde van het ravijn, bevinden zich de grotwoningen. Langs het pad liggen diversen uitsparingen. Het pad komt uit bij een oud 17de eeuws kerkje. We kunnen de kerk bezichtigen. In de omgeving is niemand te bekennen.
Men heeft er kennelijk vertrouwen in dat niets beschadigd wordt door bezoekers. Ik volg het pad verder omhoog. Het weer begint iets beter te worden. De mist trekt langzaam op. Hierdoor kan ik ook zien dat de grotwoningen zich tot boven in de steile rotsen bevinden. Een mooi gezicht. Via de hangbrug en de lange trap keer ik weer terug naar het beginpunt. Met de busjes rijden we terug naar Goris. Omdat er niet veel restaurants in de nabijheid van het hotel zijn, lunchen we in het hotel. Ik heb een kippensoep besteld. Ik krijg een goed gevulde kom. Het smaakt prima. In de middag rijden we richting Tatev. Hier is in de negende eeuw het klooster van Tatev opgericht. Het klooster ligt op de rand van een steile klif. Het klooster is te bereiken via een bergachtige weg vol met haarspeldbochten, maar het is ook met een kabelbaan te bereiken. Een ruim vijf kilometer lange kabelbaan leidt tot aan het klooster. Tot voor kort was dit de langste kabelbaan ter wereld. Tegenwoordig ligt de langste kabelbaan in Vietnam. We hebben een vast tijdslot. Om precies half drie kunnen we aan boord van de gondel.
De gehele groep kan in één keer mee. Vanuit de gondel heb ik uitzicht over de vallei onder mij. Na zo’n twaalf minuten arriveren we bij het klooster. Het klooster van Tatev is een verstevigd klooster. Een verdedigingsmuur staat rond het complex. Dit bood vroeger bescherming tegen aanvallen. In het klooster ligt de geestelijke Gregor Tatevatsi begraven. Hij leidde in de veertiende eeuw het Tatev klooster en had een belangrijke rol in de Armeense kerk. Zijn mausoleum is een belangrijke bedevaartsplek voor Armeniërs. Het valt mij op dat de meeste bezoekers van het kerkje in het kloostercomplex hier komen om te bidden of om een kaarsje aan te steken. Een beetje discreet maak ik een foto van het interieur van de kerk. We bekijken de verschillende vertrekken, uitkijkpunten en doorgangen van het kloostercomplex. We zorgen ervoor dat we weer op tijd bij de kabelbaan zijn voor de terugweg.
We hebben een tijdslot van 15:45. Hier valt niet van af te wijken. Met de bus rijden we vervolgens weer naar Goris. ‘s Avonds eten we met de gehele groep in het hotel. Ik kies voor Chakhokhbili, een traditioneel Georgisch gerecht. Hoewel er meer paprika in verwerkt is dan mij lief is, smaakt het prima.