Guadeloupe > Aan boord van de Costa Fortuna

Ik heb vannacht prima geslapen. Rond zeven uur ben ik wakker. Buiten hoor ik al de eerste bedrijvigheid aan de kade. Het appartement is nogal gehorig. We kunnen rustig aan doen. Vandaag hebben we de tijd om Point-à-Pitre te ontdekken. Met de waterkoker zetten we thee en eten een krentenbol. We moeten om twaalf uur uit de kamer zijn, maar we mogen de bagage in de gemeenschappelijke ruimte laten staan. Hiervoor hebben we alleen de voordeursleutel nodig. We kunnen met de code de sleutel uit het kluisje halen, mits niemand anders in onze kamer ingecheckt is. We nemen het zekere voor het onzekere en zetten onze bagage beneden in de hal onderaan de trap. Dit lijkt ons een veilige optie. De zon schijnt volop wanneer we de stad inlopen. Het straatbeeld is direct vrolijker in vergelijking met gisteren. Aan de kade ligt de Costa Fortuna. De cruiseboot waar wij de komende twee weken mee gaan reizen. Enkele passagiers komen net van boord om de stad te gaan verkennen. Eén fietstaxi-chauffeuse legt ons uit dat wij vanmiddag voor het boarden aan het einde moeten zijn. De ingang waar wij nu staan is enkel voor passagiers met een toegangspas. Dat zien we vanmiddag wel. We lopen richting de Spice Market. Waar gisteravond alleen lege tafels stonden, zijn nu talrijke kraampjes onder de historische overkapping ingericht. De meeste zijn gericht op de toeristen. Ook in de zijstraten proberen verkopers souvenirs te verkopen aan de passanten. Langs de kade brengen vissers hun vers gevangen vis aan wal. Pelikanen zitten paraat om restjes op te pikken. Vanuit de haven komen we bij de Place de la Victoire. Place de la Victorie is een belangrijk historisch plein dat zijn naam dankt aan de overwinning van de Franse troepen tijdens de Slag om Pointe-à-Pitre in 1802.

Guadeloupe - Vissers brengen de net gevangen vis aan land

Deze strijd vond plaats tijdens de Napoleontische oorlogen, toen Guadeloupe werd geclaimd door zowel Frankrijk als het Verenigd Koninkrijk. Na de overwinning van de Franse troepen werd Guadeloupe opnieuw een deel van het Franse rijk. Tegenwoordig is het plein ingericht met gras en palmbomen. Aan de andere kant van het plein is een klein festival gaande. Rondom is het feest afgezet met hekken. Het lijkt een lokale en besloten aangelegenheid. Er wordt muziek gemaakt en er wordt gedanst. Voor we er erg in hebben, staan we bij de kathedraal. De Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul is in de volksmond ook bekend als de “IJzeren kathedraal”. De kerk is van binnen voorzien van een stalen frame om de kerk bestand te maken tegen orkanen en aardbevingen. De stalen constructie geeft de kerk een bijzonder uiterlijk. Terwijl we de kerk bewonderen, begint een uitvaart. We verlaten de kerk. We hadden eigenlijk het plan opgevat om ergens koffie te bestellen met een broodje als ontbijt. Tot nu toe hebben we nog geen terrasjes gevonden. We gaan een restaurant binnen. De televisie staat hard aan in de wat kille ruimte met witte plavuizen op de grond. Het is een Aziatisch restaurant en zo te ruiken gaat veel eten in de frituur. Vanuit de keuken klinkt over het geluid van de televisie ‘bonjour’. We bestellen twee koffie. Via de Place de la Victorie lopen we naar de Église Notre-Dame-de-Lourdes van Massabielle.

Guadeloupe - De Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul

Hiervoor volgen we de stijgende weg. Tijdens het klimmetje is goed te merken dat het warm is in de zon. De kerk is eenvoudig, maar achter de kerk ligt de Grotte de Massabielle. Deze replica van de grotten van Lourdes is een bedevaartsplaats op het eiland. Vanaf de kerk willen we naar het Memorial ACTe museum lopen. Eén museum over de geschiedenis van de slavenhandel. De slavernij vormt op alle eilanden waar we komen een belangrijk deel van de geschiedenis. We vragen een paar keer naar de kortste route om bij het museum te komen. Onderweg passeren we een bakkertje, waar we een broodje en cola kopen. Op een bankje in de schaduw voor het museum nuttigen we onze broodjes. Het museum blijkt gesloten. Waarom is niet helemaal duidelijk, maar het lijkt voor een langere periode. Vanaf het museum hebben we zicht op de oude stad van Point a Pitre, aan de overzijde van de baai. Daar sliepen we vannacht. Achter de oude steekt de cruiseboot Costa Fortuna boven de huizen uit. In een rustig tempo wandelen we terug naar het Victorieplein. Op een terrasje bestellen we een biertje. Daarna halen we onze bagage op bij ons appartement en gaan richting de boot. We kunnen vanaf half vier boarden. We zijn wat vroeg, maar er staat al een lange rij passagiers. We sluiten achteraan. Het toegangsweg is nog gesloten. Wanneer het boarden begint schuift de rij langzaam op. De douanier controleert nauwkeurig de boardingpas met het paspoort. Even verderop controleert een medewerkster van Costa de gegevens opnieuw. De bagage geven we af. De bagage wordt gescand door de Security. De koffers worden daarna naar onze hut gebracht. Wanneer wij zelf het schip op lopen worden we vriendelijk welkom geheten door de Engelstalige host. We betreden cabin 6278, een hut met balkon. Op het bed ligt een welkomstpakket en onze Costa kaart gereed.

Guadeloupe - Onze hut aan boord van de Costa Fortuna

De Costa kaart is belangrijk. Hier gebeurt alles mee aan boord. Het is de sleutel voor de kamer, de drankjes worden er mee betaald en zelfs bij calamiteiten wordt de aanwezigheid met de kaart gescand. We bestellen een drankje en gaan op ons balkon zitten. We kijken uit over Pointe-à-Pitre. Vanaf het schip zien we alle plekken die we vandaag aangedaan hebben. De Costa Fortuna is bijna driehonderd meter lang en 35 meter breed. In totaal telt het schip dertien verdiepingen. Op de negende verdieping bevindt zich het zwembad. Rondom staan ligbedden. Aan de achterzijde van het schip liggen verschillende restaurants. Aan de voorzijde is een groot theater. Via de omroepinstallatie wordt omgeroepen dat de veiligheidsinstructie verplicht is. Na het bekijken van de video moeten we met ons reddingsvest naar de verzamelplaats bij calamiteiten. De Costa kaart wordt hier gescand om aan te geven dat we de training succesvol volbracht hebben. Het is tijd om te gaan. In het Michelangelo restaurant is een tafel gereserveerd. We kunnen per gang uit verschillende gerechten kiezen. Het ziet er prima uit. We raken in gesprek met een Nederlander aan de tafel naast ons. Hij reist alleen en is al een week aan boord. Hij geeft ons enkele tips over het verblijf op de Costa Fortuna. Na het eten bestellen we in de bar op dek vijf koffie. Daarna keren we met een wijntje terug naar ons balkon. Om elf uur gaan de trossen los en vertrekt de Costa Fortuna. In het donker trekt Pointe-à-Pitre en Guadeloupe voorbij.

Guadeloupe - Het eerste drankje aan boord van de cruise