Martinique > Wandelen door het regenwoud van Martinique

We zijn vandaag weer terug in de haven van Martinique. Dezelfde haven waar we vorige week ook waren. Vorige week hebben we een dag doorgebracht op Pointe du Marin, één van de mooiste stranden van de Caribbean. Vandaag gaan we een wandeling maken door het regenwoud rond de vulkaan Pelée. Om negen uur ontmoeten we Nico bij de bus. Een enthousiaste jongen van Martinique. Hij spreekt goed Engels al zoekt hij af en toe naar de juiste woorden. Waarschijnlijk begeleidt hij niet zo vaak Engels sprekende groepen. Veel maakt het niet uit, want ook vandaag is het aantal mensen dat hem verstaat beperkt. Nico merkt dit ook en doet zijn verhaal ook in het Frans. Met de bus komen we hoger in de bergen. Bij Fontaine Didier stappen we uit. Ooit vonden militairen in 1833 bij Fontaine Didier een mineraalbron. Dit leidde tot een kuuroord. Sinds 1933 wordt het water ook gebotteld en wordt het natuurlijke bruisende mineraalwater geëxploiteerd. Het mineraalwater uit te bergen wordt afgetapt in het hoger gelegen Absalon en via een buis getransporteerd. Onze wandeling voor vandaag volgt de beek naar Absalon. Nico vraagt iedereen goed op te letten, want het pad kan soms glad zijn en vraagt om elkaar te helpen bij lastige stukjes. Onderweg vertelt Nico over de planten, vruchten en bomen. Het is grappig dat hij hierbij over zichzelf in de derde persoon enkelvoud spreekt. Na zo’n twee uur wandelen arriveren we bij Absalon. Vroeger was dit ook een kuuroord, maar sinds het water afgetapt wordt raakte het in verval.

Martinique - Nico vertelt over de flora en fauna van Martinique

Tegenwooordig wonen er drie avonturiers in de woonblokken van Absalon. Wij stappen hier weer in de bus. Met de bus rijden we langs de Absalon waterval. Daarna dalen we af terug richting Fort de France. Halverwege maken we een korte stop bij de Sacré-Coeur de Balata van Martinique. Een kleinere replica van de Franse evenknie. Bij de boot laat Nico ons nog wat van het Fontaine Didier water proeven. Dit moeten we geproefd hebben, voordat we Martinique verlaten, benadrukt hij. Ik breng mijn rugzak naar de kamer en trek een schoon shirt aan. Het was drukkend warm in het regenwoud. Ook nemen we nog iets te eten op dek negen. In de middag wandelen we Fort-de-France in, de hoofdstad van Martinique. Ons schip ligt aan de tweede terminalhaven. Dit betekent dat we een klein stukje naar het centrum moeten lopen.

Martinique - De wandelroute door het tropisch regenwoud van Martinique

De eerste terminalhaven is al in gebruik door een ander cruiseschip. We komen uit bij het Fort Saint-Louis. Het fort werd oorspronkelijk gebouwd in 1638 door de Franse kolonisten om het eiland te verdedigen. Tegenwoordig wordt het fort nog steeds gebruikt door de Franse marine. De voormalige exercitie plaats is nu het La Savane Park, een open plek in de stad. Aan het park grenst ook de Bibliothèque Schoelcher. Het gebouw werd oorspronkelijk ontworpen als een paviljoen voor de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs, maar werd later gedemonteerd, naar Martinique verscheept en herbouwd als bibliotheek. In de bibliotheek is de collectie van Victor Schoelcher opgenomen. Schoelcher speelde in 1848 een belangrijke rol bij het beëindigen van de slavernij op Martinique en Guadeloupe. Eén straat verder bevindt zich de Cathédrale Saint-Louis. Deze kathedraal is net als andere kerken op de eilanden ontworpen om vuur, orkanen en aardbevingen te doorstaan.

Martinique - In het voormalige stadhuis bevindt zich tegenwoordig een theater

Het frame van de kathedraal is uit staal opgetrokken. Het voormalige Palais de Justice was vroeger een statig gebouw in het centrum. Nu ligt het er vervallen bij. Vermoedelijk is men gestart met de restauratie. Het Victor Schoelcher plein is met hekken afgesloten. Het standbeeld van Schoelcher is weggehaald. In het straatbeeld van Fort-de-France staan opvallend veel verlaten en vervallen huizen. In een straat mijden we de stoep, omdat het bovenhangende balkon er niet stevig uit ziet. Als laatste stop komen we bij het voormalige Hotel de Ville. Het oude stadhuis doet tegenwoordig dienst als theater. We mogen even binnenkijken. We wandelen door naar de boulevard en bestellen een drankje. Het hebben de belangrijkste bezienswaardigheden van Fort-de-France bekeken en keren terug naar ons schip. We gaan voor de laatste keer aan boord. Op de kamer pakken we de bagage alvast in. De hoofdbagage kunnen we vannacht al op de gang zetten. Morgenochtend staan de koffers in de terminalhal gereed. Hierdoor is het wel even puzzelen wat we vanavond aantrekken en morgenochtend. We gaan voor de laatste keer naar het diner. Regie wacht ons al op. Terwijl hij de wijn inschenkt, zegt hij dat hij het jammer vindt dat wij van boord gaan. Voor hem zijn er volgende week weer nieuwe gasten. In het theater is de show Bele. Een dans en muziekvoorstelling. Wanneer de show begint, realiseren we ons dat we deze voorstelling vorige week ook bekeken hebben. Het is leuk genoeg om nog eens te bekijken en om de reis mee af te sluiten. Op de kamer doen we de laatste bagage in de koffers en zetten de koffers op de gang. Het schip is ondertussen op weg naar Guadeloupe voor onze laatste bestemming.