
Home > Trinidad en Tobago > Een Cruise door de Caribbean > Reisverslag dag 4
29 februari 2024 - 16 maart 2024 (17 dagen)
Gisteren hebben we via de speciale cruise app al doorgekregen dat we voor onze excursie om half negen moeten verzamelen. Hier hebben we de wekker op afgesteld. Wanneer de wekker afloopt, zie ik dat we voor de kust van Tobago liggen. Samen met het eiland Trinidad vormt dit de eilandstaat Trinidad en Tobago. Tijdens de koloniale periode schijnen de Nederlanders de eerste voet aan wal gezet te hebben. De lokale bewoners boden hun tabak aan, wat leidde tot de naam Tobago. De Nederlanders waren maar kort aanwezig, waarna de Fransen het eiland koloniseerde voor de suikerriet handel. Toen deze handel stilviel, hadden de Fransen minder belangstelling voor het eiland en namen de Britten het bewind over en vormden het samen met Trinidad één kolonie. In 1962 kreeg Trinidad en Tobago haar zelfstandigheid. Voordat we aan land gaan, ontbijten we bij het buffet aan de achterzijde van het schip. Rond half negen verzamelen we in het theater. Wij zijn ingedeeld in bus drie. In de haven van Scarborough blijkt dit niet echt een bus te zijn. Een rij van 4x4 voertuigen staat gereed. In iedere auto passen vier passagiers. Dat wij als enige een Engelse tour geboekt hebben maakt niet uit. Alle chauffeurs spreken alleen maar Engels. Wij zitten bij Maron in de auto. Door de weeks werkt hij aan het onderhoud van de wegen op het eiland. Vandaag rijdt hij ons. In een stoet van zo’n tien auto’s verlaten we de haven. We stoppen aan de boulevard bij grote letters ‘I love Tobago’. Voor de kust is men bezig om olie te verwijderen. Eén maand geleden is een tanker gekapseisd vlak voor de kust van Tobago en grote hoeveelheden olie zijn op de kust van Tobago aangespoeld. De autoriteiten tastten nog in het duister over de herkomst van het schip met de naam Gulfstream en haar lading.
Van de bemanning ontbreekt ieder spoor. Het lijkt een soort 'spookschip' geweest te zijn dat gebruikt is bij het illegaal vervoeren van olie uit landen die internationale sancties opgelegd hebben gekregen, zoals bijvoorbeeld het nabijgelegen Venezuela. Wanneer we westwaarts over Tobago rijden moeten we soms omrijden omdat door de schoonmaakwerkzaamheden de weg afgesloten is. Bij de Tobago Plantations stoppen we bij een meertje. Naast vogels liggen hier soms ook kaaimannen te rusten op de kant. De kleine krokodillen zijn schuw voor mensen. Het is echter lastig om met een groep mensen stil te blijven. Er ligt één krokodil onder de bomen. Het dier kiest voor het water wanneer wij naderen. Verderop liggen nog enkele kaaimannen. Zij liggen beschutter en zien minder gevaar. Het eiland Tobago is maar 18 bij 32 kilometer groot. Aan de andere zijde van de hoofdstad Scarborough slaan we af de bergen in. Via een smalle onverharde weg draaien we de bergen en het regenwoud in. We stoppen bij een oude rietsuikerplantage uit de koloniale periode. De gebouwen zijn vervallen en overwoekerd door het oerwoud. De grote mechanische pers is nog goed zichtbaar. Vroeger werd de pers door waterkracht aangedreven. We vervolgen de route naar de Greenhill waterval. Het is een mooi gezicht om het water tussen de rotsen door te zien vallen. De laatste stop is bij een cacaoplantage. Hiervoor moeten we met de auto’s verschillende keren door het water.
Eén voor één rijden de auto’s door het water. Zonder problemen komen alle voertuigen aan de overzijde. Vanaf de rivier wandelen we naar een oud stalen waterrad. Onderweg wordt uitgelegd hoe cacao, papaja en mango groeit. We kunnen ook proeven van de cacao vrucht, sabbelen op suikerriet en ruiken aan kokos. Op de terugweg naar de boot stoppen we aan de kust. Aan deze zijde liggen niet de mooiste stranden van Tobago, maar het is mooi te zien hoe de golven van helderblauw zeewater op het strand aan komen. Uit een van de wagen komt een fles rum tevoorschijn. Verrassing! Iedereen krijgt een scheutje rum met cola. Een aardige afsluiting van een leuke excursie. Rond één uur zijn we weer terug bij de haven. De begeleider van de tour nodigt ons nog uit om een snack te komen nuttigen in een lokale bar. Binnen staat de muziek hard. Eén schaaltje met pikant vlees wordt op tafel gezet. Het smaakt heerlijk. We wandelen Scarborough in. De stad wordt in de reisgids beschreven als een groot dorp. Het centrum is niet groter dan enkele straten. Aan de zeezijde bevinden zich enkele winkeltjes. We zoeken een plek om iets te drinken. We nemen een straat landinwaarts. Verschillende gebouwen staan leeg en raken in verval. Het straatbeeld ziet er wat treurig uit. De chauffeur heeft eerder vandaag uitgelegd dat veel inwoners van Tobago overleden zijn tijdens de Covid pandemie. Hij durfde zelfs geen inwoneraantal te noemen van het eiland.
Misschien zijn deze bedrijfjes hier ook wel door gesloten. In een zijstraat zit een restaurant. Hier kunnen we een biertje bestellen en na enige aarzeling kunnen we met euro’s betalen. Het wisselgeld ontvangen we in de Trinidad en Tobago dollar. Leuk voor de verzameling. Terwijl we onder het afdak zitten breekt een regenbui los. De eigenaar komt vragen waar we vandaan komen? Hij heeft lange tijd in Italië gewoond, maar heeft na het overlijden van zijn vader de zaak hier op het eiland overgenomen. Hij is kritisch op corrupte politici. Eigenlijk zijn ze in zijn ogen allemaal corrupt. Hij vertelt dat er een groot verschil bestaat tussen Tobago en Trinidad. Wanneer je als toerist op Trinidad komt, is de kans op beroving groot. Jongeren lopen daar met wapens rond en dagelijks zijn er schietpartijen, vertelt hij. Ik ben verbaasd dat er zo’n verschil bestaat tussen de beide eilanden. Na ons biertje wandelen we terug naar de boot. Het centrum van Scarborough heeft niet zo heel veel te bieden. We hebben vandaag nog niet geluncht. Bij het restaurant bij het zwembad selecteren we iets simpels om te eten. Daarna nemen we plaats op ons balkon. We zien hoe iedereen arriveert. Om half zes moet iedereen weer aan boord zijn. De loopplank wordt ingehaald. Met een wijntje in de hand zien we hoe de Costa Fortuna de haven van Scarborough uit vaart. Bij het eten schuiven aan bij de tafel van Jan . De afgelopen twee dagen hebben we al veel contact gehad en dan is het makkelijker om aan één tafel te zitten. In het theater wordt de avond afgesloten met een muzikaal zangoptreden. De zangeres zingt nummers van Amy Winehouse, Anita Franklin en Whitney Houston. Ondertussen zijn we op zee al een flink stuk op weg richting Barbados.