Saint Vincent en de Grenadines > Zeilen naar één van de Grenadines

We worden wakker op zee. We hebben Saint Vincent en de Grenadines nog niet bereikt. De tijd op de telefoon blijkt niet te kloppen. Het is later dan gedacht. Waarschijnlijk heeft de telefoon moeite om zich op zee te synchroniseren met de juiste tijd. Hierdoor is de wekker niet afgelopen. Bij het ontbijt staat een flinke rij. Doordat het schip pas om tien uur in de haven van Kingston aanmeert, kiest iedereen voor een laat ontbijt. Ook wij hebben de tijd. Onze excursie voor vandaag begint pas om kwart over tien. We varen vandaag met een zeilschip naar het grootste eiland van de Grenadines, Bequia. Naast het hoofdeiland Saint Vincent met de hoofdstad Kingston, bestaan de Grenadines uit 32 eilanden. Negen van deze eilanden zijn bewoond. Wanneer we ons cruiseschip willen verlaten stuiten we al in het trappenhuis op een rij passagiers. Het lijkt erop dat de deuren nog niet geopend zijn. Wanneer er beweging komt, loopt een grote groep mensen de pier op. Wij volgen de menigte naar excursiebordje vijf. Gelukkig steekt iemand het bordje duidelijk boven de menigte uit. We gaan aan boord van het zeilschip Scaramouche. Een zeilschip van ongeveer 25 meter. We nemen plaats aan boord in de schaduw. Wanneer we wegvaren, blijken nog twee passagiers te missen. We keren terug naar de kade om hen ook aan boord te laten. Op de motor vaart de Scaramouche de baai van Kingston uit. Daarna legt de kapitein het schip tegen de wind in en worden de zeilen gehesen. Al zeilend varen we over zee richting Bequia. De bemanning komt langs met frisdrank. Achter ons zien we Sint Vincent kleiner worden en Bequia naderen.

Saint Vincent en de Grenadines - Op weg naar één van de Grenadines eilanden

Na een klein uurtje varen, betreden we de baai van Port Elisabeth. We meren aan de pier. We hebben even om het plaatsje Port Elisabeth te verkennen. We wandelen langs de kade en bekijken het Anglicaanse kerkje. De banken zijn vrolijk licht-blauw geschilderd. Na Port Elisabeth varen we door naar de Princess Margaret baai. In deze baai ging de zus van koningin Elisabeth met haar man Lord Snowdon op huwelijksreis. De boot gaat voor anker. Je kunt vanaf de boot gaan zwemmen, maar je kunt je ook met een kleine boortje af laten zetten op het strand. We staan eigenlijk klaar om vanaf de boot het water in te gaan, maar het bootje ligt al bij het trappetje. We varen mee naar het strand. Vanaf het strand zien we de vele boten in de baai liggen. Zij deinen mee met de wind. Aan het einde van het strand is een rotsformatie. Bij hoog water komt het zeewater door de opening in de rotsen.

Saint Vincent en de Grenadines - De boulevard van Port Elisabeth

Vanaf het strand gaan wij het zeewater in. De golfslag vormt een sterke stroming. Iedere golf trekt je mee richting het strand en daarna weer terug. Verschillende mensen hebben moeite om het water uit te komen. Na een tijdje op het strand geweest te zijn, besluiten we zwemmend terug te gaan naar het schip. Een afstand van ongeveer 150 meter. In een rustige slag zwemmen we door de baai. Door de wind staat er een stroming van het schip af. Dit geeft vooral vlak bij het schip meer hinder. Zonder al te veel problemen bereiken we de trap. We klimmen aan boord. Een andere passagier komt wel in de problemen. Met het kleine bootje wordt zij uit het water gehaald. Vermoeid komt zij aan boord. Na het zwemmen is de lunch gereed. Een creoolse maaltijd met kip en rijst. We varen verder langs de kust naar de westkust van Bequia. Hier liggen de Moonhole grotwoningen. Moonhole was een project uit de jaren zestig, waarbij huizen in de natuurlijke grotten en rotsen gebouwd werden. Moonhole was oorspronkelijk bedoeld voor kunstenaars en mensen die teruggetrokken wilden leven.

Saint Vincent en de Grenadines - Kunstenaars bouwden huizen tussen de rotsen

Tegenwoorden kunnen toeristen overnachten is enkele woningen. Andere grotwoningen zijn vervallen. De zeilen worden weer gehesen voor de terugvaart naar Kingston op Sint Vincent. De wind is flink toegenomen en het schip deint op de golven. Ik moet mij goed vasthouden. Halverwege de eilanden begint het ook te regenen. De spetters waaien onder de overkapping door. Ik zit gelukkig nog in mijn zwemkleding. Nat worden is niet zo erg. Boven het eiland Saint Vincent staat een mooie regenboog. Wanneer we de baai van Kingston naderen komen we weer in de beschutting van het eiland. De zee is hier rustiger. Ook is het weer droog geworden. Voor de kust worden de zeilen gestreken en vaart het schip op de motor de haven in. Het is kwart voor vijf. Er is geen tijd meer om Kingston te bezoeken. Dit lijkt ons niet zo erg. Met een wijntje gaan we lekker op ons balkon zitten. Voor het avondeten is er een bijeenkomst voor Engelstalige gasten over het naderde vertrek van boord. Een handje vol gasten is aanwezig bij de uitleg van Martin. Wij willen graag overmorgen pas rond half elf van boord. Wij hebben onze taxi om elf uur. Martin adviseer hiervoor morgen even bij hem langs te komen. Dan kan hij het regelen. Het avondeten bestaat uit een voorafje van seafood, een garnalensoep en zwaardvis als hoofdgerecht. Het smaakt wederom voortreffelijk. Het eten aan boord is perfect. De enthousiaste bediening van Regie maakt het nog leuker. In de Grand Bar op dek vijf wordt stijl-gedanst. Op dek drie is een Queen-mania show. Gedanst wordt op nummers van Queen. Aan het einde van de avond is er een neon-light optreden in het theater. In het donker kleuren de neonverlichting van de dansers op. Een mooi en verrassend gezicht.