Nederland > Uitzicht op het Lauwersmeer

Eigenlijk heb ik prima geslapen in het celblok. Het voelt wat apart als de deur sluit en het elektronisch slot sluit. Het klinkt of een kluisdeur gesloten wordt. Gelukkig gaat het slot ook weer open met een druk op de knop vanuit de cel. In enkele cellen zijn toiletten en douches gemaakt. Wanneer ik aan kom lopen is er nog een douche vrij. Ik hoef niet te wachten. Het ontbijtbuffet is prima. Geen water en brood zoals misschien verwacht. Na het ontbijt checken we uit en volgen we allebei onze eigen route naar Anjum, de overnachtingsplek voor vannacht. Marco gaat op de fiets via het Lauwersmeer. Ik volg eerst het tweede gedeelte van de NS-wandeling door de buitenwijk van Leeuwarden en ga daarna een natuurwandeling maken in het natuurgebied Lauwersmeer. Ik pak de wandeling door de stad weer op naast de gevangenis. Waar gisteren de route vooral door het historische centrum liep, volgt deze route de Potmarge. Dit Middeleeuwse stroompje liep vroeger naar de Middenzee. Op de terpen rond deze stroom ontstond Leeuwarden. De route volgt een fietspad door het groen langs het water. Op dit tijdstip fietsen er ook veel scholieren op weg naar school. Het keerpunt van de route is in de buurtschap Huizem. Vroeger was dit een zelfstandig dorpje, maar is inmiddels door de stad Leeuwarden opgeslokt. Het dorpskerkje schijnt nog kerkbanken uit de Gouden eeuw te hebben en de oudste preekstoel van Friesland. Ik loop het kerkhof op. Er is iemand bezig met het onderhoud. Is het kerkje misschien open?, informeer ik voorzichtig. Ja hoor, dat denk ik wel.

Nederland - Het dorpskerkje heeft de oudste preekstoel van Friesland

Hij loopt mij voor naar de ingang. Een tweede vrijwilliger hier vertelt enthousiast over het kerkje, de historie en de restauraties. Ook vertelt hij over de adelen die begraven liggen onder de grafstenen in deze kerk. Een interessant verhaal. Hij opent speciaal voor mij het baargebouw. Een klein huisje aan de rand van het kerkhof, waar vroeger mensen opgebaard lagen. Trots toont hij hoe een groep vrijwilligers het gebouwtje opgeknapt heeft en er een klein museumpje van gemaakt heeft. Ik bedank de man hartelijk voor zijn uitleg. Ik volg de route weer terug naar de stad. In het centrum haal ik mijn auto op uit de parkeergarage. Het is rond het middaguur wanneer ik koers zet naar het Lauwersmeer. Ik ga de boswachterswandeling lopen door het natuurgebied Kollumerwaard. De wandeling van tien kilometer start bij een klein parkeerterrein langs de Kwelderweg tussen Dokkumer Nieuwe Zijlen en Zoutkamp. Ik parkeer mijn auto en ga op weg. De beschrijving klopt niet. Ik kom erachter dat ik niet op het goede parkeerterrein sta. Enkele kilometers verder ligt nog een parkeerplaats. Snel rijd ik er heen. Nu klopt de beschrijving beter. Al direct gaat de wandeling het nationaal park in. Bij het klaphekje wordt gewaarschuwd om de Konikpaarden en Schotse hooglanders niet te dicht te naderen. Het zandpad loopt recht op een groep grazende paarden af. Ze staan precies bij een bruggetje. Dit is precies de brug die ik moet passeren. Voorzichtig loop ik langs de kudde.

Nederland - Enkele Konikpaarden langs het pad bij het Lauwersmeer

Enkele jonge veulens schrikken op. Verder kijkt geen paard naar mij om. Ik vervolg de route door de weilanden en door de rietvelden. Overal om mij heen hoor ik vogelgeluiden. Ik passeer het Zomerhuisbos en kom bij een uitzichtpunt over de Kollumerwaard. Vanaf een plateau kijk ik uit over de Sennerplaat in het Lauwersmeer. Talrijke vogels zitten rond het meer. Een kudde hooglanders zoekt verkoeling in het water. Het is broeierig warm vandaag. Het zou mij niets verbazen als de dag met een flinke onweersbui afgesloten wordt. Ik volg de oevers van het meer tot het Diepsterbos. Hier volgt de route de blauwe pijltjes. Ik wandel tussen het manshoge riet door. Het pad zelf is gelukkig vlak gemaaid. Na zo’n drie uur ben ik weer terug bij de auto. Ik rijd via Zoutkamp naar Lauwersoog. Via de dijk van het Lauwersmeer kom ik in Anjum. Ik ben nog wat aan de vroege kant en besluit een biertje te doen op een terras. Het weer begint om te slaan. Een koude wind steekt op. Bij de Bed and Breakfast word ik vriendelijk onthaald. Er zijn nog twee gasten. Gezamenlijk wordt in de serre koffie- en theegedronken. Leuk om zo kennis te maken. Met enige vertraging komt Marco ook bij het adres aan. Hij had een fiets-knooppunt gemist en is daardoor flink omgereden. Dit was net te veel voor zijn accu. Het laatste stuk moest hij zonder ondersteuning rijden. ‘s Avonds eten we bij een restaurant in Anjum. Eigenlijk is er geen tafel meer vrij. Op het terras bestellen we een drankje en alvast ons eten. Voordat de maaltijd gereed is, is binnen een tafel beschikbaar. Dit is maar goed ook want buiten begint het te regenen.