Nederland > Van Stavoren naar Workum

Om half negen trekken we de deur achter ons dicht. We wandelen naar het station van Sneek. Een klein diesel treintje van Arriva komt aanrijden. We stappen in voor een rit naar het eindpunt Stavoren. Onderweg passeren we IJlst, Workum en Hindeloopen. Na dertig minuten stappen we uit bij de haven van Stavoren. In de haven ligt de fontein de Vis van Stavoren. Bij warm weer een ideale plek voor kinderen om te spelen. Hoewel het droog en zonnig is, zijn er geen kinderen te bekennen. Bij de sluis staat het standbeeld van het vrouwtje van Stavoren. De legende gaat dat zij veel geld bezat, maar alles kwijtraakte. Haar vloot verging met man en muis. Nu kijkt zij uit over de haven naar terugkerende schepen. We volgen de Havenkade en lopen langs het IJsselmeer richting het centrum van Stavoren. De oude vissershuisjes worden afgewisseld met nieuwbouw. De Stadsgracht splijt het stadje in tweeën. De brug staat open.

Nederland - Het vrouwtje van Stavoren kijkt volgens de legende of de vloot al terugkeert

Een grote catamaran zeilboot passeert de brug. Bij de tweede brug is stuurmanskunst nodig. Aan beide zijden heeft de schipper maar enkele centimeters spelling. Het gaat net goed. Wij keren terug naar de haven. Vanuit de haven starten we de wandeling naar Workum. Een wandeling van ruim zestien kilometer. Via een fietspad door de polder komen we in Molkwerum. We wandelen door de buurtschap naar de dijk van het IJsselmeer. Op de dijk staat een stevige noordenwind. We besluiten niet op de dijk te gaan lopen, maar op de naastgelegen weg. Hier lopen we uit de wind. Wel moeten we uitkijken voor het verkeer. Halverwege de lange dijk naar Hindeloopen ligt een afslag naar de vogelkijkhut Swan. Vanuit de hut kijken we uit op een mooi stukje van het IJsselmeer: De bocht van Molkwerum.

Nederland - De straat Buren in Hindeloopen met uitzicht op de kerk

De eilandjes en zandbanken in het meer zijn een verzamelplaats voor vogels. Ook tel ik honderden zwanen rond de vogelkijkhut. Na deze korte stop vervolgen we de dijk naar Hindeloopen. Klokslag één uur lopen we de voormalige vissersplaats binnen. In de smalle straatjes lopen meer toeristen. Wij volgen een route langs de kerk, de oude sluis en enkele oude commandanthuisjes. Op een terrasje nemen we een pannenkoek als lunch. Vanuit Hindeloopen is het nog zes kilometer naar Workum. We splitsen op. Marco gaat met de trein en ik ga lopend verder naar Workum.

Nederland - De doorgang vanuit Workum naar het IJsselmeer

We zien elkaar weer in Workum. Net buiten Hindeloopen slaat de route af, de weilanden in. Ik zie nog net, naast het station, de boerderij op z’n kop. In 2018 startte dit bouwproject waarbij de bewoners vanuit hun huis graag over de zeedijk wilden kijken. In een traditionele boerderij kan dit niet. Daarom besloten zij de boerderij omgekeerd te bouwen. Een raar gezicht. De schapen die ik passeer bekommeren zich niet om het huis. Wel houden ze gepaste afstand van mij. Af en toe moet ik over een hekje klimmen. Helaas voor Marco, maar dit is het mooiste stuk van de wandeling vandaag. Na enkele kilometers door het weiland, kom ik bij de Soal, de vaart naar Workum. Ik volg het water tot de haven van Workum. In het centrum bij de kerk tref ik Marco weer. Hij zit al aan het bier op het terras. Snel volg ik zijn voorbeeld. Aan het einde van de middag nemen we de trein terug naar Sneek. Op weg naar ons onderkomen passeren we restaurant Koperen Kees. Hier stoppen we even om te eten.