Nederland > Varen door Alde Feanen

Om half negen klinkt het goedemorgen. Een volle ontbijtmand wordt gebracht. We nemen de mand mee naar het achterdek. Ook de andere gasten komen hier ontbijten. De zon schijnt flink en het belooft een mooie dag te worden. Dat komt goed uit want we gaan vandaag varen in het natuurgebied Alde Feanen. Na het ontbijt nemen we afscheid van Heide en Douwe, de eigenaren van de Bed and Breakfast. Zij hebben pas sinds drie weken gasten op de boot. De bootverhuurder zit vlakbij. Onze boot blijkt in het dorp te liggen, legt de verhuurder uit. Hij heeft hier te weinig ligplaatsen. Hij legt uit hoe we de boot kunnen vinden. Ook legt hij uit hoe we de motor moeten starten. Met de auto rijden we naar Earnewâld, zo’n twee kilometer verderop. De boot is snel gevonden. Bij het aan boord gaan, gaat het bijna mis. Marco verliest zijn evenwicht en weet net binnen de boot te blijven. Gelukkig. Het kost enkele keren voordat de motor loopt, maar daarna zijn we klaar om af te varen. Voorzichtig varen we de haven uit. Het weer is fantastisch om te varen. Aan de hand van het meegekregen kaartje stippelen we een mooie route uit. Via het water van de Grutte Krite komen we bij de Ule Krite. Hiervandaan varen we door de smalle Skeanesleat. Dit water loopt tussen natuurgebieden door die gesloten zijn voor vaartuigen. Via de Saiterpetten keren we weer terug naar It Wiid, het water waar we vannacht overnacht hebben. Het natuurgebied Alde Feanen is schitterend.

Nederland - Varen door het natuurgebied bij Earnewald

Na zo’n drie uur zijn we weer terug in de haven. We leggen de boot vast. Bij de verhuurder moeten we de brandstof nog verrekenen. Er is niemand aanwezig. Na een telefonisch contact, mogen we de brandstof laten zitten. We reizen naar Leeuwarden. Marco op z’n fiets, ik met de auto. Het is nog geen half uurtje rijden. Ik parkeer de auto in de parkeergarage in het centrum. Ik wandel naar het voormalige gevangenis Blokhuispoort. We slapen vannacht in celblok H van de gevangenis in hostel Alibi. In de cel staan twee bedden. De deur sluit hermetisch. Voor de kennismaking met Leeuwarden, volg ik de NS-wandeling door het centrum. Ik besluit niet eerst naar het station te lopen, maar de route voor de gevangenis op te pakken. Leeuwarden is ontstaan uit een drietal terpen aan de oever van de Middelzee. In 1435 kreeg Leeuwarden stadsrechten en sinds 1504 werd de stad de hoofdstad van het gewest. Ik passeer de brug over de Naauw. Hier konden schepen vroeger maar één voor één door heen. De schipper die het eerste een steen in de kademuur kon aantikken mocht voor. De oude ‘piksteen’ vol gaten is hier nog getuige van. Op het Waagplein staat het Waaggebouw. Tot 1884 werd hier de boter en kaas gewogen.

Nederland - Rond de waag van Leeuwarden bevindt zicht horeca

Tegenwoordig is er een restaurant gevestigd in het historische gebouw. Het terras zit vol. Langs de kade van de stadsgracht staat de universiteit. Leeuwarden heeft geen eigen universiteit. Op het gebouw staat groot ‘University of Groningen’ aangegeven. Ik volg de gracht en sla af richting het Wilhelminaplein. Hier staat het Paleis van Justitie. Op het plein voor het gebouw staan grote schermen klaar voor de voetbalwedstrijd van Oranje vanavond. Aan de overzijde ligt het Fries museum. Via het theater kom ik bij de Oldehove, de scheve toren van Leeuwarden. Al tijdens de bouw in 1529 verzakte de toren van de kerk van de St. Vituskerk. Door de verzakkingen besloot men in de 16de eeuw het schip van de kerk af te breken. Het risico op instorten was te groot. De Oldehove toren bleef staan. Via de Prinsentuin volg ik de voormalige verdedigingswal. In het park liggen jongeren in het gras te genieten van het mooie weer. Ik vervolg mijn route door de smalle straatjes van Leeuwarden. Ik passeer de Princessehof, het tegenwoordige keramiekmuseum, en kom langs het hoogste punt van de stad. De terp waar de stad ontstaan is. Uiteindelijk kom ik uit bij het Raadhuisplein. Een fraaie barokke stadhuis uit 1715. Tenslotte sluit ik de rondwandeling af bij de Jacobijnerkerk. Hiervandaan keer ik weer terug naar het hostel.

Nederland - In de gevangenis bevindt zich een stay OK hotel

Op de voormalige luchtplaats is een terras ingericht. Het is nog niet zo makkelijk om een biertje te krijgen. Met de QR-code krijg je het menu op de telefoon. Vervolgens kun je een bestelling plaatsen en moet je direct afrekenen. Daarna komt iemand de bestelling brengen. Het lijkt wel handig voor de uitbater, maar mist iets persoonlijks. Hopelijk wordt dit niet de nieuwe standaard. Het terras stroomt vol met oranje supporters. Op vier schermen wordt straks de wedstrijd getoond. Wij hebben nog niet gegeten en besluiten in het centrum te gaan eten. Op het Wilhelminaplein klinkt het Wilhelmus op de grote schermen. Het publiek op de terrassen zingt luidkeels mee. Mooi dat dit weer mogelijk is. Wij nemen een grachtje verder plaats op een terras bij een Turks restaurant. Hier klinkt geen voetbal. Terug in het hostel raken we bij de bar in gesprek met andere gasten. Het lijkt rustig in de cellen, maar op twee kamers na, zijn alle kamers bezet.