Nederland > Het Brekkenpaad

Vandaag gaan we apart op pad. Marco is meer van het fietsen en ik ben meer van het wandelen. Prima om vandaag allebei een eigen programma te volgen. Ik ga een flink stuk lopen van het Groot Frieslandpad. Ik ga vroeg op pad en reis met de trein naar Workum. Om bij de route te komen, moet ik hetzelfde stuk dat we gisteren vanuit het centrum naar het station liepen, weer terugwandelen. Het station ligt ongeveer één kilometer buiten het centrum. Onderweg koop ik bij een bakker twee broodjes en bij de slager wat beleg. Mijn lunch voor vandaag is weer geregeld. Vanaf de Merk, het plein naast de kerk, pak ik de route weer op. Waar gisteren de terrassen op het plein gevuld waren, is het nu stil. Enkele terrassen worden net weer opgebouwd. Direct bij de start van de etappe vandaag, passeer ik het Jopie Huisman museum. De schilderijen van de kunstenaar worden getoond. Ik loop het museum voorbij en sla bij de St. Werenfriduskerk rechtsaf. Wanneer ik Workum uit loop, roept een voorbijgangernaar mij dat het mooi weer is om te wandelen. Nieuwsgierig vraagt hij waar ik naar toe loop. Ik schat in dat hij IJlst al ver vindt, dus ik begin niet over Sneek. Mijn inschatting klopt. Ga je over het Brekkenpaad? Vraagt hij. Dit moet je zeker doen! Mij zegt het Brekkenpaad niets, hem het Frieslandpad niets. Wanneer ik mijn route op de kaart laat zien, blijk ik tot zijn geruststelling over het bewuste pad te gaan.

Nederland - De weg richting het Kerkdorp Westhem

Een uurtje later loop ik Nijhuizem binnen. Hier begint een vier kilometer lang fietspad slingerend door het Fleuzen natuurgebied. Het Brekkenpaad. Links ligt het water van de Aldegeaster Brekken, rechts drassige rietvelden. Een ideale locatie voor vogels. Overal om mij heen hoor ik ze fluiten. Ik moet de man van vanmorgen gelijk geven. Het is hier prachtig. Aan het einde van het pad, ga ik weer onder het spoor door. Ik wandel via het gehucht Greonterp naar Blauwhuis. Ik heb er dertien kilometer opzitten en ik vind het tijd voor koffie. Het terras gaat net open. Ik raak in gesprek met twee fietsers die richting Stavoren fietsen. Ik adviseer ze om zeker ook even bij het omgekeerde huis te kijken in Hindeloopen. Bij Westhem gaat de route over een kerkpad. Een smal paadje dwars door het weiland. Ik probeer mij een voorstelling te maken hoe mensen met hun zondagse kleding over dit pad gaan naar de kerk gingen. Het pad is modderig en glad. Even verderop staat een deel van het pad zelfs onder water. Ik loop door het weiland. Ook dit is drassig. Ik zak enkele centimeters weg in het water. Gelukkig zijn mijn wandelschoenen waterdicht genoeg om het water buiten te houden. Het pad komt uit bij de kerk van Abbega. Bij Pikesyl begint een tweede kerkpad. Het begin is niet uitnodigend. Een smalle strook tussen een sloot en een hek. Gewaarschuwd wordt voor schrikdraad. Het smalle pad is volledig overwoekerd door grassen. Ik kan nauwelijks zien waar ik mijn voeten neer moet zetten. Voorzichtig loop ik verder en hoop niet weg te glijden in het water. Na tweehonderd meter wordt het beter. Ik passeer een bruggetje en loop dwars door het weiland.

Nederland - De houtzaagmolen De Rat tussen IJlst en Sneek

Ik wandel van rode paal naar rode paal naar Oosthem. Ik kom weer precies bij de kerk uit. Ik wandel verder over beter begaanbare wegen naar IJlst. Het is inmiddels drie uur en ik ben nog ruim vijf kilometer verwijderd van Sneek. Via het fietspad langs molen de Rat loop ik door een mooie natuur terug naar Sneek. De etappe van vandaag eindigt bij het station. Ik heb 29 kilometer gewandeld. Eigenlijk valt het nog wel mee hoe moe ik ben of hoe moe mijn voeten zijn. Ik neem plaats op een terrasje en bestel een bier. Marco is ook onderweg. Even later sluit hij aan op het terras. ‘s Avonds gaan we voor de laatste keer Sneek in. Bij het Indonesisch restaurant Klein Azië bestellen we een kleine rijsttafel. Een mooie afsluiting van de dagen in Sneek.